Φάγαμε …στον«Θαλασσινό»

Ένιωθα σαν ναυτικός που επιστρέφει στο σπίτι του! Είχε περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που απόλαυσα τις θαλασσινές λιχουδιές του «Θαλασσινού», της πολύ γνωστής ταβέρνας στις Τζιτζιφιές, που είναι αγαπητή στους καλοφαγάδες της πόλης για πάνω από δύο δεκαετίες.

Πηγαίνοντας εκεί πρόσφατα, ένα βράδυ καθημερινής, με έναν φίλο που μάλιστα μαγειρεύει σε ένα από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά γιοτ του κόσμου, ένιωθα να γυρίζω στην πατρίδα. Οι γεύσεις και τα πιάτα ήταν γνώριμα, αλλά υπήρχαν αρκετά καινούργια εδέσματα στο μενού όπου τίποτα δεν έμοιαζε «κουρασμένο».

Η αίθουσα έχει αλλάξει λίγο. Είναι πιο φωτεινή, με λιγότερη ακαταστασία και ανεμελιά που μοιάζει καλοκαιρινή ακόμα και στις πιο ανεμώδεις βραδιές του Μαρτίου. Οι τοίχοι είναι μπεζ και τα παραθυρόφυλλα και οι ξύλινες επενδύσεις σε ανοιχτό πράσινο. Η αίθουσα ήταν λιγάκι πιο φωτεινή απ΄ όσο μου αρέσει, αλλά πολύ άνετη και ευχάριστη.

Το δείπνο άρχισε με εύσαρκες μέτριες σε μέγεθος σαρδέλες, που τώρα είναι η εποχή τους, μαγειρεμένες σαλονικιώτικα, ψημένες στη σχάρα και πασπαλισμένες με ωμά κρεμμύδια και μπούκοβο. Ήταν τέλειες. Η καπνιστή χοντροκομμένη μελιτζανοσαλάτα με κομματάκια πράσινης πιπεριάς και ντομάτας είναι όσο καλή τη θυμόμουν. Μου άρεσαν οι ουζομεζέδες, μερικοί από τους οποίους είναι καινούργιοι και προορίζονται για το μεσημεριανό μενού του Σαββατοκύριακου. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν μια πατατοσαλάτα με καπνιστή ρέγκα μαζί με κομμένα καρότα με απλή παρουσίαση πάνω σε ένα φύλλο μαρουλιού. Ήταν χωριάτικη και πολύ νόστιμη. Μου άρεσε πολύ η ρυζοχταποδοσαλάτα, που είχε επίσης μια αλμυρή επίγευση ιδανική για ούζο. Το σπανακόρυζο ανακατεμένο με κομματάκια γαρίδας και σταφίδες, σερβιρισμένο με λίγη σάλτσα από πορτοκάλι και σαφράν, ήταν ένα ωραίο διάλειμμα από το παραδοσιακό σπανακόρυζο των ταβερνών.

Η μόδα φτάνει ακόμα και στις πιο παραδοσιακές κουζίνες κάποια στιγμή, οπότε έφτασε κι εδώ, σε ένα πιάτο που έχει κάνει τον γύρο όλης της πόλης τα τελευταία χρόνια, το τρίο μαυροδάφνης, χταποδιού και φάβας. Εδώ το πλοκάμι του χταποδιού έχει πολλή σάρκα και ελαφρώς γλυκιά σάλτσα από το πολύ γνωστό κρασί. Η φάβα έχει κομματάκια και σε πορτοκαλί χρώμα, χάρη στα ψιλοκομμένα καρότα που έχουν μαγειρευτεί και πολτοποιηθεί μαζί τη φάβα. Ένα κλασικό πιάτο που πάντα αδημονώ να φάω εδώ είναι οι ντολμάδες με θαλασσινά. Στον «Θαλασσινό» είναι γεμιστοί με ρύζι, σταφίδες, κουκουνάρι και ένα μείγμα από ψιλοκομμένα θαλασσινά. Η γεύση είναι κλασική. Αυτό που είναι πάντα το piece de resistance εδώ είναι τα φρέσκα οστρακοειδή (τα κυδώνια ήταν τόσο γευστικά και γλυκά) και τα ελληνικότατα ψάρια, στη σχάρα και ολόφρεσκα. Φάγαμε ένα νοστιμότατο κομμάτι ξιφία στη σχάρα, ένα ολόκληρο φαγκρί και ένα μπαρμπουνάκι που «κολύμπησε» στο πιάτο μας. Αυτό ήταν το πιο νόστιμο απ΄ όλα.

Τα επιδόρπια είναι απλά στον «Θαλασσινό». Προσπεράσαμε το χαρακτηριστικό σουφλέ σοκολάτας και ενδώσαμε σε ένα σεκέρ παρέ a la mode και ένα χαριτωμένο κιουνεφέ με παγωτό μαστίχα. Γιαμ.

Οι τιμές εδώ έχουν παραμείνει σταθερές τα τελευταία χρόνια, αλλά τα ψάρια και τα θαλασσινά είναι ακριβά. Παρ΄ όλα αυτά, για την ποιότητα των πρώτων υλών και το φιλικό, εξυπηρετικό σέρβις, πάντα ένιωθα ότι ο «Θαλασσινός» είναι μια καλή επιλογή.

«Θαλασσινός», Ηρακλέους και Λυσικράτους 32, Τζιτζιφιές, τηλ.

210-9404.518

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 30-40 ευρώ

Σέρβις

Εξαιρετικό

Ατμόσφαιρα

Φιλική, χαλαρή

Κουζίνα

Όλα τα «φρούτα» της θάλασσας

Κάβα

Εξαιρετική