Ο δρόμος για την έξοδο από την κρίση μπορεί να μην είναι τόσο μακρύς

Ο δρόμος για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και την έξοδό της, τελικά, από την κρίση μπορεί να μην είναι τόσο μακρύς και δύσβατος όσο μας «απειλούν» διεθνείς οργανισμοί και ξένες τράπεζες. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από μελέτη του καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς και συμβούλου οικονομικών μελετών της ΕFG Εurobank Δημήτρη Μαλλιαρόπουλου, σύμφωνα με την οποία η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας από το 2000 μέχρι σήμερα μειώθηκε κατά 10%, και όχι κατά 20% όπως είναι η γενική εντύπωση. Αυτό σημαίνει ότι η απαιτούμενη προσαρμογή, η «εσωτερική υποτίμηση», όπως μας έμαθε να λέμε τις μειώσεις των μισθών μαςκαι των τιμών- ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν είναι μικρότερη.

«Δεν είμαστε καταδικασμένοι να υποστούμε μία χαμένη δεκαετία συνεχούς ύφεσης, να γίνουμε δηλαδή μία άλλη Ιαπωνία του 1990, προκειμένου να ανακτήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας, όπως φοβούνται πολλοί», υποστηρίζει ο κ. Μαλλιαρόπουλος. Εναλλακτικός δείκτης ανταγωνιστικότητας
Η μελέτη του κ. Μαλλιαρόπουλου, που δημοσιεύθηκε στην έκδοση «Οικονομία και αγορές» της τράπεζας, υιοθετεί έναν εναλλακτικό δείκτη ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, ο οποίος μετράει κυρίως τον εξαγωγικό τομέα της οικονομίας και τις επιδόσεις του σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές της. Κι αυτό γιατί, όπως επισημαίνει, εκεί είναι που θα αναμετρηθούμε με τους ανταγωνιστές μας- και όχι, για παράδειγμα, στον δημόσιο τομέα που είναι δεδομένο ότι δεν είναι ανταγωνιστικός.

Σύμφωνα λοιπόν με τον εναλλακτικό αυτό δείκτη, η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας έχει υποχωρήσει κατά μέσο όρο κατά 10%, ενώ ειδικότερα στον τομέα των υπηρεσιών, που αντιπροσωπεύει το 80% του ιδιωτικού τομέα, η απώλεια ήταν μόλις 5% σε όρους κόστους εργασίας. Είναι προφανές ότι οι υπηρεσίες, δηλαδή κυρίως ο τουρισμός και η ναυτιλία, θα μπορέσουν να καλύψουν τη διαφορά με τους ανταγωνιστές τους με μικρή σχετικά προσπάθεια και λίγες θυσίες. Στη βιομηχανία, η ανταγωνιστικότητα μειώθηκε κατά 10% σε όρους κόστους εργασίας, δηλαδή η απόσταση μεγαλώνει, αλλά και πάλι όχι σημαντικά, ενώ στη γεωργία είναι προφανές ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, καθώς οι επιδοτήσεις υποκαθιστούν το ανταγωνιστικό παιχνίδι.

Μεγάλη σημασία για την Ελλάδα
«Η ανταγωνιστικότητα έχει μεγάλη σημασία για την Ελλάδα», λέει ο κ. Μαλλιαρόπουλος.«Ακόμη και αυτοί που πιστεύουν ότι θα τα καταφέρει στη μείωση του ελλείμματος έχουν επιφυλάξεις για την ανάπτυξη. Πράγματι αν χρειαζόταν να κάνει εσωτερική υποτίμηση 20%, θα καταδικαζόταν σε βαθιά ύφεση. Αυτό το σενάριο είναι που συντηρεί τις εκτιμήσεις περί αναπόφευκτης αναδιάρθρωσης του χρέους. Ομως στην πραγματικότητα η Ελλάδα θα μπορέσει πολύ πιο εύκολα να κερδίσει το στοίχημα της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας και η αναδιάρθρωση του χρέους δεν είναι καθόλου αναπόφευκτη».

