ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Για Πρόεδρος

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Δ.Εμπειρίκος, Κιμώλου 9, Αθήνα, γράφει: «Το 2010 θα εκλεγεί νέος Πρόεδρος Δημοκρατίας. Ο κ. Κάρολος Παπούλιας είναι πολύ καλός, αλλά το 2010 θα είναι 81 ετών, μεγάλος για δεύτερη θητεία.

Παράδειγμα φέρω τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή ο οποίος, παρά τα αναμφισβήτητα προσόντα του, κατά τη δεύτερη θητεία του κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του, καθ΄ όσον κατά το τέλος της θητείας του ήταν 88 ετών και η υγεία του είχε κλονιστεί.

Για το καλό της χώρας προτείνω για νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας την Ντόρα Μπακογιάννη. Διαθέτει ικανή πολιτική πείρα, αξιόλογες ικανότητες, μεγάλη ψυχραιμία και έχει την εκτίμηση του κοινού. Πρέπει όμως να θέλει και η ίδια. Γιατί υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να γίνει πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Αν δεν θέλει, προτείνω τον Μιλτιάδη Έβερτ».

Ο Λ.Μαύρος γράφει από τη Λευκωσία: «Από τη Δήμητρα Γαλάνη ακούμε εδώ και 29 χρόνια εκείνο το τραγούδι τ΄ αλησμόνητου Μάνου Λοΐζου “Κουτσή κιθάρα”, σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Την “Κουτσή κιθάρα” όμως την πρωτοτραγούδησαν το 1971 στο γραφικό λιμανάκι της Κερύνειάς μας η 23χρονη, τότε, ηθοποιός Δώρα Σιτζάνη και ο 27χρονος, τότε, ηθοποιός Νίκος Δαδινόπουλος. Ήταν μια από τις σκηνές της κινηματογραφικής ταινίας “Διακοπές στην Κύπρο μας” του Ορέστη Λάσκου, της οποίας τη μουσική και τα τραγούδια συνέθεσε ο Μάνος Λοΐζος. Μάλιστα οι στίχοι της πρώτης “Κουτσής κιθάρας” είχαν κάποια μικρή διαφορά από τη μετέπειτα εκτέλεση της Γαλάνη:

Το “να ΄χαμε τώρα έναν σουγιά, να φτιάχναμε καΐκι, να πάμε ώς τη Σαλονίκη και ώς την Μπαρμπαριά” του 1971, έγινε “να ΄χαμε λέει έναν σουγιά κι ένα διπλό καρβέλι, να ΄χαμε και δυο στάλες μέλι, να γλύκαινε η καρδιά”. Κι ο “καθάριος ουρανός” της Σιτζάνη έγινε το 1980 “γαλάζιος” για τη Γαλάνη. Εν Κύπρω τότε γεννήθηκε κι ο έρωτας Δώρας Σιτζάνη και Μάνου Λοΐζου που οδήγησε, το 1978, στον γάμο τους.

Αλλά υπάρχει και μια άγνωστη, εντελώς “ασήμαντη”, συγκλονιστική όμως λεπτομέρεια που την εντόπισε ύστερα από 38 χρόνια ο Κερυνειώτης Άγης Ελισσαίος, όταν βρήκε στο Διαδίκτυο σε βίντεο εκείνες τις σκηνές της ταινίας όπου η Σιτζάνη με τον Δαδινόπουλο τραγουδούσαν το 1971 την “Κουτσή κιθάρα” στο λιμανάκι μας. Μια σκηνή τεσσάρων δευτερολέπτων (3:11-3:15) όπου ο κινηματογραφικός φακός απαθανατίζει ανάμεσα στους “κομπάρσους” ένα τραπεζάκι με τρεις συμμαθητές τού Ελισσαίου. Ήταν οι 17χρονοι Κερυνειώτες, Χρίστος Καρεφυλλίδης του Ανδρέα, Γιώργος Μουστάκας και Φοίβος Φιερός. Τρία χρόνια αργότερα και οι τρεις θυσιάστηκαν πολεμώντας τους Τούρκους εισβολείς στην Κερύνεια. Οι δύο πρώτοι, 22 Ιουλίου 1974, ως λοχίες της 33 Μοίρας Καταδρομών και ο τρίτος ως ένας από τους ναύτες της τορπιλακάτου Τ-3 του ηρωικού υποπλοιάρχου Λευτέρη Τσομάκη, που βομβαρδίστηκε από την τουρκική αεροπορία και βυθίστηκε έξω από το λιμανάκι, όπου έπλευσε να αναμετρηθεί με τον στόλο εισβολής, 05.30 του Σαββάτου 20.7.74.

Μαζί με τον Φοίβο στην τορπιλάκατο θυσιάστηκε κι ο άλλος Χρίστος Καρεφυλλίδης, του Γιαννάκη, ξάδελφος του καταδρομέα.

Είναι ένα κομμάτι της ιστορίας τής “Κουτσής κιθάρας” και της κινηματογραφικής ταινίας που δεν μπορούσαν ποτέ να το ξέρουν, βέβαια, ούτε οι δημιουργοί της ούτε οι μέχρι σήμερα ακροατές του τραγουδιού. Το γνωρίζουν όμως πλέον πραγματικά συγκλονισμένες οι κερυνειώτικες καρδιές μας».