[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Μια εύλογη αντίδραση;

Παρακολουθούσα το περασµένο Σάββατο – λίγο πριν από τις άνανδρες δολοφονίες των ακτιβιστών από το Ισραήλ – τον νεαρό Ισραηλινό που τραγουδούσε, σαν κύριος µε το «πολιτισµένο» κοστούµι του, στον τελικό διαγωνισµό της Γιουροβίζιον διεκδικώντας το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Και είχα την ίδια απορία που έχω κάθε φορά που παρακολουθώ τους διαγωνισµούς της Γιουροβίζιον, τα ποδοσφαιρικά Γιούρο, τα Τσάµπιονς Λιγκ και τα Ουέφα, το Γιουροµπάσκετ και τα Γιουρολίγκ, δηλαδή κάθε ευρωπαϊκή διοργάνωση: τι δουλειά έχει το Ισραήλ; Οι µπόµπιρες της οικογένειας προσπαθούσαν να µε πείσουν ανεπιτυχώς ότι έχει σχέση µε το καλό επίπεδο του αθλητισµού του.

Γεωγραφικά σίγουρα δεν ανήκει στη Γηραιά Ηπειρο. Πολιτιστικά τότε; Εχουν αλήθεια πολιτιστικά κοινά η Ευρώπη και ένα κράτος που δολοφονεί, εν ψυχρώ και χωρίς κανένα πρόσχηµα, αµάχους, σε διεθνή αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και σε διεθνή ύδατα; Ευρώπη σηµαίνει κουλτούρα, σηµαίνει πολιτισµός. Είναι η Ευρώπη της Αθηναϊκής Δηµοκρατίας, του Ουµανισµού, της Γαλλικής Επανάστασης και της Διακήρυξης των Δικαιωµάτων του Ανθρώπου. Εάν δεν κάνω λοιπόν τόσο λάθος και δεν είναι πια µόνο µόνο η Ευρώπη του φιλελεύθερου κυνισµού, της Μέρκελ και των «αγορών», µήπως µια πρώτη, εύλογη, αντίδραση θα ήταν ο αποκλεισµός του από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις;