Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)

είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζο ντες», Για κ. Φοί βη Αθηναίου, Μι χαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Πίσσα και πούπουλα

Κυρία Φοίβη, Τώρα τελευταία ο αρχηγός της Ν.Δ. µας παραµυθιάζει λέγοντας πως έχει βρει το µείγµα που θα ξορκίσει το ΔΝΤ µέσα σε δύο χρόνια. Αφού λοιπόν ήξερε το γιατρικό, γιατί δεν το έδωσε στον ακαταλληλότερο να προλάβουµε την κρίση;

Μήπως σκέφτηκε πονηρά, να ρίξει πρώτα τον Καραµανλή και στη συνέχεια να στήσει ενέδρα στην Ντόρα, να τη βγάλει από τη µέση; Ετσι πέτυχε µ’ ένα σµπάρο δυο τρυγόνια, µε τη βοήθεια βέβαια του νυν αντιπροέδρου.

Το µόνο που επιδιώκει είναι να σαµαρώσει εµάς τα υποζύγια, τον Λαό. Καλό θα είναι οι πολιτικοί να µην ξεχνάνε πως τα υποζύγια άµα τα παραζορίσεις κλωτσάνε…

Για πολύ καιρό, αλλά µε µεγαλύτερη συχνότητα τελευταία, γίνεται πολύς θόρυβος για τις πάλαι ποτέ, αλλά και τις πρόσφατες συνευρέσεις Αγγέλων του Μαξίµου και µοναχών(ευχοπωλών) του Αγρίου Ορους. Αδίκως νοµίζω, γιατί τι πιο φυσιολογικό από το να ανταµώνουν οι Αγγελοι µε τους αντιπροσώπους του Υψίστου και µάλιστα σε Βατόπεδίο, διαλογιζόµενοι αν η οκά τα έχει τετρακόσια. Δεν ξέρω για την οκά, αλλά η κυρία ανακρίτρια τα έχει σίγουρα τετρακόσια!

ΥΓ: Κάτι µου λέει πως πολύ σύντοµα θα µάθουµε και τις εντυπώσεις του αρχαγγέλου Κώστα, σχετικά µε τα θαύµατα στο Βατοπέδι…

Στάθης Βουρνάς, Ιλιον Αττικής Η Βαβυλώνα, αγαπητέ Στάθη, στο τραγούδι τους «Μην πεις κουβέντα» ξεσπαθώνουν επί αναλόγων θεµάτων: «Χτίζω σπίτι στην ψυχή µου κι αν το θέλετε µπουρδέλο / ψάξτε αλλού στις ακριβές τις συνοικίες / που είναι ωραία στολισµένες κι οι πουτάνες κι οι αδικίες / που έχει τόσους φαφλατάδες για συνεντεύξεις / που ‘ναι έτοιµοι για όλα για τις πιο τρελές ορέξεις / Κάν’ τους εξώφυλλα, καν’ τους αφίσα / ρίχ’ τους στα πούπουλα κι εµάς στην πίσσα»…


Με τρέλα και κορδέλα

Αγαπητή κ. Αθηναίου µου, Το είδα, µάλλον ετεροχρονισµένα, χαζεύοντας ένα βράδυ τις προάλλες τηλεόραση. Στη «summer edition» του «ΟΛΑ 10» καλεσµένη ήταν η Ρούλα Κοροµηλά. Και να οι γλύκες και τα γελάκια και τα ναζάκια µε ανθρώπους που κάποτε την ειρωνεύονταν, καταχραζόταν τον τηλεοπτικό χρόνο και την τηλεσυχνότητα του καναλιού της για να εξαπολύσει µύδρους, µιλώντας σε δεύτερο ενικό.

Τι αγάπες είδαµε, έστω και σε επανάληψη. Τραγικό. Διότι η «εθνική» παρουσιάστρια µού θύµισε µε τις τσαχπινιές και τα τσαλίµια της προς τους δύο οικοδεσπότες εκποµπής που προ καιρού έβριζε _ κάποιοι δυστυχώς δεν έχουν βραχεία µνήµη_ τη λαϊκή ρήση «δεν γλείφω εκεί που φτύνω». Αλλά θα µου πείτε, κ. Αθηναίου µου, σάµπως αντιλαµβάνονται όλοι τη διαφορά;

Κατά τα λοιπά οι τηλεκριτικές την ενοχλούν και τη θυµώνουν. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Διότι τίποτα δεν µας συµβαίνει αν δεν το επιτρέψουµε. Και η Ρούλα το έχει επιτρέψει…

Με τιµή, Ευθύµιος Χιόνης, Φιλοθέη Ασχετο, αγαπητέ Ευθύµιε, αλλά έχετε ακούσει εκείνο το τραγουδάκι της Sadahzinia «Τη νύχτα που τρελάθηκαν οι γλάστρες»; «Σ’ ένα διάλειµµα σύντοµο κάποιο ανήσυχο βράδυ / είπα να φάω µια µπουκιά, αφού µου ‘χε βγει το λάδι / κι απ’ την τηλεόραση έκλεβα καµιά µατιά / όπως οι πρωτόγονοι είχαν για παρέα τη φωτιά… / Είδα µια γλάστρα που αφού τραγούδησε, / έβγαζε λόγο στους κριτές για τα όνειρα που πούλησε / και κλαίγοντας µοιράστηκε µαζί τους ένα µυστικό / πως νιώθει πόρνη σε δίκτυο πανεθνικό./ Ετρεξε µπροστά στο κοινό να τη βλέπουν όλοι / κι έβγαλε απ’ τη φούστα της ένα µικρό πιστόλι./ Στο κεφάλι το κόλλησε κι άλλαξε φάτσα, / Στην ίδια πίστα που γεννηθήκαν «άστρα» / το ‘πε και το ‘κανε η άµοιρη γλάστρα».


Σταγονίδια προς διάψευσιν
Φοίβη

Τα σταγονίδια και οι φήµες ευδοκιµούν στους κόλπους και την περιφέρεια του εκ-Πολιτισµού µας. Και παρ’ ότι µια ελληνική παροιµία λέει πως δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, υπάρχει η ελληνική πραγµατικότητα που διαψεύδει πολλά σταγονίδια προτού φτάσουν στον αποδέκτη: τον λαό.

Να λέµε πάλι καλά που τώρα κάνουν τον κόπο να διαψεύδουν τα σταγονίδια οι «ιθύνοντες», γιατί επί σεµνών και ταπεινών ούτε καν διέψευδαν. Απλώς µας πετούσαν στα µούτρα τα απίστευτα που συνέβαιναν κι ούτε ένα συγγνώµη, ένα «sorry, λάθος», ένα «έσφαλα αλλά δεν θα το ξανακάνω». Απλώς έµεναν µε το «ε και; Τι θα µου κάνεις δηλαδή;» και µε την ατιµωρησία.

Δεν θα µάθουµε ποτέ ποιοι αθεόφοβοι κυκλοφορούν ως σταγονίδια ότι πολιτικός (φέρεται να) είπε σε σκηνοθέτη στην Επίδαυρο να µαζευτεί γιατί ενοχλούν πολύ την πολιτική οι ατάκες του έργου που παρουσιάζει;