Κύμα φυγής στο δημόσιο λόγω ασφαλιστικού

Κλίμα πανικού και φυγής στή σύνταξη επικρατούν στο δημοσιουπαλληλικό χώρο λογω των σχεδιαζόμενων αλλαγων στο ασφαλιστικό. Περισσότερες από 110.000 εργαζόμενες στο Δημόσιο που έχουν θεμελιώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης και μπορούν να αποχωρήσουν ανά πάσα στιγμή βρίσκονται με το ένα πόδι… στη σύνταξη.

Χαρακτηριστικο της οικονομικης κρίσης στα ασφαλιστικά ταμεία ειναι το γεγονος οτι η διοίκηση του Tαμείου Πρόνοιας Δημοσίων Yπαλλήλων ( το οποίο καταβάλλει την εφαπαξ αποζημιωση στους δημόσιους υπαλληλους) προχώρησε στην πώληση ομολόγου της AEΔAK του IKA που κατείχε έναντι 20 εκατ. ευρώ προκειμένου να καταβάλει 500 εφάπαξ σε σύνολο 16.000 αιτήσεων που εκκρεμούν!

H απόφαση ελήφθη με δεδομένη την αδυναμία του κρατικού προϋπολογισμού να καλύψει το έλλειμμα των 650 εκατ. ευρώ το οποίο παρουσιάζει το T.Π.Δ.Y. (μέσω του κρατικού προϋπολογισμού «καλύπτεται» μόνο η καταβολή των συντάξεων σε περίπτωση αδυναμίας των ταμείων κύριας ασφάλισης). Ηδη η ηγεσια του υπουργειου Εργασιας εδωσε την συγκξατ’άθεση της στη διοικηση του ΤΠΔΥ να προχωρήσει σε δανεισμό 200 εκατομμυρίων ευρώ με την εγγύηση του δημοσίου ενώ στο πλαίσιο του διαλόγου για το ασφαλιστικό θα συζητηθούν και άλλα μέτρα (όπως η ένταξη στο ασφαλιστικό των δημοσίων υπαλλήλων των εργαζομένων στο Δημόσιο με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου και αορίστου χρόνου, παρακράτηση πρόσθετης εισφοράς κ. ά.

Τονιζεται οτι η οικονομικη δυσπραγία των ασφαλιστικων ταμειων ειναι πρωτοφανης και συνολικα καταγράφονται για το 2009 επιπρόσθετες ανάγκες κρατικής χρηματοδότησης των ταμείων που υπερβαίνουν τα 2,5 δισ. ευρώ.
 
Στο μεταξύ την επόμενη εβδομάδα ξεκινά τελικά ο διάλογος με τους κοινωνικούς φορείς σχετικά με το ασφαλιστικό σύστημα. Αναλυτικά, τη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου ο υπουργος Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος θα έχει από κοινού σύσκεψη με τις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ακολούθως με τη ΓΣΕΒΕΕ. Την Τρίτη, θα συναντηθεί με την ΕΣΕΕ (εμποροι). Σε επιστολές του προς τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, ο υπουργός αναφέρει πως ”το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, ως γνωστόν, αντιμετωπίζει πολλά, σημαντικά και χρονίζοντα προβλήματα. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να δοθούν συνολικές αλλά και επιμέρους λύσεις, διαμέσου, βεβαίως, ενός διεισδυτικού κοινωνικού διαλόγου, ” προσκαλώντας τις ηγεσίες των φορέων για ”από κοινού προσδιορισμό των προϋποθέσεων αυτού του διαλόγου.”