[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Μετά το εμβόλιο

Αν δεν έρθει κανείς να μου σκάσει κανένα φιλί έτσι στα καλά καθούμενα- πράγμα μάλλον απίθανο-, τότε δεν αποκλείεται να ολοκληρώσω το δωδεκαήμερο παλικαρίσια και τότε ποιος με πιάνει… Από τώρα σχεδιάζω τι θα κάνω όταν τα αντισώματά μου θα είναι σε πλήρη ανθοφορία. Και πρώτα απ΄ όλα θα πετάξω στα σκουπίδια όλα αυτά τα μπουκαλάκια με το απολυμαντικό, χάρη στο οποίο τα νύχια μου έχουν χάσει όλη την κερατίνη τους και τα χεράκια μου έχουν γίνει σαγρέ. Για πρώτη (ή δεύτερη) φορά στη ζωή μου θα κάνω μανικιούρ και θα τα βάψω- ναι θα τα βάψω- κόκκινα κι αρπαχτικά να βγάλω το άχτι μου.

Ένα άλλο πράγμα που προγραμματίζω να μου συμβεί είναι ότι, επιτέλους, θα ξαναρχίσω να ψεκάζομαι με το αγαπημένο μου άρωμα και δεν θα σκορπάω πια την αποφορά της αιθυλικής αλκοόλης στο διάβα μου. Επιπροσθέτως θα πάψω να πιάνω τα πόμολα με το μανίκι μου, το καζανάκι με το χαρτομάντιλο, τα λεφτά με το τσιμπιδάκι των φρυδιών και το κουμπί του ασανσέρ με το στιλό μου.

Μα πάνω απ΄ όλα έχω σκοπό να συνωστισθώ και να συγχρωτισθώ μέχρι αηδίας. Θέατρα, σινεμά, μπαράκια, πάρτι, ξενυχτάδικα και λοιπά χαμαιτυπεία, σας έρχομαι με τα φρένα σπασμένα και τα τιμόνια αμολυτά. Ούτε που το ΄χα φανταστεί ότι αυτή η γρίπη θα με απελευθέρωνε τόσο.