[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Περασµένα… µεγαλεία

Οπα; Πού πήγε η Εurovision, οέο; Και τι απέγινε η Εurovision-mania, που είχε πλήξει την Ελλάδα; Κάποτε, θέλαµε τα όπα µας. Τώρα, όσα όπα και να ακουστούν δεν γινόµαστε και πολύ… όπα. Ετσι, το πολυαναµένοµενο θέαµα των τελευταίων ετών µοιάζει φέτος µε ξεφτισµένο κουστούµι που το κρατάµε στην ντουλάπα γιατί έχει κάποια συναισθηµατική αξία.

Μας θυµίζει πως το 2005 ήµασταν το «Νumber one» στην ευρωγιορτή του τραγουδιού. Τώρα, number one της καθηµερινότητάς µας είναι η οικονοµική κρίση, η αναγκαστική λιτότητα, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και δύσκολες λέξεις όπως spread, που αναγκάστηκε να τα µάθει µέχρι και η κουτσή Μαρία.

Το 2006 είχαµε τα πάντα («Εverything»). Είχαµε τα χρήµατα να διοργανώσουµε τη Εurovision και την εµπειρία – εδώ δεν κολλήσαµε στους Ολυµπιακούς Αγώνες του 2004! Την πρωτιά δεν είχαµε, αλλά δεν βαριέσαι…

Το «Υassou Μaria», το ευρωσουξέ του 2007, έχει προφητική αξία. Σήµερα, λέµε Υassou οικονοµική ασφάλεια, ψυχική ηρεµία, καλοπέραση, διακοπές, ακριβά ρούχα, πανάκριβα αυτοκίνητα, βραδινές έξοδοι. Κουνάµε το µαντίλι στο life style καθώς αποµακρύνεται και ήδη έχουµε αρχίσει να νιώθουµε νοσταλγία για τα περασµένα – όχι όµως και ξεχασµένα. Αναζητούµε, το «Secret combination» που θα ανοίξει το θησαυροφυλάκιο, τα ευρώ όµως έχουν πετάξει από τα ταµεία. Και µαζί τους έχει πετάξει και η όρεξη για πανηγύρια.

«Τhis is our night», ψιθυρίζαµε όταν το ηµερολόγιο έδειχνε πως έφτασε το βράδυ της Εurovision. Ηταν µια καλή αφορµή για να µαζευτούµε στο σπίτι, να φάµε «µπόµπες» και τυροπιτάκια, να πιούµε ποτά, να σχολιάσουµε και να πανηγυρίσουµε.

Φέτος, τα όπα τα ενορχηστρώνει η οικονοµική κρίση και εµείς χορεύουµε στον χορό της.