[ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ ] Τι έγινε το πιστόλι;

Σε όσους πανηγύριζαν την περασμένη εβδομάδα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αφιερώνω τις χθεσινές δηλώσεις του Προέδρου του ΔΝΤ.

Τι είπε, λοιπόν, ο Ντομινίκ Στρος-Καν; Πως αν κληθεί το ΔΝΤ να συνδράμει την Ελλάδα, όπως κι αν κληθεί, ένα πράγμα είναι βέβαιο: οτι το σχέδιο σωτηρίας «θα είναι πρόγραμμα του ΔΝΤ, αποφασισμένο από το ΔΝΤ, όπως συμβαίνει με όλες τις χώρες. Το ΔΝΤ θα καθορίσει τους όρους, όπως κάνει με κάθε χώρα».

Για να το πω με δικά μου λόγια, αυτά τα περί «μειοψηφικού» ΔΝΤ που θα ήταν τσόντα σε κάποιον «ευρωπαϊκό μηχανισμό» είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Αν ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός που αποφασίστηκε στις Βρυξέλες, η Ελλάδα θα διαπραγματευθεί απευθείας με τον καρχαρία και αυτός θα της επιβάλλει τους όρους του. Τελεία και παύλα.

Πρόκειται για το δεύτερο κρύο ντους μέσα σε σαράντα οκτώ ώρες. Λίγο πριν, η Ελλάδα είχε μαζέψει με το ζόρι 5 δις ευρώ με επιτόκιο 5,90% _στην πραγματικότητα πάνω από 6% διότι για επικοινωνιακούς λόγους έκαναν το κόλπο να δώσουν το ομόλογο σε αξία ελαφρώς χαμηλότερη του 100% της ονομαστικής τιμής του… Να θυμίσω οτι το μέσο επιτόκιο δανεισμού της χώρας το 2009 ήταν 4,4%. Τώρα είμαστε σταθερά πάνω από το 6%.

Οι δηλώσεις του Στρος-Καν και το αποτέλεσμα του δανεισμού λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα: οτι εκείνο το πιστόλι που θα βάζαμε πάνω στο τραπέζι για να τρομοκρατηθούν οι κερδοσκόποι της υφηλίου, μάλλον δεν τρόμαξε πολύ κόσμο. Είτε επειδή όλοι υποψιάζονται οτι δεν είναι γεμάτο. Είτε επειδή πολλοί αμφιβάλλουν αν οι ενδιαφερόμενοι ξέρουν να το χρησιμοποιούν. Είτε, απλούστατα, επειδή δεν υπάρχει πιστόλι.

Διότι ο Πρόεδρος του ΔΝΤ αλλά και οι παράγοντες των διεθνών αγορών έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν ενημερώνονται από τα ελληνικά κανάλια, ούτε από την ελληνική κυβέρνηση. Άρα, δεν έμαθαν ποτέ οτι το ΔΝΤ προορίζεται για τσόντα του Ρομπάϊ, ούτε πληροφορήθηκαν οτι έληξε η κρίση των επιτοκίων κι εφεξής η Ελλάδα θα δανείζεται με τους όρους που θέλει, ούτε ενημερώθηκαν με SMS οτι τρίψαμε τα μούτρα της Μέρκελ.

Αντιθέτως, έχουν την κακή συνήθεια να αντιλαμβάνονται τι βλέπουν και να καταλαβαίνουν αυτό που διαβάζουν.

Κατάλαβαν πολύ καλά, λοιπόν, αυτό που λέγαμε εδώ στην αρχή της εβδομάδας: είμαστε μόνοι μας… Εντελώς μόνοι μας, αντιμέτωποι με τον εαυτό μας. Και από εμάς, μόνο από εμάς, θα κριθεί το μέλλον του τόπου. Είτε θα σωθούμε, είτε θα χαθούμε. Διότι δεν υπάρχει κανείς άλλος ούτε για να μας σώσει, ούτε για να μας βουλιάξει.