«Πρέπει να δούμε τα παιδιά που είναι λιγότερο τυχερά από εκείνα του Ομπάμα»

ΟΙ «ΑΒΟΛΕΣ» ΑΛΗΘΕΙΕΣ της Πρίσιους, παρατηρεί η εφημερίδα «Οbserver», είναι τόσο ακραίες, που είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι υπάρχει τέτοια έλλειψη προσδοκιών στη μετα-ρατσιστική Αμερική του Μπαράκ Ομπάμα. «Η ταινίααπαντά ο σκηνοθέτης Λι Ντάνιελς- είναι αντίθετη σε ό,τι αντιπροσωπεύει ο Ομπάμα». Κάνοντας αυτή την ταινία, κατάλαβε ότι μολονότι μαύρος και ο ίδιος είναι προκατειλημμένος για πολλά πράγματα. «Δεν μπορεί να συνεχίσουμε να μιλάμε για τα παιδιά του Ομπάμα. Πρέπει να επικεντρωθούμε στα παιδιά που δεν είναι τόσο τυχερά» σχολιάζει από την πλευρά της η συγγραφέας, κόρη η ίδια αλκοολικής μητέρας που την εγκατέλειψε στα 13 της χρόνια. Και αυτά τα «λιγότερο τυχερά» παιδιά δεν έχουν χρώμα: η Σαφάιρ διηγείται ότι όταν η ταινία προβλήθηκε σε μια ειδική προβολή στη Γιούτα, την πλησίασε μια 60χρονη λευκή γυναίκα. «Αυτή είναι η ιστορία μου» της είπε.