[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Προλάβετε, κλείνουµε

«Κλείνουµε. Προλάβετε!». Το τεράστιο πανό καλύπτει σχεδόν τη µισή βιτρίνα του καταστήµατος γυναικείων ενδυµάτων. Μία µατιά µέσα ήταν αρκετή: σε όλα τα ράφια υπήρχαν χαρτόνια µε τις τιµές. «Ολα 19 ευρώ».

«Φορέµατα µε 25 ευρώ».

Μα, είναι δυνατόν; Το συγκεκριµένο µαγαζί, που έντυσε νεαρές και µεγαλύτερες κυρίες της γειτονιάς αλλά και της γύρω περιοχής;

Ηθελες φόρεµα για γάµο; Ετρεχες εκεί.

Ηθελες γυναικείο κοστούµι; Μόνο αυτό το µαγαζί ήταν το ιδανικό. Ηθελες «φευγάτα» µπλουζάκια; Δεν το συζητώ, οι βιτρίνες του ήταν µονόδροµος. Βέβαια, οι τιµές ήταν τσιµπηµένες, αλλά αυτό δεν πτοούσε όσες ήθελαν να έχουν ένα καλό ρούχο στην ντουλάπα τους.

Και τώρα, κλείνει. Και δεν είναι το µόνο.

Ενα στενό πιο κάτω, άλλη µία τεράστια ταµπέλα σε προτρέπει να µπεις και να αγοράσεις εµπόρευµα στη µισή τιµή. Αυτή τη φορά είναι εσώρουχα.

Στον απέναντι δρόµο, το κατάστηµα µε ρούχα µε τις δύο µεγάλες βιτρίνες δεν βάζει λουκέτο, αλλά µεταφέρεται σε έναν µικρότερο χώρο, όπου προφανώς ο ιδιοκτήτης θα «στριµώξει» τα ρούχα για να χωρέσουν όλα. Λίγο πιο πέρα τρία καταστήµατα στη σειρά είναι άδεια εδώ και µήνες, κανένας δεν βρέθηκε να τα νοικιάσει.

Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν και τρεις νέες «είσοδοι» στη γειτονιά, «new kids on the block».

Τυχαία – ή όχι – και οι τρεις πωλούν…

φαγητό: δύο σουβλατζήδικα κι ένα µπουγατσάδικο. Την ώρα λοιπόν που η οικονοµική κρίση βάζει λουκέτο σε άλλες επιχειρήσεις, βοηθά κάποιες άλλες µε γρήγορο φαγητό να ανθήσουν ή τουλάχιστον να ξεκινήσουν. Ο Ελληνας άλλωστε, όπως είπε και ο κύριος στη µέση του δρόµου ο οποίος κοιτούσε µία το πανό µε το «Προλάβετε. Κλείνουµε» και µία τους εργάτες να δουλεύουν πυρετωδώς για να ανοίξουν το µπουγατσάδικο, «την κοιλιά του δεν την αφήνει ατάιστη».