Η Τεξλαχόμα, η Ακάντια και οι άλλες «μεταλλαγμένες» πολιτείες

Η Ακάντια, το Νίκατζακ και η Τεξλαχόμα θα ήταν Πολιτείες των ΗΠΑ αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί αλλιώς. Η προσπάθεια δεν σταματά. Απογοητευμένοι αμερικανοί πολίτες προσπαθούν να σχεδιάσουν εκ νέου τα εσωτερικά σύνορα της χώρας, να προσθέσουν νέες Πολιτείες και να αποφύγουν παλαιούς φόρους.

Η επιθυμία των κατοίκων του Λονγκ Αϊλαντ να αποσχιστούν από την Πολιτεία της Νέας Υόρκης και να αποτελέσουν χωριστή Πολιτεία εκδηλώθηκε πέρυσι. Νομοθέτες της επαρχίας Σάφολκ, οργισμένοι από την επιβολή ενός νέου φόρου που θα χρηματοδοτήσει το Μετρό της Νέας Υόρκης, ψήφισαν υπέρ ενός σχεδίου αυτονόμησης που έδειχνε βιώσιμο. Το Λονγκ Αϊλαντ είναι μεγαλύτερο σε εμβαδόν από το Ροντ Αϊλαντ και το Ακαθάριστο Προϊόν του είναι μεγαλύτερο από εκείνο 20 Πολιτειών. Κάποιοι αισιόδοξοι έσπευσαν μάλιστα να προτείνουν και ένα πτηνό που θα συμβολίζει τη νέα Πολιτεία, την πάπια. Γρήγορα μπήκε τέλος στην εφαρμογή της ιδέας λόγω αντιδράσεων στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, είναι όμως βέβαιοι ότι οι κάτοικοι του Λονγκ Αϊλαντ θα ξαναπροσπαθήσουν. Αυτή άλλωστε δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η μοναδική απόπειρα δημιουργίας νέας Πολιτείας στις ΗΠΑ, παρότι όλες έχουν το ίδιο κίνητρο: τη φοροαποφυγή. Οπως γράφει η εφημερίδα «Wall Street Journal», το 1890 ο μεγιστάνας της ζάχαρης Αντολφ Μολενχάουερ από το Λονγκ Αϊλαντ είχε δηλώσει: «Βαρεθήκαμε τα αφεντικά και το αφεντιλίκι». Αυτή η φράση θα μπορούσε να αποτελέσει το σύνθημα για μία σειρά αποσχιστικών κινημάτων στις ΗΠΑ.

Σε ολόκληρη τη χώρα γίνονται πολλές και εντυπωσιακές προσπάθειες για να σχεδιαστούν εκ νέου τα εσωτερικά σύνορα και να δημιουργηθούν νέες Πολιτείες. Οι πιο πολλές απόπειρες τα τελευταία χρόνια γίνονται στο Μέιν, τη Φλόριντα, την Ουάσιγκτον, το Κάνσας και το Μέριλαντ. Η απόσχιση περιοχών από μια Πολιτεία προκειμένου να δημιουργήσουν νέα Πολιτεία μαζί με άλλες προβλέπεται από το αμερικανικό Σύνταγμα. Δεκάδες τέτοια σχέδια έχουν συζητηθεί στα πολιτειακά Κοινοβούλια στο πέρασμα των ετών, σε κάποιες μάλιστα από αυτές τις περιπτώσεις έχουν εγκριθεί για να απορριφθούν αργότερα όταν φθάνουν στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

Είναι ενδιαφέρον, αλλά πολλές φορές η απήχηση που έχει στο κοινό μια τέτοια πρόταση εξαρτάται από την ονομασία. Τα ονόματα αγαπημένων ηγετών, Λίνκολν ή Τζέφερσον για παράδειγμα, είναι δημοφιλή όπως και η προσθήκη «Νότια» ή «Δυτική» μπροστά από το όνομα μιας υπάρχουσας Πολιτείας φαίνεται να προσφέρει αξιοπιστία. Αντίθετα το «Βόρεια» συνοδεύεται συνήθως από δυσπιστία. Η φαντασία πάντως τιμωρείται. Ονόματα Πολιτειών που είχε προτείνει ο Τόμας Τζέφερσον όπως Ασενισιπία, Πολυποταμία και Χιρόνισος συνάντησαν έντονες αντιδράσεις ακόμα και το 1780.

Η βαριά φορολογία είναι συνήθως ο σημαντικότερος λόγος που οδηγεί κατοίκους μιας Πολιτείας να θέλουν να αποσχιστούν, τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα. Σήμερα βέβαια, με την οικονομική ύφεση δημιουργείται μια νέα τάση: η συγχώνευση. Κάποιες Πολιτείες που κινδυνεύουν να πτωχεύσουν έχουν αρχίσει δειλά δειλά να συζητούν το ενδεχόμενο συνένωσης με πιο ισχυρές οικονομικά γειτονικές Πολιτείες. Το Σύνταγμα το προβλέπει και αυτό.