Ο εξορκιστής…

Η κατάρα των προημιτελικών κυνηγάει την Ισπανία και αυτή θα ήθελαν να ξορκίσουν ο Ντελ Μπόσκε και οι παίκτες του απόψε στο «Ελις Παρκ» του Γιοχάνεσμπουργκ κόντρα στην Παραγουάη (21.30, ΝΕΤ). Η τελευταία φορά που η Ισπανία έφτασε στην 4άδα της διοργάνωσης ήταν το μακρινό 1950.

Τότε, στη Βραζιλία, με εντελώς διαφορετικό σύστημα και (μόλις) 13 ομάδες. Η πρώτη αποτυχία στα προημιτελικά ήταν το 1934 όταν αποκλείστηκε από τη διοργανώτρια Ιταλία. Ακολούθησαν άλλες τρεις προσπάθειες. Το 1986 στο Μεξικό ήταν τα πέναλτι και το Βέλγιο, το 1994 στις ΗΠΑ η ήττα από την Ιταλία με 2-1 και το 2002 στην Απω Ανατολή η Ν. Κορέα (στα πέναλτι), αλλά και ένας αιγύπτιος διαιτητής.

Η Παραγουάη φαίνεται πως είναι… στα μέτρα της ομάδας του Νταβίντ Βίγια και του Τσάβι, αλλά η ιστορία μάς έχει διδάξει άλλα… Η Παραγουάη, για πρώτη φορά στην 8άδα, μοιάζει να διασκεδάζει τη στιγμή. «Είναι μια αξέχαστη στιγμή. Είναι η καλύτερη στιγμή στην καριέρα μου. Είναι ένα νοκ άουτ παιχνίδι και θα διεκδικήσουμε τις πιθανότητες που έχουμε» είπε ο τερματοφύλακας της Παραγουάης Ζούστο Βιγιάρ. «Θέλουμε να παλέψουμε και μετά το ματς ο κόσμος να είναι ικανοποιημένος».

Για την Ισπανία, η ήττα στην πρεμιέρα από την Ελβετία αποδείχθηκε ένα καλό μάθημα. «Επειτα από εκείνο το παιχνίδι γίναμε πιο δυνατοί» λέει ο ισπανός επιθετικός Φερνάντο Λιορέντε. «Τώρα στα προημιτελικά έχουμε μια ευκαιρία. Υπολογίζουμε την Παραγουάη και αντιμετωπίζουμε το ματς όπως ακριβώς και το προηγούμενο με την Πορτογαλία. Σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης δεν πρέπει να υποτιμάς κανέναν. Αλλωστε, το γεγονός ότι η Παραγουάη είναι στα προημιτελικά δεν μπορεί να είναι τυχαίο».


ΑΙΧΜΕΣ Μαραντονίσιμα!
» Της , Μαρίας Μαρκουλή

ΓΙΑ ΠΑΡΑ πολλούς λόγους- και προ ΔΝΤ- μ΄ αρέσει η Αργεντινή να κερδίζει. Ακόμη και ένα μέτριο παιχνίδι της Αργεντινής με τον Μέσι να τον φυλάνε από δέκα μεριές έχει θέαμα και χαρακτήρα και στυλ. Αρχίζει από τις ωραίες φανέλες τους και καταλήγει στη μύτη του παπουτσιού τού Τέβες. Η πορεία της μπάλας, ακόμη και όταν δεν βρίσκει δίχτυα, διαγράφεται με αέρα Μπουένος Αϊρες θεαματική. Με την ομάδα να πηγαίνει καλά- και τον Μέσι να ανανεώνει το στοίχημα ότι θα σκοράρει- ο πιο απογειωμένος πάγκος του Μουντιάλ «πετάει».

Το «αφεντικό» δείχνει πραγματικά να απολαμβάνει τις ημέρες του στη Νότια Αφρική. Δεν ξέρω με ποιο πλάνο κατέβηκε ο Μαραντόνα- μπορεί και με κανένα άλλο πέρα από το να «δέσει» την ομάδα-, όποιο και αν ήταν όμως δούλεψε. Το εξελιγμένο ποδόσφαιρο παίζεται στις αναλύσεις και στα κομπιούτερλέει η λογική του 2010. Η άλλη «λογική» όμως, της μπάλας (η οποία μιλάει πολύ καλά τα αργεντίνικα), και ο Ντιέγκο επίσης λένε κάτι άλλο. Πως ο πιο γρήγορος δρόμος για τη νίκη είναι ο πιο απλός. Γκολ και θέαμα. Γι΄ αυτά άλλωστε δεν καθόμαστε κολλημένοι στον καναπέ 90 λεπτά; (Για τα υπόλοιπα- παράταση και πέναλτι- προσοχή: όλα παίζουν με τους Γερμανούς απέναντι- πολύ καναπέ, δεν προβλέπω).