Βρήκε υψηλούς µισθούς στη… βρετανική ΕΡΤ

Ο Στίβεν Φρίαρς επανέρχεται στα κινηµατογραφικά δρώµενα ύστερα από χρόνια µε την «Τamara Drewe» («Ταµάρα Ντρου»), µια ροµαντική κοµεντί που βασίζεται σε ένα διάσηµο κόµικ το οποίο επί χρόνια δηµοσιευόταν σε συνέχειες στην εφηµερίδα «Guardian». Πρωταγωνιστεί η Τζέµα Αρτερτον, η νεόκοπη σταρ της «Τιτανοµαχίας» και του «Πρίγκιπα της Περσίας».

Η ταινία του Φρίαρς είναι ανάλαφρη, αστεία και γι’ αυτό ίσως απογοήτευσε αρκετούς φεστιβαλιστές, στις Κάννες, οι οποίοι περίµεναν κάτι πιο βαθύ από τον βρετανό σκηνοθέτη. Στην επίσηµη προβολή της όµως, το χειροκρότηµα ήταν ενθουσιώδες, ενώ όλοι έβγαιναν από την αίθουσα δηλώνοντας ότι η ταινία τούς έφτιαξε τη µέρα.

Το ίδιο είχε συµβεί και σε εκείνον όταν διάβασε το σενάριο. «Γέλασα πολύ», είπε, αλλά παρουσίασε το νέο κινηµατογραφικό εγχείρηµά του εκτός συναγωνισµού διότι «δεν θα κέρδιζε». Βεβαιότητα; Τουναντίον. Απλώς ο Φρίαρς είναι πολύ σεµνός. Ντροπαλό τον χαρακτηρίζουν οι φίλοι του.

Το στόρι; Κάπου στην αγγλική εξοχή ένας διάσηµος συγγραφέας και η γυναίκα του νοικιάζουν δωµάτια του πανέµορφου σπιτιού τους σε επίδοξους συγγραφείς, οι οποίοι θέλουν να ηρεµήσουν και να γράψουν. Οµως επιστρέφει στο χωριό η πανέµορφη Ταµάρα και αναστατώνει τους πάντες. Ατίθαση και γλυκιά, πειρασµός και σύµβολο ενός ασυγκράτητου ερωτισµού.

Ο Φρίαρς έχει τη δική του µέθοδο στη δουλειά. Το σενάριο, εξηγεί στον «Οbserver», πρέπει να έχει αληθοφάνεια για να του δώσει «πνοή». Το γύρισµα έρχεται ως δεύτερη σκέψη στις προτεραιότητές του. Προέχουν το σενάριο, οι ηθοποιοί, ο διευθυντής φωτογραφίας, οι εικονολήπτες, ο µοντέρ, ο προϋπολογισµός και βεβαίως οι παραγωγοί.

Δίνει την αίσθηση ότι αντιλαµβάνεται τον εαυτό του ως εκπρόσωπο ενός είδους υπό εξαφάνιση. «Ως σκηνοθέτης, δουλειά µου είναι να υπερασπίζοµαι το σενάριο, τους ηθοποιούς, τους κάµεραµεν, τους σχεδιαστές παραγωγής. Είναι παράµετροι που καθορίζουν πώς πρέπει να γίνει ή να µη γίνει, µια ταινία». Θεωρεί δε πως δεν φθάνεις στην επιτυχία αν δεν περάσεις από την αποτυχία.

Τον προηγούµενο καιρό έκανε τα συνηθισµένα, για εκείνον. Πρωινό στο ίδιο καφέ µε φίλους, διάβασµα, διδασκαλία – «απλώς κάνω υποδείξεις στους σπουδαστές τι πρέπει να κάνουν», υποστηρίζει, δείχνοντας τη σεµνότητα για την οποία είναι γνωστός – στην Εθνική Σχολή Κινηµατογράφου και Τηλεόρασης «Βeaconsfield».

Προσφάτως ο πρόεδρος του ΒΒC ζήτησε τη συµβουλή του ώστε ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισµός να βελτιώσει την απόδοσή του. «Οι µισθοί των διοικητικών στελεχών είναι εξωπραγµατικοί, τους είπα. Η εποχή των παχιών αγελάδων πέρασε. Και επίσης τους τόνισα ότι θα πρέπει το ΒΒC να επιτελέσει τον σκοπό του: να βγάζει ταλέντα».