ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Μετά την ολοκλήρωση και της εφετινής διαδικασίας εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ήταν μάλλον αναμενόμενες οι δηλώσεις της υπουργού Παιδείας για τις αλλαγές που σχεδιάζει σε αυτό το πεδίο.

Και πρέπει να εκληφθεί ως θετική ένδειξη για τον χαρακτήρα αυτών των αλλαγών η διαβεβαίωσή της, ότι δεν θα υπολογίσει το πολιτικό κόστος, προκειμένου να θεμελιώσει εκ νέου το εκπαιδευτικό σύστημα και ιδίως τον τριτοβάθμιο πυλώνα του. (Ρεπορτάζ στις σελίδες 8-9).

Ωστόσο οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι η υπουργός δεν πρωτοτυπεί. Πολλοί, αν όχι όλοι, από τους προκατόχους της είχαν ονειρευτεί ένα ιδανικό εκπαιδευτικό τοπίο- ή τουλάχιστον αυτό εξήγγειλαν.

Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε. Και ίσως ένας από τους λόγους για τους οποίους στο εγχώριο εκπαιδευτικό σύστημα «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν», είναι ότι οι αλλαγές επέρχονταν με τη συχνότητα με την οποία άλλαζαν οι υπουργοί Παιδείας.

Ενίοτε υπουργοί του ίδιου κόμματος, στα πλαίσια της ίδιας κυβερνητικής περιόδου, εξήγγειλαν «ριζοσπαστικές τομές» που απλώς ήταν η ανατροπή όσων επίσης «ριζοσπαστικών» είχε θεσπίσει ο προηγούμενος υπουργός!

Τα δείγματα που έχουμε από την πλευρά της σημερινής πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης γενικότερα δημιουργούν την πεποίθηση ότι πράγματι θέλουν να βά λουν τον πήχυ της εκπαίδευσης ψηλά. Ωστόσο οι αλλαγές που προαναγγέλλονται δεν πρόκειται να ευδοκιμήσουν αν δεν συντρέξουν προηγουμένως δυο πολύ κρίσιμες προϋποθέσεις.

Πρώτον, να προηγηθεί σοβαρή και σε βάθος μελέτη της σημερινής αποκαρδιωτικής κατάστασης και να τεκμηριωθεί με συγκεκριμένο τρόπο, κατά τομέα και κατά βαθμίδα, η ανάγκη της μεταβολής των πραγμάτων.

Δεύτερον, να στηριχθούν σε μια εθνική συμφωνία που θα διασφαλίζει τη διάρκεια των μεταρρυθμίσεων, δεδομένου ότι όλες οι αλλαγές κρίνονται στον χρόνο.

Καμία τομή που δεν έχει με το μέρος της τον χρόνο δεν μπορεί να δώσει λύσεις και καμία ρύθμιση που δεν έχει εξασφαλίσει τη συλλογική υποστήριξη στην εφαρμογή της δεν αντέχει.

Κατά συνέπεια το αρμόδιο υπουργείο πρέπει πρώτα απ΄ όλα να κινηθεί για την εξασφάλιση των προϋποθέσεων οι οποίες θα εγγυηθούν τη βιωσιμότητα των αλλαγών που σχεδιάζει.