Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)

είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζο ντες», Για κ. Φοί βη Αθηναίου, Μι χαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Πόσο καγιενίσαµε…

Αγαπητή Φοίβη «Το Ειδύλλιο του ουρανίου και η ατοµική µελαγχολία» είναι ένας υπέροχος πίνακας του S. Dali. Εξερράγη η βόµβα του ‘‘ελλείµµατος’’ της χώρας και κι εµείς κοιτάµε το µέλλον µε κυρίαρχο συναίσθηµα τη µελαγχολία; Η δική µας Μάρω Βαµβουνάκη σε ένα βιβλίο της έγραφε πως ‘‘µελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη’’. Πόση αγάπη άραγε κρύβει ο Ελληνας για τον τόπο του;

Εγώ θεωρώ πάρα πολλή… Αλλωστε λίγο ή πολύ όλοι µας έχουµε ένα πτυχίο πανεπιστηµίου χωρίς αντίκρυσµα, ξέρουµε κάνα δυο ξένες γλώσσες, γνωρίζουµε καµιά 20αριά προγράµµατα στον Η/Υ, δουλεύουµε 10ωρα, µένουµε µε τους γέρους µας ώς τα 35 για να τα βγάλουµε οικονοµικά πέρα, µε το γκοµενάκι πάµε σινεµά τις Τετάρτες που το εισιτήριο είναι φθηνότερο, χρησιµοποιούµε όλο και πιο συχνά το Μετρό γιατί η βενζίνη κοστίζει όσο ποτό στο Κολωνάκι, οι δηµόσιες υπηρεσίες µάς εξυπηρετούν τόσο γρήγορα όσο τρέχει η 83χρονη γιαγιά µου, η Αστυνοµία κόβει µονάχα κλήσεις, µε τους φίλους πίνουµε πανάκριβο καφέ στην πλατεία βλέποντας τον κουρασµένο Θρύλο, περπατάµε στα πεζοδρόµια ανάµεσα στις παρκαρισµένες Cayenne µιας άλλης Ελλάδας που βλέπουν οι ξένοι!

Χειρότερα από τις βόµβες, χειρότερα από τη µελαγχολία, είναι τα στερεότυπα!

Δεν είναι η Ελλάδα µια Cayenne µε επιβάτες ψεύτες και κλέφτες που βολτάρει στα σοκάκια της Ευρώπης ακούγοντας στη διαπασών σκυλοτράγουδα στην παραλιακή, όπως θεωρούν οι ξένοι τους τελευταίους µήνες, αδιαφορώντας για απλήρωτους λογαριασµούς, χρέη κ.λπ.!

Είναι µια Cayenne που έχει επιβάτες τον Πολιτισµό, την Τέχνη, το όραµα για ένα καλύτερο αύριο και µια αξιοζήλευτη Ιστορία… Απλά κάποιοι εκµεταλλεύτηκαν την ανοχή µας και ανέβηκαν στο όχηµα χωρίς εισιτήριο. Αφού δεν ήµασταν ικανοί να τους πετάξουµε εµείς έξω χρόνια τώρα, ας το κάνουν οι Ευρωπαίοι για µας µε σεβασµό προς εµάς… Και ας ταξιδεύουµε από δω και πέρα στην Ελλάδα µας µε Ζastava! Διόλου µας απασχολεί το µέσο, η διαδροµή είναι που γουστάρουµε…

Δ. Τάραµας, ετών 29, όσες οι βόµβες αγάπης που κρατώ στα χέρια για το µελαγχολικό αύριο της χώρας µου.

Δυστυχώς, αγαπητέ Δ., το κακό είναι πως η Cayenne έχει γίνει σύµ βολο που µάς έχει καρφωθεί στο µυαλό, ακόµη και τώρα µε τα δύ σκολα και φοβάµαι ότι δεν βγαί νει ούτε µε… λοβοτοµή. Αφού µας έχει πάρει χαµπάρι µέχρι και η αυ τοκινητοβιοµηχανία ότι έχουµε πε ρισσότερες Cayenne ανά κάτοικο, κατά µέσο όρο, και θα µας στήσει άγαλµα!


Τουµπεκί ψιλοκοµµένο

Προς Φοίβη Αθηναίου. Διάβασα στα «ΝΕΑ» για τη συνταξιοδότηση 450 πιλότων της Ολυµπιακής Αεροπορίας. Αν λάβει κανείς υπόψη και αυτούς που δεν συνταξιοδοτήθηκαν, πόσοι τελικά πιλότοι αντιστοιχούσαν ανά αεροσκάφος στη µικρότερη (και ελλειµµατική) αεροπορική εταιρεία της Ευρώπης;

Νίκος Ζαχαριάδης Διαβάσατε και πόσα έπαιρναν τόοοοοοσα χρόνια, αγαπητέ Νίκο, όλοι αυτοί και πόσα θα παίρνουν ως σύνταξη; Οχι για τίποτε άλλο, για να έχετε µια αντίστιξη (και φούγκαααα;) προς την οικονοµική κατάσταση της χώρας και το µείον στο ταµείον των ασφαλιστικών ταµείων… Μήπως είναι καιρός, αφού πια και πουλήθηκε και τη χρυσοπληρώσαµε ως πολίτες την Ολυµπιακούλα µας µε τους δεκάδες πιλότους ανά αεροσκάφος _ όπως εµµέσως πλην σαφώς επισηµαίνετε _ να µάθουµε πόοοοσο παχυλοί ήταν οι µισθούληδες που πληρώναµε κάθε µήνα; Μήπως; Ή θα γίνει κι αυτό… τουµπεκί ψιλοκοµµένο;


Επίθεση στους διαβάτες!
Φοίβη

Δεν µας έφτανε η Αδριανού µε τα εκατοντάδες τραπεζάκια και τους µικροπωλητές. Τώρα έχουµε και την οδό Μακρυγιάννη, δίπλα στο περίφηµο Νέο Μουσείο Ακρόπολης.

Εχει γεµίσει ο τόπος τραπεζοκαθίσµατα, τόσο που δεν µπορούν να περάσουν οι διαβάτες. Καλά, για τους τυφλούς δεν το συζητάµε. Τα τραπεζοκαθίσµατα έχουν απλωθεί πάνω στον ειδικό διάδροµο τυφλών. Και για τα τυχόν αναπηρικά αµαξίδια επίσης δεν το συζητάµε.

Αυτό το έβλεπε ο πας εις – και οι χιλιάδες τουρίστες. Οµως τώρα το είδαν και οι «σοφοί» του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συµβουλίου µας και η Αρχαιολογική Ενοποίησή µας. Και είπαν να βάλουν τάξη.

Τι να σου κάνουν όµως οι αποφάσεις που λένε… «τραπεζάκια µέσα» (µόνο δύο σειρές και µέσα από τον διάδροµο τυφλών) όταν τα µηχανάκια αλωνίζουν ολούθε την περιοχή κι ο δήµος µας, πιστός στην εισπρακτική του και µόνον πολιτική (δώσε άδεια και σε µένα µπάρµπα – κι ανεξέλεγκτα), δεν αναλαµβάνει τις ευθύνες του επί του θέµατος.

Καθώς οι πεζόδροµοι ως αρµοδιότητα – και η αστυνόµευσή τους, λοιπόν – έχουν παραδοθεί άµα τη κατασκευή τους στον κωφεύοντα δήµο µας. Περιµένουν να σκοτωθεί κάποιος από µηχανάκι ή να τραυµατιστεί σκοντάφτοντας σε κανένα τραπεζοκάθισµα για να αναλάβουν δράση;