[ ΡΙΠΕΣ ] Τα υποζύγια

ΤΗΝ ώρα που εφαρμόζονται σκληρά μέτρα για να συμμαζευτούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα, οι Έλληνες μισθωτοί και συνταξιούχοι βρίσκονται ήδη σε πολύ χειρότερη θέση από τους συναδέλφους τους στην ευρωζώνη.

ΔΕΚΑ χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, οι διαφορές εξακολουθούν να είναι συντριπτικές εις βάρος των Ελλήνων εργαζομένων. Είμαστε παντού τελευταίοι.

Ο μέσος κατώτατος μισθός στην Ελλάδα αντιστοιχεί μόλις στο 51% της ευρωζώνης και ο μέσος μισθός στο 73%. Ενώ ο μέσος όρος των συντάξεων στη χώρα μας αντιστοιχεί μόλις στο 55% του αντίστοιχου της ευρωζώνης, όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» στη σελίδα 69.

ΜΙΣΘΩΤΟΙ και συνταξιούχοι πληρώνουν τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές και φορολογούνται κανονικά, καθώς το κράτος τούς θεωρεί σίγουρη πηγή εσόδων, αφού δεν μπορούν να κρύψουν εισοδήματα.

ΑΠΟ την άλλη πλευρά απολαμβάνουν πολύ κατώτερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο παροχές. Σε όλους τους τομείς: στην περίθαλψη, στην πρόνοια, στην ασφάλιση, στην εκπαίδευση, στην εξυπηρέτηση της καθημερινότητάς τους.

ΜΠΡΟΣΤΑ σε μια τέτοια κατάσταση, τα νέα βάρη που πέφτουν στις πλάτες των μισθοσυντήρητων και των συνταξιούχων υπάρχει κίνδυνος να μη φέρουν αποτέλεσμα.

ΣΤΗΝ Ιρλανδία, όπου εφαρμόστηκαν παρόμοιες πολιτικές, οι μισθοί ήταν πολύ πάνω από τους ελληνικούς, όταν περικόπηκαν.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η διαιώνιση του φαύλου κύκλου, αφού θα μειωθεί η ζήτηση, θα αποδυναμωθεί περισσότερο η παραγωγή και θα οδηγηθούμε σε απολύσεις και παραπέρα συρρίκνωση του εθνικού εισοδήματος. Άρα το κράτος θα εισπράξει λιγότερους φόρους.

ΑΣΦΑΛΩΣ οι μισθοσυντήρητοι, όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες, πρέπει να συνεισφέρουν για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Η κυβέρνηση όμως οφείλει να υλοποιήσει την υπόσχεσή της ότι δεν θα πληρώσουν μόνο αυτοί. Και, τουλάχιστον, ότι δεν θα πληρώσουν περισσότερο από όσο αντέχουν.