Γνώμη

Και τζούντο και πυγμαχία!
του , Γιάννη Λαμπίρη

Μπορεί μια πολεμική τέχνη να είναι ταυτόχρονα ευγενική; Το τζούντο φημίζεται παγκοσμίως γι΄ αυτό, αφού άλλωστε και τα ιδεογράμματα που συνθέτουν την ονομασία του δείχνουν «της ευγένειας (JU) τον δρόμο (DΟ)» ή «τον δρόμο της ηπιότητας».

Το Σάββατο το απόγευμα στην Ηλιούπολη όλα αυτά πήγαν περίπατο, καθώς ο (υποτίθεται) προπονητής Θωμάς Ηλιάδης, που είχε κατέβει στους αγώνες του πανελληνίου πρωταθλήματος με την ιδιότητα του διαιτητή (το συνηθίζουν στον χώρο διότι οι κανόνες είναι ιδιαίτεροι και μπορούν να βοηθήσουν άνθρωποι που τους ξέρουν καλά), επιτέθηκε στον συνάδελφό του Γιάννη Τορτοπίδη και τον γρονθοκόπησε επειδή θεώρησε ότι αδίκησε έναν αθλητή!

Εικόνες που προκαλούν θλίψη και ντροπή, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που το επεισόδιο το δημιούργησε ένας προπονητής, του οποίου ο ρόλος κανονικά είναι και παιδαγωγικός. Μάλιστα τυγχάνει και συγγενής του ομοσπονδιακού τεχνικού Νίκου Ηλιάδη, τον οποίο φυσικά δεν σεβάστηκε, όπως και τα δεκάδες παιδιά που βρίσκονταν στην εξέδρα και ενδεχομένως να είναι οι αυριανοί αθλητές του τζούντο.

Είναι χρέος της ελληνικής ομοσπονδίας τζούντο να διασφαλίσει ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος όχι απλώς δεν θα ξαναπροπονήσει αθλητές, αλλά και δεν θα επιτραπεί στο μέλλον η είσοδός του σε αθλητικούς χώρους. Διότι η ενέργειά του αποτελεί δυσφήμηση του αθλητικού πνεύματος και πολύ περισσότερο του αθλήματος της ευγένειας, που υποτίθεται ότι υπηρετούσε.

Σε μια εποχή όπου οι αξίες υποβαθμίζονται καθημερινά και η βία επικρατεί όλο και περισσότερο ακόμα και στους αθλητικούς χώρους, αν μην τι άλλο θα πρέπει να προστατεύονται περισσότερο οι θεσμοί.