«Ταξικές» ποινές για τους παραβάτες

Μία δυσάρεστη έκπληξη περίμενε πριν από μερικές ημέρες τους παραβάτες οδηγούς που πήγαν να παραλάβουν αμέσως τις πινακίδες των αυτοκινήτων τους, πληρώνοντας τριπλάσιο πρόστιμο από εκείνο, το οποίο προβλεπόταν στην κλήση τους. Τα αρμόδια τμήματα της Τροχαίας τούς ενημέρωναν, ότι το συγκεκριμένο μέτρο δεν ίσχυε πλέον και ότι θα έπρεπε να περιμένουν κανονικά για να παραλάβουν τις πινακίδες του οχήματός τους, αφού πληρώσουν προηγουμένως το κανονικό πρόστιμο. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι απολύτως σωστή, αν και δεν ενημερώθηκαν προηγουμένως οι οδηγοί. Μία ποινή οφείλει να σωφρονίζει τον παραβάτη και να βάζει φρένο στις… αταξίες στο τιμόνι και όχι να καταργείται, αν είσαι διατεθειμένος- και μπορείς – να πληρώσεις κάτι παραπάνω. Δηλαδή ένας ευκατάστατος πληρώνει και δεν λογαριάζει τίποτα, ενώ σε όποιον δεν περισσεύουν τα χρήματα, θα περιμένει όλο το προβλεπόμενο διάστημα για να παραλάβει τις πινακίδες του Ι.Χ. του. Προσωπικά είμαι υπέρ της… ταξικότητας των ποινών για τους παραβάτες οδηγούς, αρκεί να γίνεται με γνώμονα την οδική ασφάλεια. Σε αρκετές χώρες για παράδειγμα εξαρτάται το ύψος του προστίμου από το εισόδημα του παραβάτη. Υπάρχει μεν ένα ελάχιστο πρόστιμο προς τα κάτω, όμως προς τα πάνω δεν προβλέπεται κάποιο όριο, αλλά το καθορίζει ο δικαστής. Μιλάμε βέβαια για παραβάσεις «εγκληματικού χαρακτήρα», όπως είναι η παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη και η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και όχι για περιπτώσεις παράνομης στάθμευσης ή ανάλογων περιπτώσεων. Εξυπακούεται, ότι μαζί με το πρόστιμο πηγαίνει πακέτο και η αφαίρεση του διπλώματος, δηλαδή το πρώτο δεν αναιρεί κατά κανέναν τρόπο το δεύτερο. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ιδιοκτήτη πολυεθνικής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, που οδηγούσε μεθυσμένος σε σκανδιναβική χώρα και υποχρεώθηκε να πληρώσει πρόστιμο αρκετών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ! Όταν κερδίζεις πολλά χρήματα, πρέπει να πληρώνεις και πολλά χρήματα για τις τροχαίες παραβάσεις, ώστε να… ματώνεις (για τα δικά σου μέτρα), αλλιώς σφυρίζεις αδιάφορα και συνεχίζεις το ίδιο βιολί. Ανέφερα προηγουμένως, ότι δεν ενημερώθηκε η κοινή γνώμη για την αλλαγή πλεύσης του υπουργείου στο θέμα της αφαίρεσης των πινακίδων. Σε καμία χώρα, όπου λειτουργεί υποτυπωδώς η κρατική μηχανή, δεν θα χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Όταν όμως μιλάμε για την Ελλάδα, όπου έχουν ξεχαρβαλώσει τα πάντα, τότε είναι τα πράγματα αλλιώς. Δυστυχώς οφείλουμε πλέον να προβάλλουμε τα αυτονόητα, όπως για παράδειγμα ότι από εδώ και εμπρός θα τηρείται και στην Ελλάδα ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας! Αρκεί βεβαίως να τον επαναφέρουμε στη μνήμη μας με ταχύρρυθμα μαθήματα εκπαίδευσης, γιατί οι περισσότεροι είτε τον έχουμε ξεχάσει είτε δεν τον μάθαμε ποτέ! Να το πω διαφορετικά. Όταν γράφεις κάποιον για παράνομη στάθμευση σε έναν δρόμο, όπου πάρκαρε χωρίς συνέπειες επί χρόνια παρ΄ όλες τις πινακίδες απαγόρευσης, τότε θα έχει κάθε λόγο να νιώθει αδικημένος και αγανακτισμένος. Αν περνά όμως για κάποιο διάστημα η αστυνομία και αφήνει αντί για κλήσεις ενημερωτικά σημειώματα σχετικά με την απαγόρευση στάθμευσης σε εκείνο το σημείο και τις συνέπειες που απορρέουν από αυτήν, τότε αντιλαμβάνεται και ο πολίτης ότι ενδιαφέρεσαι για την ουσία και όχι για να γεμίζεις τα άδεια ταμεία σου.