[ ΡΙΠΕΣ ] Ναι μεν, αλλά…

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ πόρων για τη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας δικαίως αποτελεί βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης.

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι το σύστημα χρειάζεται, εκτός από διαρθρωτικές αλλαγές- οι οποίες ήδη προωθούνται- και νέα έσοδα. Τα οποία για να βρεθούν πρέπει να περιοριστεί η εισφοροδιαφυγή και η ανασφάλιστη εργασία, τομείς που σήμερα στερούν από το ασφαλιστικό σύστημα περίπου οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.

ΕΙΝΑΙ αδιανόητο ο ένας στους έξι εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα να είναι ανασφάλιστος και μόνο στο ΙΚΑ να οφείλονται εισφορές οι οποίες, το πρώτο δεκάμηνο του 2009, υπολογίζονταν σε 4,6 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το πόρισμα της Επιτροπής για το Ασφαλιστικό. Η προσπάθεια της κυβέρνησης για την εξεύρεση νέων πόρων προφανώς καθίσταται δυσκολότερη λόγω των παγιωμένων καταστάσεων που υπάρχουν από δεκαετίες- και πρέπει να ανατραπούν- αλλά και εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ομως δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

ΤΟ σχέδιο του υπουργείου Εργασίας για την πληρωμή με ειδικές επιταγές υπηρεσιών για τις οποίες σήμερα, κατά κανόνα, δεν καταβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές (σελ.10-11) ασφαλώς δείχνει καλές προθέσεις.

ΜΕ μια προϋπόθεση: να οργανωθεί σωστά, ώστε να αποδώσει και να μην εξελιχθεί σε γραφειοκρατικό μηχανισμό ταλαιπωρίας εργαζομένων και εργοδοτών, που θα οδηγήσει και πάλι στη συναλλαγή ή σε «νόμιμη» εισφοροδιαφυγή.

ΓΙΑ παράδειγμα: πώς διασφαλίζεται ότι ο εργοδότης θα δίνει στον εργαζόμενο την επιταγή με το ακριβές ποσό και όχι λιγότερα, ώστε ο πρώτος να κλέβει τον ασφαλιστικό φορέα και ο δεύτερος την Εφορία;

ΚΑΙ ακόμη: μεγάλο μέρος της εισφοροδιαφυγής γίνεται με τους παράνομους μετανάστες οι οποίοι δεν είναι ασφαλισμένοι. Η κυβέρνηση πρέπει να βρει τρόπο ώστε η εργασία αυτών των ανθρώπων και να πληρώνεται σωστά και να ασφαλίζεται. Διαφορετικά η τρύπα στις εισφορές δεν πρόκειται να κλείσει. ΚΑΝΕΙΣ δεν ισχυρίζεται ότι όλα αυτά είναι εύκολα. Αλλά σε ποιον τομέα η σημερινή κυβέρνηση έχει εύκολο έργο;