«Δεν είµαι Κόκκινος»

Με το που ανακοινώθηκε το αποτέλεσµα, τα δύο αδέλφια σηκώθηκαν και αγκαλιάστηκαν σφιχτά. Στην οµιλία του, ο νικητής ύµνησε τη «δύναµη» και τη «γενναιοδωρία» του ηττηµένου. Κι έπειτα, όταν η συναισθηµατική ένταση υποχώρησε, ο Εντ Μίλιµπαντ, ο νέος ηγέτης των βρετανών Εργατικών, έδωσε το στίγµα του: «Η εποχή του Νέου Εργατικού κόµµατος τελείωσε».
Με ποσοστό 50,65% έναντι 49,35% του µεγαλύτερου αδελφού και αντιπάλου του, του Ντέιβιντ Μίλιµπαντ, εξελέγη το Σάββατο ηγέτης των Εργατικών, στον τέταρτο εκλογικό γύρο, ο πρώην υπουργός Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής της κυβέρνησης Μπράουν, ο 40χρονος Εντ Μίλιµπαντ. Ο Ντέιβιντ Μίλιµπαντ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μπράουν και φαβορί για τη νίκη µέχρι το τελευταίο εικοσιτετράωρο, επικράτησε και στους τρεις πρώτους γύρους – κατά τους οποίους αποκλείστηκαν, µε τη σειρά, οι υποψήφιοι Νταϊάν Αµποτ, Αντι Μπέρναµ και Εντ Μπολς. Επικράτησε επίσης στα εκλογικά σώµατα των Εργατικών βουλευτών και ευρωβουλευτών, καθώς και των εγγεγραµµένων µελών του κόµµατος. Ο Εντ, όµως, είχε τη δεδηλωµένη στήριξη των συνδικάτων, των συνδικαλιστών που πρόσκεινται στο κόµµα, του τρίτου και πολυπληθέστερου εκλογικού σώµατος. Εστω και µε µόλις 1,3% διαφορά, λοιπόν, κατάφερε να αναδειχθεί νικητής.

Τη στιγµή που ανακοινώθηκε το αποτέλεσµα – µεταφέρουν το κλίµα οι παριστάµενοι – ο 40χρονος Εντ Μίλιµπαντ είχε µάτια µόνο για τον αδελφό του. Στο συνέδριο του κόµµατος στο Μάντσεστερ τα δυο αδέλφια κάθονταν πλάι πλάι. «Ντέιβιντ, σε αγαπώ τόσο πολύ ως αδελφό», έλεγε λίγες στιγµές αργότερα ο Εντ από το βήµα του νικητή. Ο ηττηµένος µε δυσκολία συγκρατούσε τα δάκρυά του. «Είµαι πραγµατικά ενθουσιασµένος γι΄ αυτόν, αφού δεν τα κατάφερα εγώ να νικήσω, τότε αυτός είναι που πρέπει να ηγηθεί», δήλωσε στη συνέχεια. Το βράδυ του Σαββάτου, τα βλέµµατα στη Βρετανία ήταν στραµµένα και στα δύο αδέλφια, µε τους αναλυτές στα τηλεοπτικά παράθυρα να προδικάζουν πως η σχέση τους δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Με το που ξηµέρωσε η Κυριακή, όµως, ο Ντέιβιντ έφυγε από το προσκήνιο και ο Εντ Μίλιµπαντ, ο νέος ηγέτης των Εργατικών, έσπευσε να δώσει το στίγµα της επόµενης ηµέρας.

Πολιτική στροφή
Το πρώτο πράγµα που έκανε ήταν να κηρύξει το Νέο Εργατικό Κόµµα – τη φιλική προς την αγορά ιδεολογία που πατεντάρισε ο Τόνι Μπλερ τη δεκαετία του 1990 – νεκρό. Παράλληλα όµως ο Εντ Μίλιµπαντ απέρριψε ως «κουραστικές µπούρδες» το παρατσούκλι του Κόκκινου Εντ που του έχουν κολλήσει τα συντηρητικά βρετανικά έντυπα. Απέρριψε επίσης τις θεωρίες που τον θέλουν εφεξής παγιδευµένο στο «τσεπάκι» των συνδικάτων, αυτών που τον εξέλεξαν µε την ψήφο τους:

«Είµαι ο µοναδικός κύριος του εαυτού µου», δήλωσε. «Επ’ ουδενί», διευκρίνισε, δεν έχει σκοπό να ηγηθεί µιας στροφής του κόµµατος προς τα Αριστερά: «Στην πολιτική επιλέγω το κέντρο, το θέµα όµως είναι να επαναπροσδιορίσουµε πού βρίσκεται αυτό το κέντρο». Ο ίδιος άνθρωπος, πάντως, είχε δηλώσει προεκλογικά πως «το κέντρο πρέπει να προσδιορίζεται από τα αριστερά».

