ΑΜΕΣΩΣ ΔΙΟΡΘΩΣΗ

Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία η παρέµβαση της κυβέρνησης στις εργασιακές σχέσεις. Από πολύ καιρό και από πολλές πλευρές τίθεται ζήτηµα αναµόρφωσης της εργατικής νοµοθεσίας.

Ευλόγως τίθεται. Διότι σε πολλές περιπτώσεις δηµιουργεί αγκυλώσεις ή στρεβλώσεις και το αποτέλεσµα είναι να βλάπτονται και όχι να ωφελούνται οι εργαζόµενοι, µε πιο χαρακτηριστική απόδειξη περί αυτού την αύξηση της ανεργίας. Συνεπώς υπήρχε ανάγκη και είχε προηγηθεί προϊδεασµός ότι θα υπάρξει ρυθµιστική παρέµβαση, για να προστεθεί ελαστικότητα στην αγορά εργασίας.

Επιπλέον αυτό κατέστη σαφές, και ως συµβατική υποχρέωση της χώρας, µετά την υπογραφή του περίφηµου Μνηµονίου µε τους δανειστές µας.

Ουδείς αµφέβαλλε φυσικά ότι αυτή η παρέµβαση θα επιχειρούσε να δελεάσει µέλλοντες επενδυτές, παρέχοντας στις επιχειρήσεις διευκολύνσεις, οι οποίες πρακτικά θα περιόριζαν δικαιώµατα των εργαζοµένων που µέχρι τώρα θεωρούνταν αδιαπραγµάτευτα.

Θα µπορούσε µάλιστα να επισηµανθεί ότι η κοινωνία ήταν έτοιµη να δεχθεί, ή να ανεχθεί σιωπηλά, ορισµένες από αυτές τις παρεµβάσεις, εάν επρόκειτο να διευκολύνουν την αποµάκρυνση της ελληνικής οικονοµίας από τη ζώνη της χρεοκοπίας και να οδηγήσουν στην έξοδο από τη δηµοσιονοµική κρίση.

Αρα λοιπόν, επαναλαµβάνουµε, δεν συνιστά αιφνιδιασµό αυτή καθαυτή η παρέµβαση στις εργασιακές σχέσεις.

Ο αιφνιδιασµός και το σοκ προκλήθηκαν στην ελληνική κοινωνία από τη βιαιότητα που χαρακτηρίζει το περιεχόµενο του Προεδρικού Διατάγµατος, το οποίο ορίζει αυτήν την παρέµβαση.

Οπως είναι διατυπωµένο υπερακοντίζει το Μνηµόνιο σύµφωνα µε την επισήµανση της ΓΣΕΕ και καταλύει όχι µόνο εργασιακές κατακτήσεις, αλλά και συνταγµατικά δικαιώµατα.

Επιπροσθέτως η σύνδεσή του µε την ανάγκη δηµοσιονοµικών περιορισµών δείχνει αβάσιµη και η προβολή της προσχηµατική.

Το επίµαχο Προεδρικό Διάταγµα οδηγεί την εργατική νοµοθεσία στο άλλο άκρο. Δηλαδή, ενώ αφαιρεί βασικές ασπίδες προστασίας από τους εργαζοµένους του ιδιωτικού τοµέα, δεν τους διασφαλίζει την κρατική αρωγή, ούτε ανοίγει προοπτικές ανάπτυξης και µέλλουσας ενίσχυσης της απασχόλησης.

Γι’ αυτό αν δεν υπάρξει αµέσως διόρθωση, ο κίνδυνος να λειτουργήσουν οι ανατροπές ως θρυαλλίδα κοινωνικής αναταραχής θα εντείνεται.

Και αυτό η χώρα πρέπει να το αποφύγει…