Ματιές Ένα μπράβο

Είχα γράψει πέρυσι για τα κρατικά αυτοκίνητα: «… Είμαστε ένα μάτσο χάλια, οικονομικά. Ωστόσο για κάμποσους Έλληνες ο χορός καλά κρατεί. Ζουν όπως ζούσαν, διασκεδάζουν όπως διασκέδαζαν, ξοδεύουν, ταξιδεύουν, χαζεύουν, αλλάζουν αυτοκίνητα. Πόσοι είναι αυτοί; Ένα μικρό κομμάτι του πληθυσμού. Το μεγαλύτερο όμως κομμάτι περνάει δύσκολα, κι ένα άλλο κομμάτι, λίγο πιο μικρό, υποφέρει. Αφήνω τους μετανάστες, τους άστεγους, τους εξαθλιωμένους.

Το κράτος το ΄χει ρίξει στις παραινέσεις. Και ενώ φωνάζει σε όλους μας να κάνουμε οικονομίες, είναι το πρώτο που σπαταλάει εκατομμύρια, χωρίς να ρίχνει ούτε μια ματιά γύρω του.

Και υπάρχουν χιλιάδες τρόποι για να πάψει να πετάει λεφτά από το παράθυρο. Ας πούμε: αυτή την εποχή της φοβερής ανέχειας, κυκλοφορούν στην Ελλάδα περί τα 40.000- 50.000 κρατικά αυτοκίνητα».

Σημείωνε προ ημερών ο συνάδελφος και φίλος Γιώργος Λακόπουλος: «Γιατί μερικές χιλιάδες (!) αξιωματούχοι του ευρύτερου κρατικού μηχανισμού να μετακινούνται με κρατικά αυτοκίνητα; Ένας τεράστιος στόλος πολλών κυβικών, οδηγοί, καύσιμα, ανταλλακτικά, ενίοτε και αστυνομική συνοδεία, διατίθενται για να μετακινούνται πρόσωπα που θα μπορούσαν κάλλιστα να μετακινούνται με τα δικά τους αυτοκίνητα. Είμαστε μακριά από το μοντέλο του πολιτικού που θα κυκλοφορεί με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Το “μαύρο αυτοκίνητο” είναι σύμβολο εξουσίας. Αλλά πρέπει να πληρώνουμε για να μετακινούνται δωρεάν και οι λοιποί κρατικοί παράγοντες; Αν ο υπουργός καταργήσει αυτό το προκλητικό προνόμιο, θα γράψει ιστορία». Συμφωνώ απολύτως. Δεν πρόκειται να σωθεί η Ελλάδα βέβαια αν περιοριστούν τα «μαύρα αυτοκίνητα». Αλλά θα γίνει μια αρχή. Θα εξοικονομήσουμε κάμποσα εκατομμύρια. Και θα δοθεί και ένα παράδειγμα.

Η αρχή έγινε αυτές τις μέρες. Την έκανε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης.

Και θα γράψει, πράγματι, ιστορία. Γιατί για τα 44.000 κρατικά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν, το κράτος ξοδεύει- ξοδεύουμε- ετησίως, πάνω από 320 εκατομμύρια ευρώ (καύσιμα, λιπαντικά, συντήρηση, ανταλλακτικά, ασφάλιστρα). Προσθέτω τη ρύπανση του περιβάλλοντος, την επιβάρυνση της κυκλοφορίας από τις μετακινήσεις τους, τα παράνομα παρκαρίσματά τους κ.λπ.

Μπράβο λοιπόν στον Ραγκούση για την απόφασή του. Αλλά ο συνάδελφος και φίλος, επίσης, Γιώργος Παπαχρήστος, με σχόλιό του στα «ΝΕΑ» προτείνει στον υπουργό: «Το μέτρο για τα κρατικά αυτοκίνητα, γιατί να μην επεκταθεί και στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ένοπλες Δυνάμεις; Όταν ο απλός εργαζόμενος παίρνει το αυτοκίνητό του για να πάει στη δουλειά του, δεν καταλαβαίνω γιατί ο κύριος πλωτάρχης ή ο κύριος συνταγματάρχης ή ο κύριος αστυνομικός διευθυντής χρειάζονται κρατικό αυτοκίνητο και οδηγό για να πάνε στο γραφείο τους. Να πάνε με τα δικά τους! Επίσης, μια άλλη πληγή είναι τα κινητά τηλέφωνα: κανείς δεν ξέρει σήμερα πόσες χιλιάδες είναι τα κινητά που βρίσκονται στα χέρια οδηγών, γραμματέων, παρατρεχάμενων, συμβούλων κ.λπ., που υπηρετούν σε υπουργεία, νομαρχίες, περιφέρειες, δήμους.

Και προφανώς κανείς δεν ξέρει πόσα εκατομμύρια μας κοστίζουν. Θα κάνει κάτι και γι΄ αυτά η κυβέρνηση;». Ας το ελπίσουμε.