Το «κρυφό χαρτί» της ποπ

] Το όνομα Soumka δεν είναι και απ΄ αυτά που περνούν απαρατήρητα. Αν και Χρήστος (το μικρό), το επώνυμο, θες δεν θες, το θυμάσαι. ] Εγώ πάλι δεν το θυμόμουν (πράγμα που δεν αποτελεί και είδηση για όσους με γνωρίζουν).

] Τελευταία, βέβαια, έχω γίνει τέρας παρατηρητικότητας: ο Soumka εμφανίζεται τόσο τακτικά στο διάβα μου που αποφάσισα να του τηλεφωνήσω.

] Ο Soumka στις ενορχηστρώσεις του νέου δίσκου της Ελεονώρας Ζουγανέλη, ο Soumka ενορχηστρωτής της συναυλίας του Ντέμη Ρούσσου, ο Soumka στο χιτ της Ελευθερίας «Δεν μιλώ για μια νύχτα εγώ» (ναι, μέσα στο καλοκαίρι το παρατήρησα), ο Soumka κάνει τις ενορχηστρώσεις του νέου δίσκου του Δήμου Δημητριάδη. Και της Μελίνας Ασλανίδου. Και του Γιώργου Σαμπάνη.

] Μα δεν τον ήξερες; Είναι πολλά χρόνια στον χώρο. Πόσα δηλαδή; Καμιά δεκαετία και βάλε…

] Από το «Κρυφό Φιλί» και έπειτα, ο Soumka όρισε τον ήχο του Χατζηγιάννη. Αλλά έχει συνεργαστεί και με τη Βανδή, τη Βίσση, τον Ρουβά, την Παπαρίζου (και προφανώς πολλούς ακόμη) που οι ενορχηστρώσεις τους έχουν την υπογραφή του. ] Soumka, το κρυφό χαρτί της ποπ, που διήθησε και τον κόσμο των «έντεχνων» την εποχή που θέλησε να απαλλαγεί από τη ρετσινιά (εντεχνίλα, μπρρρ) και να γίνει κάτι άλλο.

] Αυτά έχει ο χώρος. Είναι να μη βρει το κελεπούρι. Αν το βρει, φροντίζει να μην αφήσει στάλα να πάει χαμένη. Οσο πιο πολύ Soumka τόσο καλύτερα, παντού Soumka και στους έντεχνους και στους ποπ/λαϊκούς και στους ποπ-ταμπέλες που μάλλον ανήκουν στην ιστορία, μια που όλα μοιάζει να έχουν γίνει ένα (τυχαίο; δεν νομίζω!).

] Αλλά ο λόγος που αποτυπώθηκε στο μυαλό μου το όνομά του είναι άλλος. Εκτός από ενορχηστρωτής, παραγωγός και γενικά αυθεντία του ήχου, πρόκειται και για έναν καθιερωμένο κινηματογραφικό συνθέτη που έχει συνεργαστεί κυρίως με τη Village. Ομως το τελευταίο του CD «16 Days»- πιάνο και ορχήστραείναι μια πολύ προσωπική του κατάθεση που φλερτάρει ανοικτά με τις κλασικές του αναζητήσεις. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στη Σόφια με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Σόφιας. Και γιατί στη Σόφια; «Γιατί θέλαμε να γίνει όσο καλύτερα γίνεται. Γιατί ακόμα και δέκα άτομα να ακούσουν και να νιώσουν είναι κάτι».