ΑυτολογοκριCΙΑ από τις ΗΠΑ

Αφαντος ο Σον Πεν.
Αφαντη η ex secret agent της CΙΑ Βάλερι Πλέιµ. Αφαντος ο πρώην πρεσβευτής Τζόε Ουίλσον. Αφαντη η πολιτική από µια σκληρή πολιτική ιστορία που ειρωνικά τιτλοφορείται «Fair Game» («Δίκαιο παιχνίδι»). Με έναν λόγο, Ναόµι Γουότς σε αυτολογοκριCΙΑ!

Η Ναόµι Γουότς, που υποδύεται την πράκτορα της CΙΑ Βάλερι Πλέιµ, µε τον Σον Πεν (στον ρόλου του συζύγου της, Τζόε Ουίλσον), σε σκηνή από την ταινία «Fair Game». Κάτω, η ηθοποιός µε την πραγµατική Βάλερι Πλέιµ στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ Καννών
Μοναδική, επίσηµη στο διαγωνιστικό πρόγραµµα των Καννών αµερικανική συµµετοχή η ταινία του Νταγκ Λίµαν (ή Λάιµαν) «Fair Game». Το στόρι από το πασίγνωστο σκάνδαλο του Τζορτζ Μπους µε «εργαλείο» τον αρχισυνωµότη (το λέει η ταινία) Ντικ Τσέινι. Μεσούσης της εισβολής στο Ιράκ, η Ουάσιγκτον αφήνει να διαρρεύσει η πραγµατική ιδιότητα της Βάλερι Πλέιµ. Μιας top level καλυµµένης agent της CΙΑ. Χαµός. Ο λόγος εντελώς εκδικητικός. Σύζυγος της Βάλερι (την οποία υποδύεται η Ναόµι Γουότς) είναι ο Τζο Ουίλσον. Πρώην πρεσβευτής επί Κλίντον.

Διότι µετά την αποφράδα ηµέρα των Δίδυµων Πύργων, η Βάλερι µε εντολή των αφεντικών άρχισε να πηγαινοέρχεται σε κάθε γωνιά των Ηνωµένων Πολιτειών. Να βρίσκει αδέλφια, ξαδέλφια, συγγενείς και φίλους αράβων επιστηµόνων και µε πλάγιους εκβιασµούς να αποσπάσει πληροφορίες για το τάχα µου πυρηνικό και χηµικό οπλοστάσιο του Σαντάµ Χουσεΐν. Ανθρακες ο θησαυρός.

Ταυτόχρονα ο σύζυγός της, µε άφθονες διασυνδέσεις στη Νιγηρία, απ’ όπου, τάχα µου ο Σαντάµ ελάµβανε ουράνιο για την κατασκευή ατοµικής βόµβας, να τραβάει τα µαλλιά του.

Κάποια στιγµή, πάνω στην φρενίτιδα των αφόρητων πιέσεων των ανθρώπων του Τσέινι προς τα στελέχη της CΙΑ, ένας εκ των ειδηµόνων πετάγεται ουρλιάζοντας «µα εµείς οι Αµερικανοί καταστρέψαµε το πυρηνικό πρόγραµµα του Σαντάµ από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90». Ετσι, µία µέρα µετά την επίσηµη διαρροή πως δηλαδή η Νιγηρία τροφοδοτεί το Ιράκ µε ουράνιο, ο Ουίλσον υπογράφει µια δηµοσιογραφική αποκάλυψη. Ολα αυτά είναι-περίπου-bullshit. Αυτό ήταν. Η Βάλερι, ο Ουίλσον και τα µικρά παιδιά τους στο απόσπασµα. Τηλεφωνικές απειλές για τις ζωές τους. Διασυρµός. Διαπόµπευση.

Εχθροί του λαού!

Ερώτηση πρώτη, λοιπόν. Γιατί ο Σον Πεν απών; «Ξέρετε _ απάντησε κάποιος spokesman της εταιρείας _ ο Σον έχει αφοσιωθεί στους αστέγους της Αϊτής» Ουδείς τον πίστεψε. Προφανώς, ο Πεν ως σοβαρός είπε όχι στην αυτολογοκριCΙΑ. Ερώτηση δεύτερη (προς τον Νταγκ Λίµαν, τον σκηνοθέτη και της επιτυχίας «Κύριος και κυρία Σµιθ»): Γιατί από τη συνέντευξη απουσιάζουν η Βάλερι Πλέιµ και ο Τζο Ουίλσον; «Ξέρετε, ακολουθήσαµε την επίσηµη διαδικασία από το πρωτόκολλο του Φεστιβάλ. Η συνέντευξη αφορά το καλλιτεχνικό µέρος της ταινίας».

Μα, είναι εδώ και µάλιστα η Βάλερι Πλέιµ εµφανίστηκε και µίλησε για την ταινία (εκτός επίσηµου προγράµµατος) «Countdown to Ζero»… «Τι να σας πω. Ακολουθήσαµε το πρωτόκολλο…».

