Το Πνεύμα του Τόνου

Καλό βόλι!
Της Εύας Κοταμανίδου

«Λόγια, λόγια, λόγια…»! Και τι δεν ακούσαμε! Χορτάσαμε πολιτικές αντιδικίες, τηλεμαχίες, φοβικές οικονομικές προειδοποιήσεις, δυο χρόνια σκληρής λιτότητας και αν, υποσχέσεις για δίκαιη φορολόγηση των πάντων, ενίσχυση των μικρομεσαίων, πάταξη της φοροδιαφυγής, ανασύσταση του καταρρέοντος κράτους, των θεσμών, της υγείας, της παιδείας, της δικαιοσύνης, εξάλειψη της διαφθοράς, της κατασπατάλησης του εθνικού πλούτου, της προστασίας του περιβάλλοντος, των φυσικών πόρων, των δασών (αφού τα κάψαμε και τα χτίσαμε) και… και…

και… Ίδια πρόσωπα, ίδια λόγια, ίδιες χειρονομίες χρόνια τώρα, εκτός δύο νέων εξαιρέσεων, τά ΄χουμε δει και ξαναδεί, τά ΄χουμε ακούσει, να τάζουνε, να ψεύδονται, να αναιρούν τα υπεσχημένα, να αλληλοκατηγορούνται, να έχουν δοκιμαστεί και αποτύχει και να απαιτούν να τους ξαναπιστέψουμε, να τους ξαναεμπιστευτούμε. Έλεος!

Διαμαρτύρονται, και με το δίκιο τους, οι άνθρωποι του πολιτισμού για την παράλειψη αναφοράς των επίδοξων πρωθυπουργών στα χρονίζοντα προβλήματά του, για την εγκατάλειψη, την αδιαφορία, την παραμέλησή του. Ούτε οι δημοσιογράφοι ενδιαφέρθηκαν να τους ρωτήσουν. Ψιλά, περιττά γράμματα ο πολιτισμός. Απόδειξη η πλήρης άγνοια περί αυτού των εκάστοτε υπουργών του.

Ευκαιριακή ενασχόληση για αυτοπροβολή και κενολόγους πομφόλυγες περί του ενδόξου παρελθόντος και του λαμπρού παρόντος, συνέχειας του ελληνικού κάλλους.

Όμως, για του λόγου το αληθές, «φταίνε κι αυτοί, αλλά φταίμε κι εμείς, άντε κι ο Χατζηπετρής», όσοι τους ψηφίζουμε, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς αιδώ». «Υπάρχει ελπίς»!

Σε λίγες μέρες, με νηφάλια καρδιά και ξάστερο μυαλό, ας επιλέξουμε στην κάλπη το βόλι το καλό, το σωστό, για μια αλλιώτικη, αυριανή πολιτιστική πολιτική!