Ρώσος ύποπτος για λαθρεμπόριο όπλων στα χέρια των ΗΠΑ

Δικαστήριο στην Ταϊλάνδη διέταξε χθες την έκδοση στις ΗΠΑ του Βίκτορ Μπουτ, ενός ρώσου επιχειρηματία ύποπτου για λαθρεμπόριο όπλων, ο οποίος είχε συλληφθεί στην Μπανγκόκ πριν από δύο χρόνια.

Ηαπόφαση αυτή ανέτρεψε άλλη απόφαση που είχε εκδώσει τον Αύγουστο του 2009 ένα κατώτερο δικαστήριο. Ο Μπουτ σηκώθηκε μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας και αγκάλιασε τη σύζυγό του και την κόρη του που έκλαιγαν. Φορούσε την πορτοκαλί στολή των κρατουμένων, είχε αλυσίδες στα πόδια και δεν έκανε καμιά δήλωση στους δημοσιογράφους καθώς οι φρουροί τον οδηγούσαν έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου. Οι δικαστές διέταξαν να εκδοθεί εντός τριών μηνών.

Νίκη Ομπάμα. Η απόφαση αποτελεί νίκη για την κυβέρνηση Ομπάμα, η οποία κάλεσε αυτή την εβδομάδα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ τον ταϊλανδό πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον για να του «υπογραμμίσει ότι το θέμα έχει την υψηλότερη προτεραιότητα για τις ΗΠΑ», όπως δήλωσε ένας εκπρόσωπος. Οι αμερικανοί εισαγγελείς περιγράφουν τον 43χρονο Μπουτ ως έναν διεθνή λαθρέμπορο όπλων, ο οποίος διέθετε στόλο αεροπλάνων για να στέλνει όπλα σε ανταρτικές οργανώσεις και εμπόλεμες χώρες σ΄ όλο τον πλανήτη. Οι δικηγόροι του Μπουτ υποστήριξαν ότι το αίτημα για την έκδοση του αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση της τάσης των ΗΠΑ να βγαίνουν πέρα από τα σύνορά τους για να τιμωρούν εχθρούς τους. Ο βασικός συνήγορος του Μπουτ, ο Τσαμρόεν Πανομπακακόρν, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η αμερικανική κυβέρνηση μετέφερε υπόπτους για τρομοκρατία σε άλλες χώρες για να ανακριθούν με βασανιστήρια και υποστήριξε πως η αξιοπιστία της κυβέρνησης των ΗΠΑ έχει πληγεί μετά την αποτυχημένη έρευνα για όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ.

Τον Αύγουστο του 2009, μια επιτροπή από δικαστές είχε δεχθεί τα επιχειρήματα της υπεράσπισης και είχε γράψει στην απόφασή της πως «η ενοχή (του Μπουτ) δεν μπορεί να κριθεί στην Ταϊλάνδη». Χθες το δικαστήριο δεν αμφισβήτησε τη θέση αυτή, όμως δήλωσε πως υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να εκδοθεί ο Μπουτ στις ΗΠΑ.

Εστελνε όπλα. Η φήμη του Μπουτ ενέπνευσε το 2005 την ταινία «Lord of War» («Κυρίαρχος του παιχνιδιού» του Μάικ Νίκολς με τον Νίκολας Κέιτζ) και οι συμφωνίες του για πωλήσεις όπλων καταγράφονται στο «Μerchant of Death» (Εμπορος Θανάτου), ένα βιβλίο δύο αμερικανών δημοσιογράφων που αναφέρουν ότι οι συναλλαγές του Μπουτ «εμπίπτουν σε μια γκρίζα περιοχή του δικαίου με την οποία δεν έχει ασχοληθεί η παγκόσμια νομολογία». Ο Μπουτ έστελνε όπλα στην Αφρική και το Αφγανιστάν, μεταξύ άλλων όμως έχει επίσης πραγματοποιήσει αεροπορικές αποστολές όπλων για το αμερικανικό Πεντάγωνο στο Ιράκ και για τον ΟΗΕ. Κάποιες φορές ο Μπουτ μισθωνόταν για να μεταφέρει αεροπορικώς όπλα σε μια συγκεκριμένη οργάνωση, σημειώνουν οι συγγραφείς, και μετά πληρωνόταν από τον ΟΗΕ για να μεταφέρει στην ίδια περιοχή ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο Μπουτ συνελήφθη τον Μάρτιο 2008 σε ένα ξενοδοχείο της Μπανγκόκ, αφού συμφώνησε να πουλήσει όπλα αξίας εκατομμυρίων δολαρίων σε πράκτορες της δίωξης ναρκωτικών των ΗΠΑ (DΕΑ) που εμφανίσθηκαν ως αντάρτες των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας (FΑRC).

Μάρτυρες. Δεν έχει γίνει σαφές γιατί ο Μπουτ ταξίδεψε στην Ταϊλάνδη. Αρχικά οι δικηγόροι του είχαν υποβάλει έναν κατάλογο μαρτύρων που περελάμβανε συμβούλους της βασιλικής οικογένειας της Ταϊλάνδης, υπονοώντας ότι η επίσκεψή του είχε κάποια σχέση με την ισχυρή μοναρχία της χώρας. Πολλοί μάρτυρες δεν κλήθηκαν ποτέ. Ο δικηγόρος Τσαμρόεν κατέθεσε επίσης αντίγραφα ομιλιών στις οποίες η βασιλική οικογένεια ζητούσε στενότερη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία. Αξιωματούχοι των ταϊλανδικών υπηρεσιών πληροφοριών λένε πως η Ρωσία βρισκόταν σε συνομιλίες με την Ταϊλάνδη για να της παραδώσει ένα μικρό αλλά εξελιγμένης τεχνολογίας ντιζελοκίνητο υποβρύχιο προς τιμήν του βασιλιά Μπουμιμπόλ Αντουλιαντέι και των έξι δεκαετιών της μοναρχίας του. Αν ο Μπουτ ταξίδεψε στην Ταϊλάνδη για να συμμετάσχει σ΄ ένα πρόγραμμα που σχετίζεται με τη βασιλεία, η σύλληψή του, η οποία οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε κυρίως από αμερικανούς αξιωματούχους, θα έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση και τη βασιλική οικογένεια.

Αυτό μπορεί να εξηγεί την αρχική απροθυμία της Ταϊλάνδης να εκδώσει τον Μπουτ και την ασυνήθιστα μακρά ακροαματική διαδικασία.