«Στη νύχτα σήμερα χάνεται η επαφή με το κοινό»
«Η μουσική δεν έχει αξία αν την κάνεις μόνος σου. Σημασία έχει να μοιράζεσαι, να μπορείς να εμπνεύσεις τον άλλον κι εκείνος εσένα. Να σε βοηθάει, να σε ανέχεται, να σε τονώνει, να σε πηγαίνει παρακάτω», λέει η Άλκηστη Πρωτοψάλτη μιλώντας για τη συνεργασία της, σε μικρό χώρο 350 ατόμων, με τον Στέφανο Κορκολή
Αν ρωτήσει κάποιος την Άλκηστη Πρωτοψάλτη τι γνώμη έχει για τη σημερινή διασκέδαση και τη (μουσική) νύχτα, θα υπερθεματίσει για τους μικρούς χώρους, στους οποίους έρχεσαι σε απ΄ ευθείας επαφή με το κοινό, και όχι για τις πίστες. «Αυτό που σκέφτομαι φαίνεται στις επιλογές μου», λέει. «Επιλέγω έναν χώρο 350 ατόμων, που είναι έτσι φτιαγμένος ώστε να θυμίζει το σαλόνι μας. Να μπορείς να βλέπεις τον άλλο στα μάτια, να βλέπει κι εκείνος τη φλέβα του λαιμού σου να χτυπάει. Να σε νιώθει κοντά του, να μην έχει την αίσθηση ότι εκεί πάνω παίζει ένα CD. Στους μεγάλους χώρους της νύχτας, σήμερα, χάνεται αυτή η επαφή».
Το περσινό της «πείραμα» να εμφανιστεί στο «Gazarte», ένα μικρό μουσικό χώρο, μαζί με τον Στέφανο Κορκολή- «πείραμα» που μετέφερε και στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε Ευρώπη και Αμερική- φαίνεται ότι κέρδισε το στοίχημα, φέρνοντας ουρές. Φέτος, λοιπόν, το ξανατολμά.
Η Άλκηστη εν δράσει δεν είναι παίξε γέλασε. Είναι να απομακρύνεσαι (λίγο) και να παρακολουθείς. «Αυτό που συμβαίνει με εμένα και τον Στέφανο», λέει, «είναι κάτι μαγικό. Είμαστε σαν δύο μαγνήτες που έλκονται. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο».
Φέτος το ντουέτο αποκτάει και τρίτο μέλος. Το ρεσιτάλ πιάνο/φωνή θα εμπλουτιστεί με περισσότερο ρυθμό χάρη στον Ζe Luis Νascimento που παίζει κρουστά κι έχει βραζιλιάνικο αίμα (πολυταξιδεμένος και με συνεργασίες με την Σεζάρια Εβόρα, τον Ζορζ Μουστακί και πολλούς άλλους).
Τον είδαν κάπου να παίζει τον Ζe Luis Νascimento και τον πλησίασαν; Όχι. Απλά, ήταν θέμα καλλιτεχνικής… φαγούρας. «Για κάτι νέο. Πιο ρυθμικό. Πιο χορευτικό».
Η Άλκηστη Πρωτοψάλτη έχει ιστορία στην ανίχνευση νέων μουσικών τάσεων, που την έχουν κρατήσει κοντά στο πιο νεανικό κομμάτι του κοινού. Απαλλαγμένη εδώ και καιρό από την αγωνία των προγραμμάτων πίστας (η τελευταία της φορά ήταν με τον Αντώνη Ρέμο) διεκδικεί την ελευθερία να επιλέγει και το ύφος των δίσκων της, που εδώ και αρκετά χρόνια είναι προσανατολισμένα σε έναν πιο ποπ ήχο, ενίοτε μάλιστα και με μεγάλη ραδιοφωνική απήχηση. Ποπ ήχος και πολυσυλλεκτικοί δίσκοι. Κατά την πρακτική της τρέχουσας δισκογραφικής πραγματικότητας.
Τώρα κάτι φαίνεται να αλλάζει…
Ναι, η χημεία μας με τον Στέφανο Κορκολή είναι έξω από τα αναμενόμενα. Και είμαστε στο στούντιο… Στον δίσκο συμμετέχει και ο Ζe Luis. Θα είναι πιο χορευτικός ο ήχος.
Σας έχει λείψει η συνεργασία με έναν συνθέτη; Επειδή έχετε την κουλτούρα της γενιάς των τραγουδιστών που έζησαν το τραγούδι μέσα από τους συνθέτες.
Έκανα πάντα αυτό που αισθανόμουν. Και, μέχρι στιγμής, ευτυχώς δεν με έχει προδώσει το ένστικτό μου. Το ίδιο συνέβη τώρα. Ο Στέφανος καταφέρνει να με εκπλήσσει και να με συγκινεί- ακόμα και όταν τον βλέπω να παίζει.
ΙΝFΟ
Στο «Gazarte» η Άλκηστη Πρωτοψάλτη και ο Στέφανος Κορκολής. Μαζί τους ο Ζe Luis Νascimento. Από 6 Φεβρουαρίου. Κάθε Σάββατο (21.30), Κυριακή και Δευτέρα (στις 20.30)
«Χόρεψαν ακόμη και οι επικριτές»
Το χιτ του τελευταίου δίσκου της Άλκηστης Πρωτοψάλτη, «Να σε βλέπω να γελάς», ήταν μια διασκευή: το «Πάμε Χαβάη». Δεν ήταν απαραίτητα και το καλύτερο κομμάτι του δίσκου το «Πάμε Χαβάη». Ακούστηκαν και πολλά αρνητικά σχόλια…
Νομίζω ότι ήταν ένα ωραίο κομμάτι, που οι στίχοι του (της Έλενας Μηλιώκα) εξέφρασαν έξυπνα τη σύγχρονη Ελληνίδα. Ακούστηκε πολύ, παίχτηκε, χορεύτηκε. Σίγουρα δεν γίνεται να αρέσουν όλα τα τραγούδια σε όλους. Πάντως, και αυτοί που το κριτικάρισαν, το χόρεψαν. Αλλιώς, υπάρχουν άλλα 690 τραγούδια να διαλέξουν για να ακούσουν και να ποντάρουν σ΄ αυτά.














