[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του

Κάθε µερίδα ψαριού που κείτεται στο πιάτο είναι ένα µυστήριο το οποίο λύνεται µόνο προσωρινά, την ώρα που το καταβροχθίζουµε. Ακόµα και στη χώνεψη δεν ξέρουµε τι βαρέα µέταλλα περιέχει, ούτε αν οι πρωτεΐνες του είναι όπως τις ονειρευτήκαµε, ούτε αν θα µπορέσουν οι κληρονόµοι του να µας θρέψουν τα επόµενα χρόνια. Ο βυθός της θάλασσας παραµένει ανεξερεύνητος, αν και µερικά πράγµατα τα ξέρουµε καλά εδώ και δεκαετίες. Οτι οι τράτες τον καταστρέφουν αυτόν τον βυθό τον µυστηριώδη. Οτι τα ψάρια λιγοστεύουν κάθε χρόνο και πολύ δύσκολα πια µπορείς να τα ψαρέψεις. Οτι υπάρχουν τρόποι για να βοηθήσεις να ανανεώνονται, όπως ας πούµε να σταµατάς το ψάρεµα για κάποιο διάστηµα κάθε τόσο. Οτι η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θεσπίσει κανονισµούς για να βοηθήσει τα ψάρια αλλά οι έλληνες ψαράδες, που θα µείνουν χωρίς δουλειά σε λίγο έτσι που ψαρεύουν, έκλεισαν το λιµάνι του Πειραιά για να µην εφαρµοστούν αυτοί οι κανονισµοί. Κι εδώ σταµατούν αυτά που ξέρουµε και ξαναρχίζουν τα µυστήρια του βυθού. Γιατί οι ψαράδες δεν ενδιαφέρονται για να έχουν ψάρια και στο µέλλον; Σε τι ελπίζουν και επιµένουν να συνεχίζουν να καταστρέφουν; Ξέρουν κάτι που δεν το ξέρουµε;

Περιµένουν όλοι να σπουδάσουν τα παιδιά τους και να εξασφαλίσουν µια καλύτερη ζωή ως επιστήµονες, οπότε δεν θα χρειάζεται να ψαρεύουν; Και δεν ενδιαφέρονται τι θα τρώµε τότε; Κι αν τα παιδιά τους γίνουν ιχθυολόγοι και ιχθυοτρόφοι και τους κατηγορήσουν ότι κατέστρεψαν τις θάλασσες, τι θα τους πουν; Οτι έφταιγαν οι πολιτικοί που δεν είχαν τα κότσια να σταθούν απέναντί τους και να εφαρµόσουν τον ευρωπαϊκό κανονισµό, ενώ εκείνοι απλώς αγωνίζονταν για το δικό τους µέλλον;

Κάτι τέτοιο θα τους πουν µάλλον.