[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η μάχη άναψε…

ΧΡΟΝΙΑ τώρα, ειδικότερα την τελευταία πενταετία, δεν υπήρχε μέλος της νομικής κοινότητας που να μην ευχόταν την αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Για λόγους προφανείς. Δειλά στην αρχή, ανοιχτά στη συνέχεια, δεν άργησαν να μπουν στον χορό και οι δικαστικές ενώσεις, παρά το γεγονός ότι η στάση τους θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ευθεία αμφισβήτηση των πρώτων τη τάξει συναδέλφων τους. Έως και υπουργοί της προηγούμενης κυβέρνησης δήλωναν υπέρμαχοι της ανάγκης αυτής, προβάλλοντας ωστόσο ως ανυπέρβλητο εμπόδιο το Σύνταγμα. Η τάση που επικρατούσε σε κάθε κυβερνητικό σχηματισμό ήταν ίδια, ανεξαρτήτως… χρώματος. Παραπομπή της λύσης του προβλήματος στις ελληνικές καλένδες. Δηλαδή σε μια μελλοντική συνταγματική αναθεώρηση. Και έως τότε ας διορίσουμε τους δικούς μας. Αφού το επιτάσσει το Σύνταγμα…

Γι΄ αυτό και κανείς δεν πήρε στα σοβαρά τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ- ούτε καν την προγραμματική δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης- περί προσπάθειας αλλαγής του πάσχοντος καθεστώτος, στο πλαίσιο πάντα του ισχύοντος Συντάγματος. Πώς;

αναρωτηθήκαμε. Πολύ σύντομα (καθ΄ ότι η συγκεκριμένη αλλαγή δεν απαιτεί κονδύλια) ο κ. Καστανίδης παρουσίασε το σχέδιο νόμου, με το οποίο δεν χάνει μεν τα προνόμιά του το Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά παρεμβάλλεται η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής ως γνωμοδοτικό όργανο. Και ποιοι είναι αυτοί που θα μας κρίνουν; αντέδρασε αυθόρμητα μεγάλη μερίδα δικαστικών λειτουργών διαβλέποντας μείωση του κύρους του λειτουργήματος και της προσωπικότητας των υποψηφίων.

Αυτοσαρκαζόμενοι μάλιστα, δεν δίστασαν να παρομοιάσουν τους εαυτούς τους με παίκτες τηλεπαιχνιδιού, που, αναλόγως προσόντων, κόβονται ή περνούν στην επόμενη φάση.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ως κατ΄ εξοχήν αρμόδιο δικαστήριο για την εφαρμογή των συνταγματικών επιταγών, επισφραγίζοντας τη δυσαρέσκεια, «έκοψε» το νομοθέτημα ως αντισυνταγματικό.

Και σήμανε έτσι την έναρξη του διαλόγου επί της ερμηνείας του άρθρου 90 παρ. 5 του Συντάγματος, αποστερώντας το πρόβλημα από την ουσία του. Η μάχη άναψε. Θέλει η Δικαιοσύνη κηδεμόνα; Το ΣτΕ ίσως κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια θεωρώντας περιττή την αλλαγή καικυρίως- αδιανόητη την ακρόαση.

Πέφτει βαρύ, δεν λέμε. Αλλά η επόμενη συνταγματική αναθεώρηση αργεί και ο κίνδυνος πάντα ελλοχεύει…