Ακούγεται ωραίο, αλλά το θέμα είναι να πειστούν και οι ξένοι επενδυτές και εκπρόσωποι αγορών, με τους οποίους έρχονται σε επαφή το τελευταίο διάστημα τα στελέχη της Εurobank, στο πλαίσιο μιας εκστρατείας ενημέρωσης για την ελληνική οικονομία που πραγματοποιούν. «Υπάρχει έλλειψη πληροφόρησης», επισημαίνει ο κ. Μαλλιαρόπουλος από την εμπειρία του στο πλαίσιο των επαφών αυτών. «Είναι σημαντικό να κρατήσουμε το ενδιαφέρον των αγορών για την Ελλάδα ζωντανό. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να μας ξεχάσουν και οι εχθροί μας αλλά και οι φίλοι μας».

Ο κ. Μαλλιαρόπουλος θυμίζει ότι στο παρελθόν η Ελλάδα έχει επιδείξει δυναμισμό στην παραγωγικότητα και στις επενδύσεις, και εκτιμά ότι αν η παγκόσμια οικονομία βοηθήσει και δεν οδηγηθεί σε διπλή ύφεση (σενάριο που δεν είναι πολύ πιθανό), τα επόμενα τρία χρόνια μπορεί να αποδειχθούν «πολύ δυνατά για τις ελληνικές εξαγωγές». Μάλιστα εκτιμά ότι η αύξησή τους μπορεί να φτάσει και το 50% σε ονομαστικούς όρους. «Αυτή τη στιγμή οι ελληνικές εξαγωγές αντιπροσωπεύουν το 22% του ΑΕΠ, και της ευρωζώνης το 45%. Αρα έχουμε δρόμο ακόμη», λέει χαρακτηριστικά.

Δεν είμαστε καταδικασμένοι να υποστούμε μία χαμένη δεκαετία συνεχούς ύφεσης, να γίνουμε δηλαδή μία άλλη Ιαπωνία του 1990

Πουλήστε τώρα μονάδες της ΔΕΗ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΙΝΤΙΚΑΚΗΣ

Πουλήστε μεγάλο μέρος των λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ, είναι η μόνη αποτελεσματική λύση για να ανοίξει η αγορά, όλα τα υπόλοιπα είναι τσιρότα, έχουν δοκιμαστεί σε άλλες χώρες χωρίς επιτυχία.

Τα λόγια αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες, άκουσαν από το στόμα των κοινοτικών τα στελέχη της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) κατά τη συνάντηση που είχαν χθες μαζί τους, επιβεβαιώνοντας τους φόβους ότι τελικά θα οδηγηθούμε στα χειρότερα.

Εκείνο μάλιστα που έκαναν σαφές οι κοινοτικοί προς έκπληξη της ΡΑΕ ήταν πως η απαίτησή τους για πώληση μονάδων συνδέεται ευθέως με την εκταμίευση της 3ης δόσης βοήθειας της χώρας μας από την τρόικα, η αντιπροσωπεία της οποίας καταφθάνει τη Δευτέρα στην Αθήνα.

Σύμφωνα με τους κοινοτικούς, η μόνη αποτελεσματική λύση για να ανοίξει η αγορά ηλεκτρισμού είναι η πώληση ενός μεγάλους μέρους λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων («είναι δικό σας θέμα ποιες θα επιλέξετε να πουλήσετε», συμπλήρωσαν).

Ενδεικτικά ανέφεραν ότι «θα μπορούσατε να πουλήσετε το 40% των λιγνιτικών μονάδων και το 40% των υδροηλεκτρικών της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού».

Στην επιχειρηματολογία από ελληνικής πλευράς ότι στις υποχρεώσεις του ενεργειακού σκέλους του μνημονίου δεν υπάρχει τέτοια δέσμευση, ο εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Ανταγωνισμού αντέτεινε: «Τα μνημόνια αλλάζουν και εμπλουτίζονται. Αλλωστε, τον πρώτο λόγο έχει ο δανειστής, που ενδιαφέρεται να ανακάμψει η οικονομία ώστε να πάρει πίσω τα χρήματα που έδωσε».