[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ο εφιάλτης του ταξιδιώτη

Δεν έχω καταλήξει ακόμα ποιο είναι το μεγαλύτερο άγχος του ταξιδιού με αυτοκίνητο στην Εθνική Οδό. Πρέπει να ανησυχείς για τον δρόμο, τις στροφές, την ταχύτητα, τα προσπεράσματα, εκτός κι αν σου τελειώνει η βενζίνη ή χαλάει κάτι στο αυτοκίνητο, οπότε κι αυτό σε τρώει.

Όμως οι άνθρωποι είμαστε ζώα κοινωνικά, έχουμε κι άλλα άγχη, να έχουμε έτοιμα ψιλά στα διόδια για να μην ανυπομονούν οι άλλοι στην ουρά… Κι όποιος θέλει να το παίζει οργανωμένος, αποκτά νέες αποχρώσεις κοινωνικού άγχους. Ας πούμε ότι έχει αγοράσει κουτάκι διοδίων Εθνικής Οδού, κουτάκι διοδίων Αττικής Οδού, τα έχει κρεμάσει στο μπροστινό τζάμι, να τον φυλάνε από ρεζιλίκια αντί για την εικόνα της Παναγίτσας.

Έχει πληρώσει τους λογαριασμούς, θυμάται δηλαδή κάθε φορά πόσα λεφτά έχει δώσει, πόσα έχει ξοδέψει και πόσα υπολείπονται, πράγμα που δεν είναι και το απλούστερο, αλλά αλλιώς κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά σε μια μπάρα κλειστή με μια ουρά από πίσω που κορνάρει και βρίζει. Κι αν έχει ξεχάσει να βάλει λεφτά στον λογαριασμό, αν κατά λάθος βάλει το παλιό κουτί αλίμονό του, γιατί άλλαξε η εταιρεία στα διόδια Πελοποννήσου, κι αν δεν το ξέρει την πάτησε. Πρέπει να ενημερώνεσαι τι γίνεται με τις εταιρείες πριν φύγεις, δεν φτάνει να έχεις το ρεζερβουάρ σου γεμάτο. Αν όμως ενημερωθείς για τον Νότο κι όχι για τον Βορρά, μέγα λάθος. Περνάς με το ένα κουτάκι την Αττική Οδό, σε φυλάει το δεύτερο στην Εθνική, μια φορά, δυο φορές, τρεις και την κακή σου μοίρα! Εκεί στη Λαμία είναι άλλη επικράτεια. Ιδού, ο εφιάλτης πραγματοποιήθηκε, κλειστή η μπάρα μπροστά και η ουρά βρίζει πίσω.

Άλλη εταιρεία εδώ, κρέμασε καλύτερα την Παναγίτσα να σε φυλάει και άσε τα εκσυγχρονιστικά.