Φόροι στις τράπεζες
Ο Εντ Μίλιµπαντ δεσµεύθηκε να ανακτήσει την εµπιστοσύνη της βρετανικής µεσαίας τάξης, η οποία εγκατέλειψε το κόµµα στις εκλογές του Μαΐου, και να ηγηθεί µιας υπεύθυνης αντιπολίτευσης. Ασκησε όµως έντονη κριτική στην κυβέρνηση Τόρις – Φιλελευθέρων για τα «οικονοµικά επικίνδυνα» σχέδιά τους να εξαλείψουν το δηµοσιονοµικό έλλειµµα εντός µιας κοινοβουλευτικής θητείας. «Μείωση του ελλείµµατος ναι, αλλά µε προσεκτικό ρυθµό και µε τρόπο που θα βοηθήσει την οικονοµία µας, δεν θα τη βλάψει», δήλωσε. Ο νέος ηγέτης των Εργατικών αξιώνει υψηλότερη φορολόγηση των τραπεζών, καθώς και των υψηλών εισοδηµάτων, και σηµαντική αύξηση του κατώτατου µισθού.

Νίκησε χωρίς τους βουλευτές

ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ έστειλαν µετεκλογικά όλοι ανεξαιρέτως οι διεκδικητές της ηγεσίας των Εργατικών – από τον νικητή Εντ Μίλιµπαντ έως την υποψήφια που αποκλείστηκε από τον πρώτο κιόλας γύρο Νταϊάν Αµποτ. Η ανησυχία είναι όµως διάχυτη και οι λόγοι ποικίλοι.

Κατ’ αρχάς, η ενότητα δεν είναι δεδοµένη. Ο Εντ Μίλιµπαντ είναι ο πρώτος ηγέτης των Εργατικών που εκλέγεται χωρίς να τον έχει ψηφίσει η πλειοψηφία των βουλευτών: 122 στήριξαν αυτόν, 140 τον αδελφό του. Συνεργάτες του Ντέιβιντ ήδη λένε στον Τύπο πως το στρατόπεδο του Εντ «έπαιξε βρώµικα», µε διαρροές, για παράδειγµα, ότι ο Ντέιβιντ είναι «αλαζόνας» και «απειλούσε» βουλευτές ώστε να τον στηρίξουν.

Ο ίδιος ο Εντ φέρεται έτοιµος να δώσει στον αδελφό του όποιο πόστο επιθυµεί εκτός από εκείνο του σκιώδους υπουργού Οικονοµικών:

«Δεν θα µπορούσαµε να έχουµε δύο Μίλιµπαντ στις δύο πιο σηµαντικές θέσεις», δήλωσε στους «Sunday Τimes» στενός συνεργάτης του. «Θα υπήρχε µεγάλος κίνδυνος για διχασµούς τύπου Μπλερ – Μπράουν, υπερβολικά µεγάλη δυναµική για ψυχοδράµατα».

Στοιχήµατα
Πέρα από τις αδελφικές εντάσεις που καραδοκούν όµως, ο Εντ Μίλιµπαντ καλείται να ξεπεράσει πολλά ακόµα εµπόδια. Δεν είναι τυχαίο ότι µε το που εξελέγη οι βρετανοί bookmakers χαµήλωσαν τις πιθανότητες νίκης των Εργατικών στις επόµενες εκλογές. Ούτε ότι οι Συντηρητικοί ανωνύµως δηλώνουν ενθουσιασµένοι µε την εκλογή του. Η στήριξη των συνδικάτων έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη του, και ο Εντ δεν αρκεί να το λέει, πρέπει να αποδείξει ότι είναι «µοναδικός κύριος του εαυτού του».

Πρέπει επίσης να παρουσιάσει µια αξιόπιστη στρατηγική µείωσης του ελλείµµατος, ως εναλλακτική στη στρατηγική που ακολουθεί η κυβέρνηση Τόρις – Φιλελευθέρων.