Γέννημα – θρέμμα Μυτιληνιός μα για το κράτος… ξένος

Ο δεκαεπτάχρονος Φωκίων- Θόδωρος Λαμπανάρ είναι γέννημα- θρέμμα Μυτιληνιός και κατάγεται από τη Μανίλα των Φιλιππίνων. Αν και αισθάνεταιόπως λέει- Έλληνας, ακόμη δεν έχει πάρει υπηκοότητα.

O Φωκίων – Θόδωρος, κρατώντας την εικόνα της βάφτισης, βρισκόταν στην κεφαλή της πομπής από τον Μητροπολιτικό Ναό μέχρι την εξέδρα στην προκυμαία της Μυτιλήνης όπου έγινε η τελετή αγιασμού των υδάτων. Μια ανάσα από τον Πρωθυπουργό, που ακολουθούσε την πομπή, αν του δινόταν η ευκαιρία θα του ζητούσε να του δώσει αυτό που τόσα χρόνια η Πολιτεία του στερεί: την ελληνική ιθαγένεια.

Ο Φωκίων- Θόδωρος είναι αριστούχος μαθητής και το όνομά του συζητήθηκε για πρώτη φορά πριν από μερικά χρόνια, όταν έγινε σημαιοφόρος στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Μυτιλήνης, ενώ τώρα πια στην τελευταία τάξη του Λυκείου οι γονείς του τον καμαρώνουν να ξεχωρίζει και πάλι με πολύ καλούς βαθμούς. Το 2003 οι γονείς του, από καθολικοί που ήταν, βαφτίστηκαν χριστιανοί ορθόδοξοι υιοθετώντας και εκείνοι το θρήσκευμα που γνώρισαν και τα παιδιά τους. Ο Leandros όπως ήταν το καθολικό του όνομα βαφτίστηκε Μάριος- Ησαΐας και η Rosmary Μαρία.

Αγαπούν τον τόπο τους- έτσι νιώθουν πια τη Μυτιλήνη- και βλέπουν τα παιδιά τους να προοδεύουν. Όμως εδώ και 21 ολόκληρα χρόνια από τότε που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, δεν τους έχει ακόμη δοθεί η πολυπόθητη ελληνική υπηκοότητα.

«Είμαστε Έλληνες στις καρδιές των γειτόνων μας και των φίλων μας που μας γνωρίζουν και μας αγαπάνε. Για την ελληνική Πολιτεία είμαστε ξένοι» λέει με παράπονο η Μαρία Λαμπανάρ. Νόμιμοι μετανάστες
Οι γονείς του Φωκίωνα και του Χριστόφορου, σε αναζήτηση καλύτερων συνθηκών ζωής, από το 1987 εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα ενώ επέλεξαν τη Μυτιλήνη για να φέρουν στον κόσμο τα δυο παιδιά τους. Ήρθαν στην Ελλάδα «νόμιμα», όπως λένε, μέσω πρακτορείων εργασίας και έπιασαν δουλειά, ο πατέρας ως εργάτης και η μητέρα ασχολιόταν με τη φύλαξη παιδιών. Η δουλειά τον έφερε στη Μυτιλήνη, όπου αποφάσισαν να στήσουν το σπιτικό τους.

Ο Φωκίων- Θόδωρος τούς έκανε από μικρή ηλικία υπερήφανους όταν αρίστευσε στο Δημοτικό, ενώ και πέρυσι αποφοίτησε με 18,5 από τη Β΄ Λυκείου. Το όνειρό του είναι να σπουδάσει στην Ιερατική Σχολή, καθώς η εκκλησία είναι η μεγάλη αγάπη του. Ο Μητροπολιτικός Ναός βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι τους στην Κουλμπάρα και κάθε Κυριακή μαζί με τον αδελφό του δεν χάνουν λειτουργία. Παράλληλα συμμετέχουν ενεργά και σε άλλες δραστηριότητες της πόλης, όπως τη δημοτική χορωδία, ενώ ασχολούνται και με τον αθλητισμό.

Έχασε έναν χρόνο
Ο μεγαλύτερος αδελφός, ο Χριστόφορος, είναι 19 ετών και πέρυσι είχε αποφασίσει να σπουδάσει στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων στις Οινούσσες, όμως διαπίστωσε ότι θα έπρεπε να έχει την ελληνική υπηκοότητα. «Έχασε μια χρονιά στη σχολή γιατί περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει. Ο Πρωθυπουργός είπε ότι θα δοθεί ελληνική υπηκοότητα στους ξένους που ζουν στη χώρα. Τα παιδιά μου είναι Έλληνες και εμείς εδώ ζούμε και κάναμε την οικογένειά μας. Είναι άδικο να μη μας δίνουν την υπηκοότητα» λέει η Μαρία Λαμπανάρ.

ΕΛΛΗΝΕΣ

«Είμαστε Έλληνες στις καρδιές των γειτόνων μας και των φίλων μας» λέει η μητέρα του, Μαρία Λαμπανάρ