Δίκτυο

Κρίση και υπερτροφικά εγώ
Γ.Δ.Κ.Σ.

Η κρίση ήρθε. Και είναι Κρίση. Με το κάππα κεφαλαίο. Και το άρπαξε και το θέατρο η Κρίση.

Και απ΄ ό,τι φαίνεται δεν θα το αφήσει. Δηλαδή θα το πάρει και θα το σηκώσει την επόμενη χρονιά.

«Ποιοτικό» και «εμπορικό». Επιχορηγούμενο και αυτοχρηματοδοτούμενο. Λογικό. Ειδικά όταν στηρίζεται σε σαθρό έδαφος. Διότι το έδαφος του θεάτρου μας σαθρό είναι. Όταν δεκαετίες τώρα ένα τμήμα του έχει επαναπαυθεί ακουμπώντας στον κρατικό κορβανά και το άλλο σε τυχάρπαστες, τηλεοπτικής λογικής, αισθητικής και χυδαιότητας επιλογές. Όταν οι δραματικές σχολές, στέγες του Μαμμωνά πια, ξεφουρνίζουν με τις ντουζίνες νέους ηθοποιούς και «ηθοποιούς». Όταν ο πληθωρισμός στη θεατρική πιάτσα έχει προ πολλού χτυπήσει κόκκινο αλλά κανείς δεν θέλει ούτε να βλέπει ούτε να ακούει τι συμβαίνει γύρω του και αντίθετα είναι πολλοί που μας τροφοδοτούν με την ψευδαίσθηση ότι εν τω πολλώ το ευ. Αν δεν είναι αυτό το έδαφος σαθρό ποιο είναι; Και επειδή τα ρίχτερ της Κρίσης θα είναι πολλά, και επειδή ό,τι είναι σε σαθρό έδαφος τα πολλά ρίχτερ το σαρώνουν, φοβάμαι πως μπροστά σε πολλά ερείπια θα βρεθούμε… Ο σώζων εαυτόν σωθείτω. Ή μήπως αυτό θα είναι το μεγαλύτερο λάθος; Μήπως, ακριβώς, η κρίση πρέπει να γίνει η αφορμή να μπουν κάποια καλούπια στην ανεξέλεγκτη- όπως και η οικοδομική στα εκτός σχεδίου…- θεατρική δραστηριότητα; Και μήπως- λέω μήπως, για πολλοστή φορά…-, οι δυνάμεις του θεάτρου μας θα πρέπει να συνασπιστούνε; Οι εγωισμοί και οι φιλοδοξίες είναι τόσο τερατώδεις ώστε δεν τους επιτρέπουν να το σκεφτούνε; Πως έφτασε ο καιρός να δημιουργηθούν θίασοι συνασπισμένων πρωταγωνιστών- θιασαρχών που να κατεβάσουν υπερτροφικές απαιτήσεις και υπερτροφικά εγώ και να βρούνε να ανεβάσουν έργα σημαντικά που έχουν πολλούς σημαντικούς ρόλους- έργα που, ναι, υπάρχουν; Δηλαδή πώς τη βλέπουν; Ότι του χρόνου θα είναι όλοι θιασάρχες που θα παίζουν όλοι μονολόγους; Έτσι θα αντιμετωπίσουν την κρίση;


Φινάλε για τον Ζαν Φερά
Χ.

Ο έντονα πολιτικοποιημένος Γάλλος τραγουδιστής Ζαν Φερά πέθανε σε ηλικία 79 ετών στο νοσοκομείο της Ομπενά, όπου είχε εισαχθεί πριν από λίγες ημέρες. Ο Φερά ερμήνευσε και συνέθεσε πάνω από 200 τραγούδια αναμειγνύοντας πολιτικά κείμενα, αναφορές στον ποιητή και συγγραφέα Λουί Αραγκόν αλλά και- πιο πρόσφατα- στίχους με τους οποίους εξέφραζε την αγάπη του για την περιοχή της Αρντές, όπου έμενε. Γεννήθηκε το 1930 στο Παρίσι και σε ηλικία 11 ετών έχασε τον πατέρα του, Εβραίο μετανάστη από τη Ρωσία που είχε φυλακιστεί στο Άουσβιτς. Ο Ζαν Φερά είχε σωθεί χάρη στους κομμουνιστές μαχητές. Συνέχισε ως συνοδοιπόρος του Κομμουνιστικού Κόμματος χωρίς ποτέ να γίνει μέλος του, γρήγορα όμως αποστασιοποιήθηκε από τη Μόσχα. Μουσικά έκανε το ντεμπούτο του με το άλμπουμ «Deux Εnfants du Soleil» το 1961, η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1975 με το «La femme est l΄ avenir de l΄ homme», ενώ στο ενεργητικό του έχει πολλά από τα τραγούδια της Ζιζί Ζανμέρ.