Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Στο περίπου όλαααα

Αγαπητή Φοίβη, Μπαίνω κατ΄ ευθείαν στο ψητό. Παρασκευή βράδυ, σε εστιατόριο της οδού Λουκιανού στο Κολωνάκι. Η παρέα μας, που αριθμούσε και δύο εγκυμονούσες (αλλά και δύο καπνιστές), είχε κλείσει τραπέζι στον εσωτερικό χώρο για να αποφύγει τον καπνό του τσιγάρου. Λίγα λεπτά μετά την παραγγελία μας, άρχισαν να φτάνουν τα πρώτα σύννεφα καπνού από τα γύρω τραπέζια. Τασάκι δεν υπήρχε στο δικό μας τραπέζι.

Ρωτάμε τον σερβιτόρο αν επιτρέπεται το κάπνισμα και η απάντηση είναι:

«Όχι, αλλά…».

Όταν ζητήσαμε να αναλύσει λίγο περισσότερο το «αλλά…», μας είπε ότι είναι στη διακριτική ευχέρεια των πελατών να μην καπνίσουν και πως αν θέλουμε θα τους πει να το σβήσουν. Δεν είπαμε κάτι παραπάνω. Αλλά μετά τα πρώτα πιάτα και αφού οι καπνιστές της παρέας μας είχαν βγει έξω για να καπνίσουν, η κατάσταση εντός του εστιατορίου άρχισε να γίνεται ανυπόφορη. Σε αυτό συνέβαλε και μια παρέα πολιτικών και δημοσιογράφων στο παραδιπλανό τραπέζι, που είχαν ανάψει όλοι, μα όλοι, τσιγάρα και πούρα.

Αποφασίζουμε να γίνουμε οι κακοί και ζητάμε από τον σερβιτόρο να κάνει κάτι γι΄ αυτήν την κατάσταση, υπενθυμίζοντας και τις δύο εγκύους στο τραπέζι μας. Ο σερβιτόρος ζήτησε να σβήσουν τα τσιγάρα στα γύρω τραπέζια και πήρε τα τασάκια, αφού πρώτα έδειξε προς την πλευρά μας για να δουν όλοι ποιοι είναι οι «σπαστικοί» της υπόθεσης… Από το διπλανό τραπέζι πάντως γύρισαν και ζήτησαν συγγνώμη. Στο παραδιπλανό τραπέζι, εκείνο των πολιτικών και των δημοσιογράφων, ένα τέταρτο αργότερα ο σερβιτόρος έφερε νέα τασάκια και τα τσιγάρα- πούρα άναψαν και πάλι.

Λίγο πριν να φύγουμε μιλήσαμε με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, που μας εξήγησε ότι o χώρος είναι μη καπνιζόντων, αλλά ο ίδιος είναι καλυμμένος γιατί περιμένει ακόμη σαφείς οδηγίες για την απαγόρευση του καπνίσματος και δεν τις έχει λάβει. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Εκείνη τη στιγμή σηκώθηκαν και οι θεριακλήδες πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Μία κοπέλα από την παρέα μας πλησίασε έναν από αυτούς. Όταν του εξήγησε πώς είχε η κατάσταση, εκείνος απάντησε πολύ ευγενικά: «Αλήθεια; Δεν το άκουσα». Θα σταματήσω εδώ, Φοίβη. Ελπίζω πάντως η νέα κυβέρνηση να σφίξει λίγο τα λουριά όσον αφορά τον συγκεκριμένο νόμο. Και κρίμα που τα στελέχη της που ήταν εκείνο το βράδυ στο εστιατόριο και γιόρταζαν την επικείμενη νίκη δεν έδωσαν το καλό παράδειγμα…

Ευχαριστώ που με διάβασες, Αλεξάνδρα Στεργίου Στην Ελλάς του 2000 (που έλεγε και το τραγούδι του Χρήστου Νικολόπουλου με τον Στέλιο Καζαντζίδη), αγαπητή Αλεξάνδρα, όλα είναι περίπου. Ειδικά με το κάπνισμα. Περίπου απαγόρευση, περίπου προστασία, περίπου τιμωρία, περίπου σεβασμός. Πιστεύετε πως είναι θέμα κυβερνήσεων το ακριβώς;


Αγάπη μου Ουάουα!

