«Γιατί να μην τραγουδήσω ρεμπέτικο στη Βίσση;»
«Μπορεί από μέσα μου να πέρασε αρχικά αρνητικά, αλλά θέλω να απευθύνομαι στη νεολαία και στις νεώτερες γενιές», λέει η Μαριώ για την εμφάνισή της με την Άννα Βίσση στο «Αθηνών Αρένα»
Ρεμπέτισσα από κούνια η Μαριώ συμπληρώνει μισό αιώνα στο πάλκοτραγουδά από τα 13 της- με διπλές εμφανίσεις: στη «Μαγιοπούλα» και στο «Αθηνών Αρένα» με την Άννα Βίσση
Στις φλέβες της κυλάει το ρεμπέτικο τραγούδι και οι αμανέδες. Αυτό γνώρισε από παιδί ακούγοντας στην ταβέρνα της «Βασίλως» τη Ρόζα Εσκενάζυ να τραγουδά «Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά». Και παρότι για δύο χρόνια έκανε πιάνο, τα παράτησε και ασχολήθηκε με το ακορντεόν και το τραγούδι. Ο πατέρας της Θανάσης Σταματίου, σπουδαίος ντράμερ της εποχής, δεν ήθελε η 13χρονη κορούλα του να τραγουδά ρεμπέτικα. Ακόμη θυμάται η Μαριώ το πρώτο ξύλο που έφαγε από τον πατέρα της επειδή είχε… ξεχαστεί στην αυλή της ταβέρνας ακούγοντας τη Ρόζα.
Κι αν δεν ήταν τραγουδίστρια τι θα ήταν σήμερα; «Θα ήμουν πολύ καλή πλέχτρα και μοδίστρα. Μου αρέσει πολύ το μαγείρεμα, όπως και να κεντάω και να πλέκω δαντέλες. Μάλιστα είμαι δασκάλα ταπητουργίας. Ένα καλοκαίρι δίδαξα στο Αστικό Κέντρο Ταύρου. Δεν άντεξα αφού ήξερα να παίζω ακορντεόν και να τραγουδάω. Πάνω απ΄ όλα, όμως, δοξάζω τον Θεό που με αξίωσε να γίνω μάνα».
Όταν η Μαριώ τραγουδά τους αμανέδες και τα ανατολίτικα παίζοντας στα δάχτυλά της το κεχριμπαρένιο κομπολόι της, θυμίζει ρεμπέτισσα της δεκαετίας του ΄50. Με τη φωνή της, το πάθος της και τη μαγκιά της σε ταξιδεύει. Όταν όμως συζητάς μαζί της, σε κερδίζει με την καλοσύνη της και το χαμόγελό της. «Ξέρεις, τον λόγο μου δεν τον αθέτησα ποτέ. Γιατί ποτέ στη ζωή μου δεν έχω δουλέψει με συμβόλαιο».
Από αυτή την Παρασκευή θα εμφανίζεται στη «Μαγιοπούλα» έχοντας στο πλάι της τον Ζαχαρία Καρούνη και τη Μαρία Βασιλοπούλου, ενώ δύο φορές την εβδομάδα- κάθε Παρασκευή και Σάββατο- για μισή ώρα (στις 03.00
τα ξημερώματα) θα εμφανίζεται στο «Αθηνών Αρένα», εκεί όπου θα τραγουδά από το τέλος Οκτωβρίου η Άννα Βίσση.
Τραγουδάτε από το 1958 σμυρναίικα, ρεμπέτικα, λαϊκά. Γιατί πιστεύετε ότι αντέχουν;
Μέσα στη μεγάλη φτώχεια εκείνα τα χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν άλλο τρόπο να εκφράσουν τον πόνο τους, τη δυστυχία τους και τη χαρά τους. Έγραψαν αυτά τα τραγούδια μη γνωρίζοντας τη μετέπειτα εξέλιξή τους. Και δεν είμαστε πολύ μακριά από εκείνες τις συγκυρίες, της προσφυγιάς και της φτώχειας.
Μετανιώσατε που κατεβήκατε από τη Θεσσαλονίκη;
Αρχικά ήμουν κάθετη σε αυτό. Με ενοχλούσε που οι καλοί τραγουδιστές έφευγαν για την Αθήνα. Με πλήγωνε αυτή η αποχώρηση. Δεν γινόταν όμως διαφορετικά. Όλα τα νήματα κινούνται στην Αθήνα. Ήταν νέοι και αξιόλογοι και δεν τους δίνονταν οι ευκαιρίες στη Θεσσαλονίκη. Μέχρις ότου συνειδητοποίησα ότι καλώς έπραξαν.
Η διασκέδαση στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα;
Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει ξεχωριστό χρώμα και ύφος στο γλέντι, γιατί ο κόσμος εκεί είναι «ζωντανός», θερμόαιμος και δεν χρειάζεται να τον παρακαλάς για να χορέψει, κάτι που συμβαίνει στην Αθήνα. Αυτό όμως μου αρέσει εδώ. Ξέρουν να ακούν. Οι άνθρωποι στην Αθήνα σέβονται τον τραγουδιστή, βλέπεις στο βλέμμα τους την αφοσίωση.
ΙΝFΟ
Η Μαριώ θα εμφανίζεται στη «Μαγιοπούλα» με τον Ζαχαρία Καρούνη και την Μαρία Βασιλοπούλου και στο «Αθηνών Αρένα» με την Άννα Βίσση
«Να φέρουμε κοντά τη νεολαία»
Μα είναι δυνατόν η Μαριώ να τραγουδήσει με την Άννα Βίσση; Ήταν η αντίδραση αρκετών στο άκουσμα αυτής της είδησης. «Περίμενα αυτή την αντίδραση. Μπορεί από μέσα μου να πέρασε αρχικά αρνητικά, αλλά θέλω να απευθύνομαι στη νεολαία και στις νεώτερες γενιές», απαντά η Μαριώ.
Στο «Αθηνών Αρένα» η Μαριώ με τον μπουζουξή Δημήτρη Λίβανο («τον θέλω για να δώσω το χρώμα και το ύφος που αξίζει στο ρεμπέτικο τραγούδι») θα ανοίγει το δικό της πρόγραμμα με το «Κάτι ήπιε ο Θεός» του Χοντρονάκου και θα τραγουδάει δυο- τρία λαϊκά με την Άννα Βίσση. «Πιστεύω ότι θα τα βρούμε με τη Βίσση», λέει.
Στο ρεμπέτικο δεν ταιριάζουν οι μεγάλοι χώροι, αλλά για τη Μαριώ η εμφάνιση στο «Αθηνών Αρένα»- έστω για μισή ώρα- είναι ένα στοίχημα. «Να δούμε η νεολαία πώς αντιδρά στο ρεμπέτικο, πώς θα το αποδεχθεί. Ελπίζω η νεολαία μας να μη μένει μόνο στην ποπ. Να μην αποξενώνουμε τα παιδιά από τη λαϊκή μας παράδοση. Να φέρουμε κοντά τη νεολαία».














