[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το πολιτικό στοίχημα του Παπανδρέου

ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ από το Πάσχα ένας διάσημος καθηγητής του Χάρβαρντ, ο Ρόναλντ Χάιφετζ, προσεκλήθη στα κομματικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ για εκπαιδευτικά σεμινάρια στην κυβέρνηση, ουδείς μπορούσε να αντιληφθεί τι νόημα θα είχε αυτή η μονοήμερης διάρκειας πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού. Οι περισσότεροι υπουργοί έκαναν κοπάνα, ενώ όσοι συμμετείχαν κοιτούσαν κλεφτά τα ρολόγια τους γιατί έτρεχαν οι υποχρεώσεις, αλλά και το αμείλικτο «βαθμολόγιο» Πάγκαλου…

Υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης που γνωρίζει καλά τον Γ. Παπανδρέου έλεγε όμως τότε πως το σεμινάριο του αμερικανού καθηγητή με τίτλο «Διαχείριση κρίσεων» ουσιαστικά απευθυνόταν σε έναν και μοναδικό μαθητή: στον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

Είναι γεγονός ότι ο Γ. Παπανδρέου τους τελευταίους μήνες δεν έχει και πολλούς λόγους να αισθάνεται ευτυχής. Κάτι που ίσως άθελά του βεβαιώνει ορισμένες φορές και ο ίδιος, τόσο με τις πράξεις όσο και με τα λόγια του. «Τώρα νιώθω περισσότερο σοσιαλιστής», δήλωσε την Παρασκευή στη Βουλή σε μία προσπάθεια να πείσει τους πολιτικούς του αντιπάλους αφενός πως η πολιτική που ακολουθεί στην οικονομία είναι περίπου μονόδρομος και αφετέρου πως τον έκανε να αντιληφθεί καλύτερα την έννοια σοσιαλισμός. Λίγες ημέρες πριν, από την Κύπρο, ο Πρωθυπουργός έσπευσε να ξορκίσει τα επιτόκια δανεισμού«δεν ασχολούμαι πια με τα spreads»-, ενώ αναφέρθηκε και σε «ψυχολογική τρομοκρατία», υποδηλώνοντας την πίεση που δημιουργούν είτε στον ίδιο είτε στην κυβέρνησή του οι συμπεριφορές των αγορών. Προ διμήνου είχε ομολογήσει αφοπλιστικά στο Υπουργικό Συμβούλιο πως το πακέτο μέτρων της κυβέρνησης υπερβαίνει τα όρια της ιδεολογίας του ΠΑΣΟΚ…

Τακτικός συνομιλητής του κ. Παπανδρέου εντοπίζει την αιτία της πρωθυπουργικής δυσθυμίας ακριβώς στο ότι αδυνατεί να κυβερνήσει με τον τρόπο με τον οποίο επιθυμεί. Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνονται και υπουργοί, υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη, αλλά και κομμάτι της βάσης του ΠΑΣΟΚ. Με τη διαφορά πως ο Παπανδρέου έχει ένα ανοιχτό πολιτικό στοίχημα: όχι μόνο να αποδειχθεί καλύτερος από τον Καραμανλή ή τον Σημίτη, αλλά να αποτρέψει οποιαδήποτε πιθανότητα να γίνει ο Πρωθυπουργός στα χέρια του οποίου η χώρα οδηγήθηκε σε χρεοκοπία.