Οπου Ντιέγκο, τρόπαιο!
Οι παίκτες της Ατλέτικο με το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο μετά το κύπελλο κυπελλούχων, το οποίο η ομάδα κατέκτησε το 1962 Πάνω: Φορλάν και Αγκουέρο οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές
Αν θες τα όνειρά σου να βγουν αληθινά μην κοιμάσαι, λέει μία εβραϊκή παροιμία. Και ο Ντιέγκο Φορλάν παρέμεινε ξύπνιος μετουσιώνοντας το όνειρό του σε πραγματικότητα. Δύο γκολ του Ουρουγουανού χάρισαν στην Ατλέτικο Μαδρίτης τη νίκη με 2-1 επί της Φούλαμ στην παράταση και το πρώτο τρόπαιο του Γιουρόπα Λιγκ.
Ο Φορλάν δικαιούται να πάρει το τρόπαιο σπίτι του. Με δικά του γκολ η Ατλέτικο απέκλεισε τη Λίβερπουλ στα ημιτελικά, με δικά του γκολ οι ροχιμπλάνκος λύγισαν τη σκληροτράχηλη αγγλική ομάδα στα 120 λεπτά της τιτανομαχίας στην Αρένα του Αμβούργου. ΑΧΤΥΠΗΤΟ ΔΙΔΥΜΟ
Αυθεντικό ταλέντο του τένις ο Φορλάν θυμήθηκε την παλιά του τέχνη και με α λα «ντροπ σοτ» πλασέ νίκησε δύο φορές τον Σβάρτσερ σε στιγμές που ο Αυστραλός έδειχνε ανίκητος. Και στις δύο περιπτώσεις την μπάλα τού την έστρωσε ο Σέρχιο Αγκουέρο, ο οποίος μπορεί να κοιμάται ήσυχος ότι ο πεθερός του Ντιέγκο Μαραντόνα δεν πρόκειται να τον πετάξει εκτός Εθνικής Αργεντινής. «Πάντα απολαμβάνεις γκολ σαν αυτά, ειδικά όταν σημειώνονται σε τέτοια λεπτά», δικαιολόγησε στις πρώτες δηλώσεις του ο Φορλάν τούς έξαλλους πανηγυρισμούς του μετά το δεύτερο και καθοριστικό του γκολ.
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ
Στο 90΄ ο τελικός δεν ανέδειξε νικητή, αφού το πρώτο γκολ του Φορλάν στο 32΄ ισοφάρισε πέντε λεπτά αργότερα ο Ντέιβις. Στη ρώσικη ρουλέτα της παράτασης το πιστόλι εκπυρσοκρότησε στα χέρια της Φούλαμ στο 116΄.
Ο προπονητής της αγγλικής ομάδας Ρόι Χόντζον θυμόταν το παρελθόν, ωστόσο καταδικάστηκε να το ξαναζήσει. Πριν από 13 χρόνια ως προπονητής της Ιντερ είχε χάσει μέσα από τα χέρια του το Κύπελλο UΕFΑ, όταν οι νερατζούρι ηττήθηκαν στον τελικό από τη Σάλκε στη διαδικασία των πέναλτι.
Αhora, Αtleti, ahora (Τώρα, Ατλέτικο, τώρα) τραγουδούσαν οι ροχιμπλάνκος. Δεκατέσσερα χρόνια πέρασαν από τότε, που ο άλλοτε πρόεδρος της ισπανικής ομάδας έκανε άγαλμα στον παλιό άσο του Πανιωνίου Μιλίνκο Πάντιτς για το νταμπλ στο οποίο την οδήγησε. Ηταν επίσης το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο της Ατλέτικο μετά το κύπελλο κυπελλούχων, το οποίο κατέκτησε το 1962.
ΑΞΙΑ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ
Η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή. Και η Φούλαμ ήταν άξια αντίπαλος. Το μακρύ ταξίδι της, το μεγαλύτερο στα 131 χρόνια της μόνο οι ιδρυτές της, προσκυνητές του Αγίου Ανδρέα στο Δυτικό Κέσινγκτον, είχαν πιστέψει. Δεν τους αξίζουν δάκρυα παρά μόνο χειροκρότημα. Μία ομάδα που έπαιξε μόλις για δεύτερη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση κέρδισε τον σεβασμό και την αναγνώριση που δεν έχουν πολλοί άλλοι σύλλογοι που κομπάζουν ως μεγαλύτεροι.
Ατλέτικο Μαδρίτης:Ντε Χέα, Ουιφαλούσι, Περέα, Ντομίνγκεζ, Λόπεθ, Ρέγιες (78΄ Σάλβιο), Ασουνσάο, Ραούλ Γκαρσία, Σιμόα (68΄ Χουράδο), Φορλάν, Αγκουέρο (119΄ Βαλέρα).
Φούλαμ:Σβάρτσερ, Μπάιρντ, Χιουζ, Χάνγκελαντ, Κοντσένσκι, Νταφ (84΄ Νέβλαντ), Ετούχου, Μέρφι (118΄ Γκρίνινγκ), Ντέιβις, Γκέρα, ζαμόρα (55΄ Ντέμπσι).
Διαιτητής: Νικόλα Ριτσόλι (Ιταλία).