Κυρία Ρhoebe μου, Έχετε πληροφορίες αυτό το κενό βλέμμα του πάλαι ποτέ «καταλληλότερου» και νυν «μαυρισμένου» και παραιτηθέντος πρωθυπουργού πόσον καιρό ακόμη θα το βλέπουμε να χάσκει από τις γιγαντοαφίσες με εκείνο το αμίμητο «απόφαση ευθύνης»; Πείτε μου, γιατί κάθε πρωί τρομάζω…

Λίνα Σανδάλη Να λοιπόν που έγινε αυτό που ζήτησαν με αλαζονεία περισσή (και ζαγορίτικη…), αγαπητή Λίνα.

Τους μαύρισαν. Και άφησαν τις αφίσες για να διαφημίσουν, μετά τα κλάματα και τους οδυρμούς, την επαναφορά του θρυλικού θεατρικού- με το φούμο- «Αγάπη μου Ουάουα»!


Με την εκ-πολιτιστική απορία να μείνουμε;
Φοίβη

Να την πω την απορία ή απλώς με την απορία να μείνω; Όλα αυτά τα σκάνδαλα, οι οικονομικές ρεμούλες, οι λαμογιές (τουλάχιστον στον τομέα του εκ-Πολιτισμού) θα μείνουν έτσι; Στον αέρα; Για να λησμονηθούν;

Δεν θα μάθουμε τελικά ποτέ ποιος πήρε, τι πήρε, πόσα πήρε, γιατί τα πήρε, πώς τα πήρε, ποιος τον κάλυψε, ποιος τα έφαγε μαζί του, ποιοι έκαναν τα στραβά μάτια, σε ποιανού τσέπη πήγαν, πόσες βίλες και αυτοκίνητα έκαναν με τα κρατικά και κοινοτικά κονδύλια κάποιοι επιτήδειοι;

Δεν θα γίνει τίποτα για να αποκαλυφθεί- για την ιστορία έστω, βρε αδελφέ- τι έπαιξε τελικά στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου, τα οικονομικά πακέτα, τα σκάνδαλα και σκανδαλάκια, οι αποχαρακτηρισμοί αρχαιολογικών εκτάσεων και μνημείων προς χάριν «κολλητών» ιδιωτών και με τι μίζες;

Δεν θα μάθουμε ποια «ιδρύματα» πήραν τα μεγάλα πακέτα από τα κοινοτικά κονδύλια, τους ειδικούς λογαριασμούς και τις δημόσιες επενδύσεις, με ποια κριτήρια και πόσα;

Δεν θα υπάρξει καμία κάθαρση στη χώρα που γέννησε το αρχαίο δράμα – που την κάθαρση την έχει ως φινάλε και για θεούς και γι΄ ανθρώπους; Δεν θα υπάρξει καμία τιμωρία ή καμία καταγραφή των σκανδάλων, έστω για τον ιστορικό του μέλλοντος, απ΄ όσα είδαμε να διασπαθίζονται τόοοοσα χρόνια;

Δεν θα μάθουμε πόσοι απειλήθηκαν (ακόμη και για τη ζωή τους) από τραμπούκους σε εκ-πολιτιστικούς οργανισμούς, «κολλητάρια» και κουμπάρους υπουργών, για να μη μιλήσουν;

Δεν θα γίνει επιτέλους γνωστό πόσοι κατέστρεφαν νυχθημερόν έγγραφα στους οργανισμούς για να μην είναι εύκολο να αποκαλυφθούν οι λοβιτούρες τους και πόσοι κουμπάροι φόρτωναν νύχτα (σε οργανισμούς, τράπεζες κ.λπ.) πίνακες, τραπεζάκια, καθρέφτες και αντικείμενα αξίας της υπηρεσίας για να τα πάρουν κι αυτά σπίτι τους;

Έτσι, έστω και για να ξέρουν οι τυχόν επόμενοι (απευκταίο…) ότι αυτή η χώρα καθαίρει όσους ορμάνε με κουτάλες, γιαταγάνια στον δημόσιο παρά… Για την ιστορία…