ΠΡΟΣΩΠΑ Η ελβετική παραφωνία

OΌσκαρ Φρέισινγκερ, βουλευτής από το 2003 της λαϊκιστικής δεξιάς «Δημοκρατικής Ένωσης του Κέντρου» (UDC), είναι ο άνθρωπος που προκάλεσε το δημοψήφισμα για την απαγόρευση της ανέγερσης μιναρέδων, υπέρ της οποίας ψήφισε το 57,5% των Ελβετών. Η πρωτοβουλία του Φρέισινγκερ έχει προκαλέσει ένα σοκ που επεκτάθηκε σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Φέρνει σε αμηχανία κυβερνήσεις, κόμματα, εκκλησίες και κοινοτικούς θεσμούς και ενισχύει τα κινήματα που εκμεταλλεύονται πολιτικά την ξενοφοβία και την καταγγελία του Ισλάμ. Ήταν μια ψήφος υπαγορευμένη από τον φόβο και ενισχύει τον επιθετικό φανατισμό. Για τον ευρωβουλευτή των Πρασίνων Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, «η καλύτερη απάντηση θα ήταν οι πλουσιότερες μουσουλμανικές χώρες να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις ελβετικές τράπεζες».

Τα ελβετικά πολιτικά κόμματα δεν κατάφεραν να υποστηρίξουν την ελβετική δημοκρατία, αφήνοντάς την έρμαιο λαϊκιστών τύπου Φρέισινγκερ. «Στην Ελβετία, όπου όλα τα κόμματα, της UDC περιλαμβανομένης, συμμετέχουν στην κυβέρνηση, η αντιπολίτευση είναι ο λαός», λέει ο τελευταίος. «Αισθάνομαι κι εγώ τα αισθήματα απογοήτευσης του πληθυσμού». Από την άλλη, η έκπληξη με την οποία η ελβετική πολιτική τάξη υποδέχθηκε το αποτέλεσμα, αλλά και τη συμμετοχή-ρεκόρ στο δημοψήφισμα, επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό τού Φρέισινγκερ πως «οι ελβετικές ελίτ είναι πλήρως αποσυνδεδεμένες από την πραγματικότητα». «Έχω μια αποστολή να επιτελέσω», γράφει ο βουλευτής στον ιστότοπό του στο Ίντερνετ. «Η αποστολή αυτή έγκειται στο να είμαι μια παραφωνία στην υπερβολικά τέλεια αρμονία της χλιαρής συναίνεσης». Τον χαρακτήρισαν φασίστα. «Αν το να υπερασπίζομαι το κράτος δικαίου και την ισότητα ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες με κάνει φασίστα, τότε είμαι φασίστας, όμως η προσωπική ύβρις με πονάει», απαντά. Ήδη σκέφτεται ωστόσο την επόμενη «μάχη» του, μια πρωτοβουλία «για την απέλαση των ξένων εγκληματιών. Θέλουμε να δεχόμαστε ανθρώπους, αλλά πρέπει να συμπεριφέρονται σωστά».

Σαράντα εννέα ετών, ο Φρέισινγκερ δεν ανταποκρίνεται στο στερεότυπο του υπερσυντηρητικού Ελβετού. Έχει μακριά μαλλιά, που συχνά δένει αλογοουρά, συνθέτει τραγούδια και τα παίζει στην κιθάρα του, είναι συγγραφέας και ποιητής, αν και το 2005 η υποψηφιότητά του για την ελβετική Ένωση Συγγραφέων απορρίφθηκε. «Το όνομά μου εδώ, στους λογοτεχνικούς κύκλους, είναι συνώνυμο με την πανούκλα», λέει ο ίδιος. «Όλες οι πόρτες μού είναι κλειστές». Έτσι κι εκείνος έγινε μέλος της Ένωσης Σέρβων Συγγραφέων της Ελβετίας! «Συχνά οι Σέρβοι παρουσιάζονται ως οι κακοί, όμως θα μπορούσαν να δώσουν μαθήματα ανοικτού πνεύματος και ανεκτικότητας στους Ελβετούς λογοτέχνες». Φαίνεται ότι και ο ίδιος διδάχθηκε από τη «σερβική ανεκτικότητα», τουλάχιστον έναντι των μουσουλμάνων…