ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι φυλακές

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Απ. Ηλίας, Τοσίτσα 7, Αθήνα, γράφει:

«Είμαι δικηγόρος και δημοκρατικός πολίτης. Στις φυλακές αλυσοδένουν τις ψυχές, βασανίζουν τις ψυχές των ανθρώπων. Στις φυλακές οι άνθρωποι πνίγονται, δεν βρίσκουν αέρα να αναπνεύσουν. Εκεί οι άνθρωποι ζουν σαν ζωντανοί νεκροί, αργοσβήνουν, αργοπεθαίνουν, γερνάνε γρήγορα, πριν την ώρα τους. Στις φυλακές δεν πρέπει να μπαίνουν άνθρωποι, ιδιαίτερα νέοι άνθρωποι, γιατί το να στερείς την ελευθερία στους ανθρώπους είναι η μεγαλύτερη τιμωρία τους.

Στις φυλακές η μέρα δεν περνάει, οι νύχτες είναι αβάσταχτες, οι μήνες φαίνονται σαν χρόνια και τα χρόνια φαίνονται σαν αιώνες.

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να φυλακίζει ανθρώπους, να αλυσοδένει τις ψυχές τους και να τους στερεί τον αέρα της ελευθερίας και της προσωπικής ζωής.

Το κράτος παρανομεί και εγκληματεί που φυλακίζει ανθρώπους, ιδιαίτερα νέους, χωρίς να παίρνει μέτρα που να εξασφαλίζουν άνετη και ασφαλή διαβίωση, καλές συνθήκες ζωής, καλή και υγιεινή τροφή, εκπαίδευση και πνευματική ενασχόληση, δυνατότητα ελεύθερης προσωπικής ζωής, άσκηση ατομικών δικαιωμάτων, παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και ιατρικής περίθαλψης.

Στις φυλακές ζούνε άνθρωποι. Κρατούμενοι, εγκληματίες, παραβάτες των ποινικών νόμων, παραβάτες του νόμου περί ναρκωτικών ως χρήστες, δηλαδή άρρωστοι, αλλά άνθρωποι, που έχουν ατομικά δικαιώματα και πρέπει να τα απολαμβάνουν και που κανείς δεν πρέπει να τους στερεί τα δικαιώματα αυτά.

Ο πολιτισμός ενός κράτους αποδεικνύεται και από τον τρόπο που το κράτος αυτό συμπεριφέρεται στους φυλακισμένους του και από το ίδιο το σωφρονιστικό του σύστημα και τον τρόπο λειτουργίας του.

Ο πολιτισμός ενός κράτους αποδεικνύεται και από τον τρόπο που λειτουργεί η Δικαιοσύνη του και από την ταχύτητα και την ποιότητα απονομής, την ανεξαρτησία, τη γενναιότητα και την ηθικότητα της Δικαιοσύνης του».