[ ΡΙΠΕΣ ] Αίσχος!

ΟΤΙ ΚΑΤΙ… βρωμάει εδώ και χρόνια στην υπόθεση της διάθεσης των σκουπιδιών σε ολόκληρη τη χώρα και ειδικά στην περιοχή της Αττικής, όλοι το ξέρουν, αλλά κανείς δεν αποφάσιζε, τουλάχιστον ώς σήμερα, να το ερευνήσει στα σοβαρά.

ΕΤΣΙ φθάσαμε, εν έτει 2010, η Ελλάδα, μια ευρωπαϊκή χώρα, να έχει εκατοντάδες παράνομες χωματερές που απειλούν τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Ενώ και οι νόμιμοι χώροι υγειονομικής ταφής των απορριμμάτων- οι περίφημοι ΧΥΤΑ- έχουν μετατραπεί σε στέκια παρανομιών και αλληλοεξυπηρετήσεων. ΤΟ πόρισμα των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης για την κατάσταση που επικρατεί στον μοναδικό νόμιμο ΧΥΤΑ της Αττικής, στη Φυλή (ρεπορτάζ στις Σελ.14-

15), δεν αποκαλύπτει παρά την κορυφή του παγόβουνου για το πρόβλημα που λέγεται διάθεση των απορριμμάτων στην Ελλάδα.

ΑΝ σε αυτή τη νόμιμη και, υποτίθεται, ελεγχόμενη χωματερή, γίνεται το όργιο των παρανομιών που διαπίστωσαν οι Ελεγκτές, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τι γίνεται στις υπόλοιπες, οι οποίες λειτουργούν ανεξέλεγκτα.

ΟΙ λεπτομέρειες του πορίσματος είναι ανατριχιαστικές: διαπιστώνεται εναπόθεση κάθε είδους απορριμμάτων, ακόμη και ανθρώπινων μελών- προφανώς από νοσοκομεία ή ιδιωτικές κλινικές- για τα οποία η νομοθεσία προβλέπει ειδικές διαδικασίες αποτέφρωσης.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ η λειτουργία κυκλωμάτων για επαναχρησιμοποίηση ειδών που έχουν σταλεί προς καταστροφή.

Βεβαιώνεται η συναλλαγή μεταξύ υπαλλήλων και διαφόρων ιδιωτικών εταιρειών για τη χορήγηση πλαστών αδειών, ώστε να κατευθύνονται εκεί και απορρίμματα που πρέπει να πάνε αλλού και μάλιστα χωρίς να πληρώνονται τέλη.

Και πολλά άλλα.

ΓΙ΄ αυτή την αθλιότητα έχουν ευθύνες όλοι: οι εκάστοτε κυβερνήσεις που δεν τολμούσαν να χωροθετήσουν και να δημιουργήσουν νόμιμους χώρους για τα απορρίμματα, παρά την απειλή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επιβολή υψηλών προστίμων.

ΟΙ δήμοι και οι νομαρχίες που το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν το μπαλάκι ο ένας στον άλλον. Οι τοπικές κοινωνίες που θέλουν «τα σκουπίδια να πάνε αλλού και όχι σ΄ εμάς».

ΕΙΝΑΙ καιρός να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Διαφορετικά το πρόβλημα δεν θα λυθεί ποτέ.