Η συνέχεια ακόµα πιο αποκαλυπτική. Ο σκηνοθέτης κάθε φορά να «απολογείται»: «Δεν είναι µια πολιτική ταινία. Η καρδιά της έχει να κάνει µε το κουράγιο και τον ηρωισµό αυτών των δύο ανθρώπων.

Αντεξαν κάτω από µαζικά συντριπτικά πυρά».

Τουλάχιστον, µπορείτε να µας πείτε γιατί ουδείς των µεγάλων κεφαλών µπήκε στη φυλακή; «Πάντα το ίδιο συµβαίνει. Σηµασία για µια Δηµοκρατία έχει η αποκάλυψη της αλήθειας».

Και τι πιστεύετε, θα εισβάλει και πάλι µε ψεύτικες δικαιολογίες η Αµερική στο Ιράν;

«Δεν είµαι ειδικός περί των πυρηνικών όπλων».

Κι εσείς, µις Γουότς; (Αλλού γι’ αλλού η miss Watts). «Συνάντησα τη Βάλερι και θαύµασα τον χαρακτήρα της. Τροµερή γυναίκα. Εµαθα τα πάντα γι’ αυτήν. Ας πούµε, δεν αλλάζει στυλ χτενίσµατος. Η πρόταση για συµµετοχή µου µε βρήκε τρεις µέρες µετά τη γέννηση του παιδιού µου. Οταν όµως διάβασα το σενάριο, συγκλονίστηκα». Εσείς από την Αυστραλία να υποδύεστε µια τόσο σκληρή Αµερικανίδα…

«Δεν είναι έτσι ακριβώς. Είµαι 41, γιατί να το κρύψω. Γεννήθηκα στην Αγγλία, έζησα δέκα χρόνια στην Αυστραλία και στη συνέχεια στις ΗΠΑ. Μετά τις ψυχωτικές ηρωίδες _ να ‘ναι καλά ο Ντέιβιντ Λιντς _ είναι λύτρωση για µένα η ταύτισή µου µε τη Βάλερι Πλέιµ».

Γι’ αυτό κι εγώ ένα πράγµα κρατάω απ’ όλο αυτό το περίεργο περιστατικό. Σε µια σκηνή, η κολλητή της Βάλερι (Ναόµι Ουάτς) πετάει την εξής ατάκα: «Τυχερή! Με τόσα ταξίδια θα έχεις ένα τσούρµο γκόµενους παντού»!

Ο κόσµος καίγεται κι η Ναόµι χτενίζεται!


Τέσσερις «επαναστάτες» στα σουαρέ

Για να προλάβεις, πρέπει δέκα τουλάχιστον κοµµάτια να γίνεις. Οι Κάννες, το περιβόλι των κοσµικών στηλών.

Μέσα στις αίθουσες ο Carlos να πυροβολεί επί τρεις ώρες. Πιο πέρα ο αείµνηστος πατήρ της Δηµοκρατίας στη Ρουµανία σύντροφος Τσαουσέσκου να περιφέρεται ως αυτοκράτωρ του υπαρκτού σοσιαλισµού. Εκτός Φεστιβάλ, να σουλατσάρει το ζεύγος Τζόνι Ντεπ – Βανέσα Παραντί.

Το περιστατικό όπως σας το λέω ακριβώς.

Η Chanel (ουχί η ίδια φυσικά, αλλά η φίρµα) παρέα µε το περιοδικό «Μadame Figaro» και το Canal Ρlus, έναν οργανισµό – κολοσσό που τροφοδοτεί ταινίες και τηλεοπτικά προγράµµατα, οργάνωσαν από κοινού soiree στο Ρrive Club των Καννών.

Η χλίδα πήγε σύννεφο.

Εκεί ακριβώς τέσσερις επαναστάτες, ο καθένας στο είδος του, τράβηξαν τα φώτα της δηµοσιότητας. Το ζεύγος Τζόνι Ντεπ – Βανέσα Παραντί, έχοντας εκ δεξιών τον Τιµ Μπάρτον και εξ ευωνύµων την Πάτι Σµιθ. Ο Τζόνι επειδή γουστάρει Γαλλία.

Η Πάτι Σµιθ ως περιφερόµενη κιθάρα στο «Filme Socialisme» του Ζαν Λικ Γκοντάρ. Και ο Τιµ Μπάρτον ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής. Ο άνθρωπος που µεθαύριο βράδυ θα αναγγείλει: Αnd the winner is…

Αλλά και ο Αµπάς Κιαροστάµι που καταγγέλλει λογοκρισία και φυλακές καλλιτεχνών στο Ιράν, στο soiree της εταιρείας ΜΚ2. Ποια είναι αυτή; Ποιος νοιάζεται!

Το ίδιο είπε να ξεσκάσει και ο Βενσάν Κασέλ. Χωρίς Μόνικα Μπελούτσι.

Την άφησε πίσω, µπας και θηλάσει το άρτι αφιχθέν δεύτερο παιδί τους. Ο Λάγκερφελντ περιφέρεται παρέα µε το χιλιοστό µπότοξ και το εκατοµµυριοστό λίφτινγκ.

Φτυστός κάτι δικές µας εβδοµηντάρες που παριστάνουν τις µπεµπέκες.