Ματιές Τα «λιπαρά»

Την ευθύνη αυτής της στήλης την έχω από το 1979. Χιλιάδες χρονογραφήματα! Ολ΄ αυτά τα χρόνια, ευκαιρίας δοθείσης, γράφω ότι το ελληνικό κράτος είναι «της πλάκας». Και έρχονται, κάθε τόσο, γεγονότα που επιβεβαιώνουν αυτό τον αφορισμό.

Μια καινούργια, τρανταχτή, επιβεβαίωση, η βόμβα στο γραφείο του Χρυσοχοΐδη. Βόμβα, που σκότωσε έναν άνθρωπο. Και καλό αξιωματικό, όπως διαβάζω. Τώρα, οι αρμόδιοι, θα ψάχνουν να βρουν τι δεν πήγε καλά: θα διαταχθούν Ενορκες Διοικητικές Εξετάσεις, θα καταθέσουν μάρτυρες, θα κινηθεί η Δικαιοσύνη. Ταυτόχρονα, οι τηλεοράσεις θα πλημμυρίσουν από «ειδικούς», που θα λένε το μακρύ τους και το κοντό τους, για οργανώσεις, μεθόδους και άλλα τέτοια.

Και, φυσικά, θα μπουν στο παιχνίδι και δημοσιογράφοι. Που, πάντοτε, λένε τη δικιά τους παρόλα, σύμφωνα με «στοιχεία» που συγκέντρωσαν από το «ρεπορτάζ». Δεν μπορώ να μπω σε ιστορίες συνωμοσιών, «δακτύλων αποσταθεροποίησης», «συμφερόντων» και «αδύναμων κρίκων». Τα πράγματα στην Ελλάδα, νομίζω, είναι συνήθως πιο απλά, απ΄ όσο δείχνουν στην αρχή. Ελληνες είμαστε και ξέρουμε τις αρετές μας, αλλά και την επικίνδυνη επιπολαιότητά μας. Δεν αποκλείεται, επομένως, η βόμβα να έφτασε στο γραφείο του υπουργού από μια απροσεξία, από ένα στιγμιαίο βραχυκύκλωμα στο μηχάνημα«ανίχνευσης μετάλλων» ή όπως αλλιώς λέγεται αυτό, και να πέρασε χωρίς «έλεγχο» και «εισιτήριο». Μπορεί.

Εγινε, όμως, το κακό. Και αυτό θα πρέπει να μας κάνει, από τώρα και στο εξής, να είμαστε πιο σοβαροί. Δεν είναι δυνατόν να φτάνει ο θάνατος ταχυδρομικώς, σε δέμα, μέσα στο γραφείο τού υπ΄ αριθμόν ένα διώκτη της τρομοκρατίας και να μη το παίρνουν χαμπάρι οι- δεκάδες- αστυνομικοί, που είναι υποχρεωμένοι να μην αφήνουν να περάσει στο γραφείο του ούτε κουνούπι! Θα μπορούσε ποτέ να συμβεί κάτι τέτοιο στη Γερμανία ή τη Βρετανία; Θα μπορούσε να συμβεί στο Ισραήλ;

Η κατάσταση, λόγω της απερίγραπτης φτώχειας και της απελπισίας στην οποία έχει περιέλθει ο λαός, όλο και πιο δύσκολη θα γίνεται μέρα με τη μέρα. Διαδηλώσεις, απεργίες, πορείες, προπηλακισμοί, καδρόνια, συγκρούσεις, χημικά. Το καταλαβαίνουμε αυτό ή θα συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε από τη μια άκρη της υφηλίου στην άλλη, βγάζοντας λόγους, για ελευθερία, δημοκρατία και σοσιαλισμό; Θα αντιληφθούν ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, και οι άμεσοι συνεργάτες τους, ότι δεν έχουν δικαίωμα να κυκλοφορούν στην Αθήνα δίχως να παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας; Είναι μαγκιά το να χρησιμοποιούν μικρά υβριδικά αυτοκίνητα; Αμάν πια με την «επικοινωνία»…

Ασχετο αλλά και σχετικό: Ακούω τελευταία στο ραδιόφωνο μια διαφήμιση που λέει, «Μαμά, έχουμε γιαούρτια στο ψυγείο; Πάμε για διαδήλωση!». Είναι έξυπνη η διαφήμιση. Πίσω, όμως, από το χιούμορ κρύβεται η πραγματικότητα, που έχει πολλά «λιπαρά». Ας το κατανοήσουν οι πολιτικοί. Και κυρίως οι πρωτοκλασάτοι…