Διχάζει ο «Τσάρος» του ρωσικού σινεµά

Ο Νικίτα Μιχαλκόφ, ο πιο γνωστός και τιµηµένος σκηνοθέτης της Ρωσίας, έγινε στόχος σκληρής κριτικής για τη νέα του ταινία “Ψεύτης Ηλιος 2” που συνέπεσε και µε την 65η επέτειο της νίκης κατά της ναζιστικής Γερµανίας.

Η ταινία (που συµµετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών) έκανε πρόσφατα επίσηµη πρεµιέρα µετά βαΐων και κλάδων στην Αίθουσα Συναυλιών του Κρεµλίνου, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το προεδρικό γραφείο. Κόστισε πάνω από 55 εκατ. δολάρια – πρόκειται για την ακριβότερη ταινία της µετασοβιετικής Ρωσίας – και σύµφωνα µε λεγόµενα ανθρώπων του Πούτιν, ο Μιχαλκόφ λόγω της στενής του σχέσης µε τον πρωθυπουργό (τον οποίο αποκαλεί φίλο του) είχε πρόσβαση σε στρατιωτικά αρχεία και επίσηµα κρατικά έγγραφα που µέχρι στιγµής ήταν απόρρητα της FSΒ (πρώην ΚGΒ). Και ο Πούτιν και ο πρόεδρος Ντµίτρι Μεντβέγιεφ, επισκέφτηκαν τα γυρίσµατα, ενώ ο υπουργός Αµυνας βοήθησε τον Μιχαλκόφ στις σκηνές των µαχών. Στην πρεµιέρα, ο σκηνοθέτης συνέδεσε την ταινία µε τον εορτασµό της Ηµέρας της Νίκης, που φέτος ειδικά γιορτάστηκε µε µεγαλύτερη επισηµότητα γιατί είναι µία από τις τελευταίες ευκαιρίες να είναι παρόντες οι βετεράνοι του πολέµου.

“Είµαστε πεπεισµένοι” είπε ο σκηνοθέτης από τη σκηνή της αίθουσας του Κρεµλίνου, “ότι για να συνειδητοποιήσουµε το κόστος αυτής της νίκης, έπρεπε να δούµε τι πέρασε ο απλός κόσµος”. Από µια άποψη, ήταν µια τολµηρή κίνηση, γιατί το µέγεθος της ναζιστικής θηριωδίας (εκατοµµύρια νεκροί), που περιγράφει λεπτοµερώς στην τρίωρη ταινία του είναι ένα λεπτό θέµα για τους Ρώσους όπως και το αν ο Στάλιν µπορούσε να το αποφύγει.

Παρά το εκτεταµένο επικοινωνιακό πουσάρισµα της ταινίας και το δυναµικό της άνοιγµα σε περισσότερες από 1.000 αίθουσες, η επιτυχία της ήταν µέτρια στο ρωσικό κοινό µε 3,7 εκατ. δολάρια εισπράξεις την πρώτη εβδοµάδα προβολής τη στιγµή που το «Ιron Μan 2» έκανε 7,7 εκατ. Ενώ το “Ψεύτης Ηλιος” ήταν ένα τσεχωφικής ατµόσφαιρας ήπιο έργο την εποχή του Στάλιν, το “Ψεύτης Ηλιος 2” είναι ένα αιµατηρό πολεµικό έπος και πολλοί το συγκρίνουν µε τη «Διάσωση του στρατιώτη Ράιαν». Να ήταν άραγε οι αιµατηρές σκηνές των µαχών – που µάλιστα τονίζουν τον ορθόδοξο µυστικισµό και τα θαύµατα – εκείνο που έκανε τους Ρώσους να προτιµήσουν το «Ιron Μan 2»;

Οι κριτικοί πάντως θεώρησαν την επικοινωνιακή καµπάνια του Μιχαλκόφ εξαιρετικά εκνευριστική και βρήκαν ευκαιρία να του επιτεθούν και γι’ αυτό αλλά και για τον τρόπο που ερµηνεύει την Ιστορία.