Αυτή η γυναίκα δεν «καίγεται» με τίποτα

Είναι δυνατόν να βλάψει μία αυθαίρετη, κουτσομπολίστικη και τέλος πάντων «μη εξουσιοδοτημένη» βιογραφία, μία διασημότητα όπως η Αντζελίνα Ζολί, η οποία μάλιστα έχει φροντίσει κατά καιρούς να ενισχύει την εικόνα της άστατης
και αμφιλεγόμενης με την πολυτάραχη ζωή, που όμως αποδέχεται τις αδυναμίες της και κοιτά πάντα μπροστά; Δύσκολο. Ο Αντριου Μόρτον όμως, το επιχείρησε προκαλώντας τον αναμενόμενο ντόρο στα διεθνή μίντια.

Δεν ήθελαν και πολύ τα μίντια φυσικά να ασχοληθούν για πολλοστή φορά με την πρώτη στη φετινή λίστα του περιοδικού «Forbes» που περιλαμβάνει τις πιο ισχυρές γυναίκες στον πλανήτη, αλλά και πρώτη φυσικά σε αναρίθμητες λίστες με τις πιο ωραίες γυναίκες στον κόσμο. Ακόμα και η έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητά της έχει προβληθεί μέχρις εξαντλήσεως (στο λήμμα «Αngelina Jolie» της wikipedia, η επίσημη επαγγελματική της ιδιότητα καταγράφεται ως «ηθοποιόςhumanitarian»), ενώ έχει κατορθώσει να αποτελεί το απόλυτο σύγχρονο έμβλημα μητρότητας και γονιμότητας με τα έξι παιδιά της: τρία υιοθετημένα (Μάντοξ, Παξ και Ζαχάρα) και τα τρία φυσικά (Σιλό, Νοξ και Βίβιαν). Στις αρχές του 2006 όταν η Ζολί επιβεβαίωσε ότι είναι έγκυος, η άνευ προηγουμένου υστερία των μίντια άγγιξε τον βαθμό παραφροσύνης όπως είχε σημειώσει το πρακτορείο Ρόιτερς σε ένα στόρι με τον τίτλο «Πυρετός Μπραντζελίνα»: «Επιχειρώντας να αποφύγει το κυνήγι των παπαράτσι, το ζεύγος κατέφυγε στη Ναμίμπια περιμένοντας τη γέννηση του πιο πολυαναμενόμενου μωρού στην ιστορία μετά τον Ιησού Χριστό». Εκτός από το γεγονός ότι αποτελεί ένα από τα δύο μέλη του σούπερ celebrity υβριδίου Βrangelina, η Αντζελίνα Ζολί είναι ένα παντοδύναμο brand με ή χωρίς τον Μπραντ Πιτ.

Η φασαρία γύρω από τις αποκαλύψεις της νέας βιογραφίας συμβαίνει στο σωστό timing από άποψη δημοσιότητας, αφού συμπίπτει με την έξοδο στις αίθουσες της νέας ταινίας της με τον τίτλο «Salt» στην οποία υποδύεται μια (διπλή;) κατάσκοπο, έναν θηλυκό Μποντ που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της, επιβεβαιώνοντας σχεδόν μία δεκαετία μετά την ενσάρκωση της Λάρας Κροφτ στις κινηματογραφικές εκδοχές του video game «Τomb Raider» ότι είναι η πιο πειστική action ηρωίδα του σύγχρονου σινεμά.

Η Αντζελίνα Ζολί μπορεί να μην πείθει πάντα ως ηθοποιός (παρά τα βραβεία ερμηνείας που έχει κερδίσει, μεταξύ των οποίων και ένα Οσκαρ δεύτερου γυναικείου ρόλου), αλλά σίγουρα πείθει ως αδιαφιλονίκητη σταρ. Την έχει «γλιτώσει» ακόμα και σε ρόλους… ακατανόητου κάστινγκ όπως όταν υποδύθηκε τη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Κόλιν Φάρελ) στην ταινία του Ολιβερ Στόουν. Ο κριτικός του περιοδικού «ΝewΥorker» Αντριου Λέιν είχε γράψει τότε χαρακτηριστικά: «Αν πατέρας σου είναι ο Βαλ Κίλμερ και μητέρα σου η Αντζελίνα Ζολί, τότε δύο επιλογές έχεις: είτε ξεκινάς να κατακτήσεις τον κόσμο είτε ανοίγεις S&Μ μπαρ στη Μύκονο». Το ευφυολόγημα μοιάζει εύστοχο, αν σκεφτεί κανείς το άγριο φροϋδικό πάρτι που ήταν η οικογενειακή ζωή της Ζολί, ειδικά όσον αφορά τη θυελλώδη σχέση (ή μάλλον τη «μη σχέση») με τον πατέρα της, τον διάσημο ηθοποιό Γιον Βόιτ.

Η βιογραφία του Μόρτον δεν είναι το πρώτο «πόνημα» που ασχολείται με την οικογενειακή παθολογία της διάσημης σταρ, τις αμφισεξουαλικές τάσεις της, τη ροπή προς σαδομαζοχιστικές σεξουαλικές πρακτικές, τις εμπειρίες με τα ναρκωτικά, ακόμα και τις υποψίες περί αιμομικτικής σχέσεις με τον αδελφό της. Εκεί που σολάρει όμως το νέο βιβλίο είναι η γλαφυρή απεικόνιση της Ζολί ως αντροχωρίστρας, ως αράχνη του είδους μαύρη χήρα που κλείνει σπίτια και στοχοποιεί κυρίως παντρεμένους, αφού πριν «κλέψει» τον Μπραντ Πιτ από την Τζένιφερ Ανιστον είχε επιχειρήσει το ίδιο με τους Ιθαν Χοκ, Ρέιφ Φάινς και Μικ Τζάγκερ μεταξύ των άλλων. Για τη συνάντησή της με την Ανιστον λίγο πριν γίνει το κακό, γράφει ο Μόρτον: «Οταν η Αντζελίνα της έσφιξε το χέρι, θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η Τζένιφερ αναρωτιόταν αν η αντίζηλος της πρότεινε τα μακριά, αδύνατα δάχτυλά της εις ένδειξη φιλίας ή για να μετρήσει το επόμενο θύμα της όπως ο δήμιος υπολογίζει τη διάμετρο της θηλιάς στην αγχόνη».

Αυτό είναι ένα τυπικό δείγμα της πρόζας του Μόρτον, ο οποίος λίγα νέα στοιχεία προσθέτει στην ήδη γνωστή «αισθησιακή» αφήγηση της ζωής της σταρ. Μεταξύ των άλλων, μαθαίνουμε ότι η στάρλετ μαμά της βρισκόταν σε δίλημμα μεταξύ του Αλ Πατσίνο και του Γιον Βόιτ και τελικά επέλεξε τον πιο επιτυχημένο (τότε) από τους δύο. Εδωσε όμως στα παιδιά της τα ονόματα Αngelina και James επειδή αποτελούν αναγραμματισμούς του πλήρους ονόματος Αlfredo James Ρacino. Μαθαίνουμε επίσης ότι μετά την εκδήλωση για τις Χρυσές Σφαίρες του 1998, οι ατζέντηδες της Ζολί και του Λεονάρντο ντι Κάπριο επιχείρησαν να τους φέρουν κοντά. Το «προξενιό» δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, αλλά σύμφωνα με το βιβλίο, «έκαναν ντους μαζί» (…).

Τέτοια στοιχεία όμως δεν μπορούν να βλάψουν την εικόνα μιας διασημότητας, η οποία εκτός από εμβληματική μητέρα είναι και «μανούλα» στη χειραγώγηση των μίντια. Εξάλλου, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την Αντζελίνα Ζολί ότι παριστάνει «το καλό κορίτσι της διπλανής πόρτας». Οπως είχε πει κάποτε και η Τζόαν Κρόφορντ, «αν θες το κορίτσι της διπλανής πόρτας, μην πας σινεμά, απλώς χτύπα τη διπλανή πόρτα».

ΕΙΠΕ

Κατά βάθος είμαι ακόμα, και θα είμαι πάντα, απλώς ένα πανκιό με τατουάζ

ΕΙΠΑΝ ΓΙ΄ ΑΥΤΗΝ

Πρώτη φορά στη σύγχρονη κουλτούρα, κάποια διάσημη σταρ συγκεντρώνει στην εικόνα της σχεδόν κάθε στοιχείο γυναικείας χειραφέτησης

Ναόμι Γουλφ, διάσημη φεμινίστρια και συγγραφέας του «Μύθου της ομορφιάς»