ΑΝΑΛΥΣΗ Άργησαν τα μέτρα

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ελληνική οικονομία δεν έχει προηγούμενο. Κάποιοι κάνουν παραλληλισμούς με το 1994, όταν το δημόσιο χρέος είχε και πάλι φτάσει σε ύψη ρεκόρ, στο 111,6% του ΑΕΠ, και ο τότε πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου είχε πει την περίφημη φράση: «Το χρέος θα αφανίσει τη χώρα ή η χώρα θα το αφανίσει».

Καμία σχέση… Μπορεί το ύψος του ελλείμματος και του χρέους να είναι ανάλογα, αλλά υπάρχει μια μεγάλη διαφορά: σήμερα η Ελλάδα είναι μέλος της ευρωζώνης και, ως εκ τούτου, βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, καθώς η τύχη της ίσως καθορίσει και την τύχη του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Ποτέ άλλοτε η χώρα δεν είχε δει τέτοια δημοσιότητα, με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα εφημερίδων διεθνούς βεληνεκούς και συνεχείς αναφορές των τηλεοπτικών δελτίων και των ειδησεογραφικών πρακτορείων. Αρνητική δημοσιότητα, βεβαίως, η οποία με τη σειρά της ανατροφοδοτεί το πρόβλημα.

Η διαφορά είναι, επίσης, ότι σήμερα η Ελλάδα δεν είναι πια μια χώρα που παλεύει να κατακτήσει μια θέση στο ευρωπαϊκό στερέωμα αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά της, όπως έκανε το 1994. Είναι μια χώρα που έγινε δεκτή στους κόλπους της Ευρώπης, αλλά στη συνέχεια είπε ψέματα, κορόιδεψε τους εταίρους της για να απαλλαγεί από την υποχρέωση να τηρήσει τους κανόνες πειθαρχίας που εκείνοι σεβάστηκαν. Αυτό το έλλειμμα αξιοπιστίας είναι που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Για όλους αυτούς τους λόγους, μια συνταγή εξόδου τύπου 1994 ίσως δεν είναι αρκετή. Ένας μακροπρόθεσμος σχεδιασμός που θα αποκαθιστά σταδιακά τη δημοσιονομική τάξη, ενώ παράλληλα θα φροντίζει ώστε να μην καταδικαστεί η χώρα σε ύφεση, όπως αυτός που υποσχόταν η κυβέρνηση προεκλογικά, ακούγεται τώρα στις διεθνείς αγορές σαν λόγια του αέρα που δεν πείθουν κανέναν. Οι αγορές και οι οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας που την έχουν τοποθετήσει σε καθεστώς αρνητικών προοπτικών, δεν έχουν υπομονή και κατανόηση.

Θέλουν να «χυθεί αίμα», τώρα.

Αυτό μπορεί να είναι άδικο για την κυβέρνηση αυτή, είναι όμως μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοήσει. Τα μέτρα του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης που θα μπορούσαν να είχαν ικανοποιήσει τις αγορές αν είχαν ανακοινωθεί στην αρχή της θητείας της κυβέρνησης, τώρα έχουν «προεξοφληθεί» και θεωρούνται ανεπαρκή. Και όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο «αίμα» θα περιμένουν οι αγορές να χυθεί στους δρόμους προκειμένου να δώσουν ανάσα δανεισμού.