Θρίλερ στις βρετανικές κάλπες

Πρώτο κόμμα με 307 έδρες, 19 λιγότερες από όσες χρειάζονταν για την αυτοδυναμία, εμφάνιζαν τους Συντηρητικούς τα έξιτ πολ που δόθηκαν στη δημοσιότητα μόλις έκλεισαν οι κάλπες στη Βρετανία, στις 12 τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδας. Ακολουθούσαν οι Εργατικοί με 255 έδρες και στην τρίτη θέση, με (μόλις) 59 έδρες, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες.

Εφόσον η εικόνα αυτή επιβεβαιωθεί, η Βρετανία οδηγείται για πρώτη φορά από το 1974 σε «μετέωρο Κοινοβούλιο» και η επόμενη κυβέρνηση θα προκύψει μέσα από φρενήρεις διαπραγματεύσεις. Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε πάντως στους αναλυτές ο χαμηλός αριθμός εδρών που απέσπασαν οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες. «Μπορεί να καταλήξουν με λιγότερες έδρες και από τις 63 που είχαν στο απερχόμενο Κοινοβούλιο», σχολίαζε ο Φίλιπ Σο. «Με βάση τα έξιτ πολ, οι Εργατικοί δεν μπορούν να επιτύχουν την απόλυτη πλειοψηφία των 326 εδρών ούτε με την πλήρη συνεργασία των Φιλελεύθερων».

Το γεγονός ότι οι Συντηρητικοί εξασφαλίζουν τις περισσότερες έδρες δεν τους δίνει αυτόματα και το δικαίωμα να προσπαθήσουν πρώτοι να σχηματίσουν κυβέρνηση: ως απερχόμενος πρωθυπουργός, το δικαίωμα αυτό έχει ο Εργατικός Γκόρντον Μπράουν. Μόνον αν (ή όταν) ο Μπράουν ομολογήσει την ήττα του και παραιτηθεί, θα καλέσει η βασίλισσα τον Ντέιβιντ Κάμερον να επιχειρήσει τον σχηματισμό κυβέρνησης. Και σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ουδείς μπορεί να πει μετά βεβαιότητας κατά πόσο ο ηγέτης των Τόρις θα προτιμήσει τη λύση μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, κάτι που είχε αφήσει να εννοηθεί πρόσφατα, θα επιχειρήσει να προσεταιριστεί κάποιο ή κάποια από τα μικρότερα κόμματα που εξέλεξαν συνολικά 29 έδρες, ή θα επιδιώξει τη συνεργασία των Φιλελεύθερων Δημοκρατών- που όμως απαιτούν μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος προς το αναλογικότερο, αίτημα που οι Τόρις αρνούνται.

Το ιστορικό
Οι βρετανοί ψηφοφόροι προσήλθαν χθες μαζικά στις κάλπες, με την έντονη αίσθηση πως η 6η Μαΐου του 2010 θα περάσει στην Ιστορία. Πριν από μόλις μερικούς μήνες, το εκλογικό αποτέλεσμα έδειχνε προδιαγεγραμμένο, ο Ντέιβιντ Κάμερον έμοιαζε να βρίσκεται ήδη με το ένα πόδι στην Ντάουνινγκ Στριτ, και μάλιστα με ισχυρή πλειοψηφία. Η δημοτικότητα των Εργατικών, που ακολουθούσε σταθερά φθίνουσα πορεία έπειτα από τον εκλογικό θρίαμβο του Τόνι Μπλερ το 1997, άρχισε να βουτά στο κενό απ΄ όταν ανέλαβε τα ηνία ο «στεγνός» και «δύστροπος» Γκόρντον Μπράουν. Η πρώτη ανατροπή έγινε με το σκάνδαλο των βουλευτικών δαπανών, το οποίο έπληξε περισσότερο τους Εργατικούς, ζημίωσε όμως και τους Τόρις, επιβεβαιώνοντας όλα τα αρνητικά στερεότυπα που συνόδευαν τα δύο κόμματα εξουσίας.

Κι έπειτα, πριν από περίπου τρεις εβδομάδες, στο πρώτο προεκλογικό ντιμπέιτ στη βρετανική ιστορία ξέσπασε αυτό που κάποιοι αναλυτές αποκαλούν «η τέλεια πολιτική καταιγίδα». Ο Νικ Κλεγκ, ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, έκανε τη μεγάλη έκπληξη και έβαλε το «αιωνίως τρίτο» κόμμα του μέσα στο πολιτικό παιχνίδι. Με την ευφράδεια και τη φρέσκια εικόνα του, έδωσε στους ψηφοφόρους μία άλλη λύση, μία ελπίδα αλλαγής που πυροδότησε μία «Κλεγκ-μάνια». Η «κούρσα για δύο» μετατράπηκε σε «ράλι για τρεις»- και παρ΄ ότι ο Κλεγκ δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει εξίσου στα δύο επόμενα ντιμπέιτ, το κόμμα του γαντζώθηκε γερά στον νεοαποκτηθέντα ρόλο του «μεγάλου ρυθμιστή».

ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Σύμφωνα με τα έξιτ πολ, ο Νικ Κλεγκ θα αποσπούσε μόλις 59 έδρες, λιγότερες από τις 63 που είχε το κόμμα του

Τα σενάρια της επόμενης μέρας

ΣΕΛΙΔΕΣ επί σελίδων αφιέρωσε τις τελευταίες εβδομάδες ο βρετανικός Τύπος στα «σενάρια της επόμενης ημέρας». Οι δημοσιογράφοι κρέμονταν από τα χείλη του Νικ Κλεγκ για μία δήλωση που θα αποκάλυπτε τις προθέσεις του, ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών όμως φρόντιζε να εντείνει το σασπένς με σιβυλλικές δηλώσεις. Μέχρι που άνοιξαν χθες οι κάλπες και άρχισαν τα 40 εκατομμύρια ψηφοφόρων να επιλέγουν μεταξύ 4.150 υποψηφίων τους 650 νέους βουλευτές τους- όλα τα ενδεχόμενα παρέμεναν ανοιχτά.

Φαίνεται πάντως πως ο φόβος για την οικονομία, οι επανειλημμένες προειδοποιήσεις των Συντηρητικών και των εφημερίδων που τους στηρίζουν ότι η Βρετανία (το έλλειμμα της οποίας προβλέπεται να φτάσει φέτος το 12% του ΑΕΠ) κινδυνεύει χωρίς ισχυρή κυβέρνηση πλειοψηφίας να διολισθήσει σε μία κρίση ανάλογη της Ελλάδας, τρόμαξαν πολλούς ψηφοφόρους.