ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η επίθεση

O λόγος στους αναγνώστες. Η Ντόρα Γκονίδη, Αθήνα, γράφει:

«Στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της πολυτάλαντης Σ. Τριανταφύλλου, επτά άντρες, ως γνωστόν, με το έτσι θέλω, εισέβαλαν στο “Φλοράλ”, καταφέρθηκαν εναντίον της συγγραφέως και της πέταξαν αυγά- τι πρωτότυπο! Σιγά τα ωά, θα μπορούσα να προσθέσω, καθώς η παραπάνω ομάδα, όπως και πολλοί ομοϊδεάτες τους, πιθανολογώ ότι δεν έχουν διαβάσει ούτε μια σελίδα από το έργο της Τριανταφύλλου ή, ακόμη και αν το έχουν κάνει, η μονολιθικότητα και οι παρωπίδες τους δεν τους έχουν επιτρέψει να κατανοήσουν την ευρύτητα πνεύματος αλλά και γνώσεων της συγγραφέως. Με λίγα λόγια, όχι μόνο δεν ακούμπησαν αλλά ούτε καν πέρασαν.

Θεωρητικά, η άσκηση κριτικής και η παράθεση αρνητικών σχολίων σε μια δημοκρατική κοινωνία, ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων δεν μπορεί παρά να καλωσορίζονται και αν μη τι άλλο αποτελούν εργαλεία χρήσιμα που προάγουν τη γνώση και οδηγούν στη βελτίωση της αντίληψης των πολιτών. Έτσι κι αλλιώς, και η ίδια η συγγραφέας στο “Ο χρόνος πάλι”, το τελευταίο βιβλίο της, που ουσιαστικά ξεσήκωσε αντιδράσεις στους κόλπους των αριστερών και αριστεριστών, δεν κατακρίνει κανέναν. Απλώς αναδεικνύει αλήθειες κρίνοντας και καυτηριάζοντας αντιλήψεις και παγιωμένες θέσεις. Πρακτικά όμως, όπως δείχνει και η επίθεση εναντίον της, η παρουσίαση ιδεών και ιστορικών στοιχείων με τρόπο διαφορετικό από τον παγιωμένο και “κοινωνικά” αποδεκτό, δεν είναι ούτε αποδεκτή ούτε ανεκτή.

Η δική μου ένσταση έγκειται στο ότι σε μια δημοκρατική, ευνομούμενη κοινωνία, υποτίθεται οργανωμένη και οριζόμενη ιστορικά και με πατέντα ως κοιτίδα της δημοκρατίας, ο καθένας είναι σήμερα σε θέση να παρεμποδίζει με τον πιο ανάρμοστο ηθικά τρόπο το δικαίωμα στη συγγραφή, στην παρουσίαση και διακίνηση των ιδεών και στην ανταλλαγή απόψεων. Στο κάτω κάτω, πιστεύω ότι όσοι διάβασαν το βιβλίο θα συμφωνήσουν μαζί μου ότι αναδεικνύει αυτό που όλοι όσοι έχουμε διαβάσει στα έργα της Τριανταφύλλου πιστεύαμε για εκείνη. Ότι αποτελεί ένα ελεύθερο πνεύμα που παρέμεινε έτσι χωρίς να απεμπολήσει τις ιδέες της επιλέγοντας και υπηρετώντας έναν τρόπο ζωής που πολλοί θα ζήλευαν αλλά λίγοι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν. Και που δεν διστάζει να λέει τις αλήθειες- συμπεριλαμβανομένων των δικών της αληθειών- και να τις φωνάζει πηγαίνοντας αντίθετα στο πνεύμα των καιρών που επιμένει στο εγώ και στο φαίνεσθαι.

Σε κάθε περίπτωση, η εποχή μας πλέον επιτρέπει παρεμβάσεις χρησιμοποιώντας ποικίλα βήματα, ούτως ώστε σε περιπτώσεις συμφωνίας ή και διαφωνίας να ανοίγει και να εξελίσσεται ένας εποικοδομητικός διάλογος. Χρησιμοποιώντας όμως ως όπλα επιχειρήματα, γνώση, και διατηρώντας μια διαλλακτική στάση στο καινούργιο και το διαφορετικό».