[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Σκοτεινές αίθουσεςελεύθερα όνειρα

ΣΕ ΚΑΜΙΑ δεκαριά χρόνια, οι κλασικές κινηματογραφικές αίθουσες μπορεί να είναι είδος υπό εξαφάνιση. Σήμερα, σε ΑττικήΠειραιά υπάρχουν μόλις 60 μονές που μαζί με αυτές των πολυσινεμά φτάνουν τις 120-130. Όταν πριν από είκοσι χρόνια ήταν πάνω από 300. Αλλά και στα multiplex με το νεανικό κοινό τους, τα εισιτήρια δεν πάνε «προς τα πάνω» όπως τα πρώτα χρόνιαδεκαετία του ΄90- της εμφάνισής τους στη χώρα μας. Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι τα multiplex έδωσαν νέα ζωή στην εγχώρια κινηματογραφική πιάτσα. Αύξησαν κατά 3-4 εκατομμύρια ετησίως τους θεατές των ελληνικών κινηματογράφων. Από 10.000.000 θεατές, τους ανέβασαν σε 14.000.000. Αλλά ο «στόχος» των 20.000.000 εισιτηρίων μοιάζει, δυστυχώς, ουτοπία. Τώρα, μάλιστα, που η πειρατεία στο Διαδίκτυο οργιάζει, παγκοσμίως, και η νεολαία ασχολείται μετά μανίας με το…

σπορ του κατεβάσματος προγραμμάτων και ταινιών πρώτης προβολής στο Ίντερνετ, το μέλλον για τις κινηματογραφικές αίθουσες είναι ακόμα πιο μαύρο. Γιατί; Επειδή η νεολαία- ηλικίες 15-35 χρονώναποτελεί το 80% των θεατών των κινηματογραφικών αιθουσών. Και το 90% των multiplex. Γι΄ αυτό και τα αποτελέσματα της πειρατείας είναι, ήδη, τόσο εμφανή στα κινηματογραφικά εισιτήρια με μείωση γύρω στο 10%. Θα πείτε «ε, και τι έγινε, εμένα τι με νοιάζει;».

Κατ΄ αρχήν επειδή άλλος ένας εμπορικός κλάδος της ελληνικής οικονομίας κινδυνεύει να γίνει μη ανταγωνιστικός και προβληματικός. Να πούμε, βέβαια, πως το τσουχτερό εισιτήριο- 8 και 9 ευρώ – για ένα σινεμαδάκι είναι ένας από τους λόγους μείωσης των εισιτηρίων σε καιρούς οικονομικής κρίσης. Όπως και οι κακές συνθήκες προβολής σε αρκετές κεντρικές αίθουσες και πολυσινεμά. Γιατί μπορεί όντως την τελευταία δεκαπενταετία να έχουν γίνει εντυπωσιακές αναπαλαιώσεις παλαιών κινηματογραφικών αιθουσών, να έχουν χτιστεί πολλές νέες και μοντέρνες, αλλά τώρα τελευταία έχει «κάτσει» αυτός ο τομέας. Μα το πιο ανησυχητικό από τον μελλοντικό κίνδυνο της «εξαφάνισης» των κινηματογραφικών αιθουσών είναι πως τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το κοινωνικό και προσωπικό λειτούργημά τους. Εκεί μέσα «ανασαίνεις», «μοιράζεσαι» με εκατοντάδες άλλους τις αγωνίες και τα όνειρα της οθόνης. Και η φαντασία σου απελευθερώνεται και απογειώνεται.