Η Κάρυστος πήγε Λονδίνο!

Αµπέλια και ηλιοβασιλέµατα από την Κάρυστο και εκκλησάκια από τη Μύκονο ποζάρουν στην καρδιά του Λονδίνου. Ο 40χρονος βρετανός Αντριου Γκίλφορντ δοκίµασε να ξεφύγει από το κλισέ «Ελλάδα, ούζο, ξενύχτι και ρετσίνα» και επέστρεψε στον αγαπηµένο του τόπο διακοπών για να αναδείξει την οµορφιά που κρύβεται µέσα σε οικείες και καθηµερινές εικόνες.

«Το πρώτο µου ταξίδι ήταν στην Ελλάδα. Πήγα µε τους γονείς µου στη Ρόδο και ύστερα ήρθα άλλες δύο φορές µε τρένο. Ηταν ένα κοκτέιλ πολιτισµού, ούζου και ρετσίνας. Θυµάµαι να ξυπνάω µε περίεργα κορίτσια σε αντίσκηνα ενώ το στόµα µου είχε γίνει “τσαρούχι” από το αλκοόλ. Το πρόσφατο ταξίδι µου ήταν πιο πολιτισµένο. Εµεινα στην Ελλάδα ολόκληρο τον Απρίλιο µε τη γυναίκα µου και τα παιδιά µου. Τρεις ηµέρες στην Αθήνα κάναµε βόλτες, ζωγράφιζα πού και πού, πήγαµε στην Ακρόπολη και στο υπέροχο Νέο Μουσείο. Μετά πήγα δύο ηµέρες στη Μύκονο, που µου φάνηκε σαν ζωντανή καρτ ποστάλ. Τις υπόλοιπες ηµέρες τις πέρασα στην Κάρυστο, την οποία και λάτρεψα», λέει στα «ΝΕΑ» ο ζωγράφος που έχει καθιερωθεί ως ένας από τους ανανεωτές της τοπιογραφίας της νέας γενιάς και έχει ζωγραφίσει τοπία από τη Βουδαπέστη έως το Χονγκ Κονγκ. Καλά η Μύκονος, αλλά η Κάρυστος δεν είναι και πολύ συνηθισµένος τουριστικός προορισµός…

Μπορεί να µην είναι ένας αναµενόµενος προορισµός, αλλά έχω µια καλή φίλη που ζει εκεί και µας κάλεσε. Ο τόπος αυτός έχει µια αλήθεια που µου αρέσει. Τα µαγαζιά απευθύνονται στους ανθρώπους που ζουν εκεί, όχι µόνο στους τουρίστες.

Γνώρισα πολλούς ανθρώπους, πολύ φιλικούς, ειδικά όταν ζωγράφιζα στον δρόµο. Πώς σας αντιµετώπιζαν οι περαστικοί που σας έβλεπαν να ζωγραφίζετε στη µέση του δρόµου;

Οι άνθρωποι στην Κάρυστο έβρισκαν λίγο περίεργα τα θέµατά µου. Μου αρέσει να ζωγραφίζω πολύ απλές καθηµερινές σκηνές. Η τεχνική, ο τρόπος που αποτυπώνονται τα θέµατα ή το φως πρέπει να δίνουν µια µαγεία στον πίνακα. Δεν αρκεί η οµορφιά του τοπίου. Πιστεύω πως σχεδόν σε κάθε θέµα υπάρχει κάτι που να αξίζει. Σηµασία έχει ο τρόπος µε τον οποίο κοιτάζεις τα πράγµατα. Στα έργα µου προσπαθώ να προβάλλω νέους τρόπους για να βλέπουµε οικεία θέµατα.

Γιατί επιλέγετε τη ζωγραφική σε µια περίοδο κατά την οποία πολλοί θεωρούν πως έχει πεθάνει;

Θεωρώ τη ζωγραφική ως ένα είδος επικοινωνίας µε τους ανθρώπους που δεν έχουν απαραιτήτως µια παιδεία γύρω από θέµατα τέχνης. Ο κόσµος εµπιστεύεται τη ζωγραφική. Είναι σαν ένα αγκίστρι και, χρησιµοποιώντας µέσα όπως το φως, το χρώµα και τους διαφορετικούς τόνους, µπορούν οι άλλοι να δουν τον κόσµο όπως ο ζωγράφος. Λειτουργεί αυτό, διότι λειτούργησε και σ’ εµένα. Συνεχώς βλέπω τον κόσµο µέσα από τα µάτια των ζωγράφων, τα έργα των οποίων έχω δει.

ΙΝFΟ

Δέκα σπουδές από την Κάρυστο και τη Μύκονο στην γκαλερί «John Μartin» στο Λονδίνο, έως τις 14 Αυγούστου. Ιντερνετ: http://www.
jmlondon.com