Εφιάλτης ο πρώην σύντροφος

Σε πλήρη υπαρξιακή κρίση, οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες δεν ξεχνούν ποτέ εκείνο το 28,8%, το μικρότερο ποσοστό της ιστορίας τους, που είχαν πάρει στις εκλογές του 1953. Κι όμως, τα πράγματα θα μπορούσαν να πάνε χειρότερα για τον Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ στην εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής. Μία από τις αιτίες είναι ο Όσκαρ Λαφοντέν, παλιός σύντροφος και σήμερα πραγματικός εφιάλτης.
Παρά τη μικρή αύξηση που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις στην εκλογική επιρροή του SΡD, μόνο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους φαίνεται ότι θα δώσει την ψήφο του στο κόμμα που ηγείται ο ελάχιστα χαρισματικός Στάινμαγερ. Οι λόγοι που οι Γερμανοί ψηφοφόροι γυρίζουν την πλάτη τους είναι πολλοί: η δεξιά στροφή του SΡD όταν καγκελάριος ήταν ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, τα 11 χρόνια στην εξουσία, ο «μεγάλος συνασπισμός» με τους Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ που έκανε πολλούς ψηφοφόρους να στραφούν προς τα αριστερά. Εκεί ακριβώς όπου βρίσκεται ο «εφιάλτης» Όσκαρ Λαφοντέν.

Όσο του λείπει
Το Ντερ Λίνκε («Η Αριστερά») του πρώην υπουργού Οικονομίας φαίνεται να αποσπά το 10% των ψήφων, ακριβώς όσο λείπει από τον Στάινμαγερ για να συναγωνιστεί επί ίσοις όροις τη Μέρκελ, η οποία βρίσκεται αυτό το διήμερο στο Πίτσμπουργκ για τη σύνοδο της G20. Αντίθετα με τον Στάινμαγερ, ο Λαφοντέν κατάφερε να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη την παραδοσιακή ατζέντα της Κεντροαριστεράς: την κοινωνική δικαιοσύνη, τον αγώνα εναντίον των προνομιούχων, τη διαφωνία στις στρατιωτικές περιπέτειες της Γερμανίας στο Αφγανιστάν. Ο Λαφοντέν πέτυχε να θέσει ένα κόμμα που γεννήθηκε από νεοκομμουνιστές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και βετεράνους επαναστάτες της πρώην Δυτικής που εξακολουθούν να λατρεύουν την Κούβα και τον Τσε Γκεβάρα στο κέντρο της πολιτικής σκηνής.

Θα παραμείνει; Δεν είναι βέβαιο. Όπως σημειώνει η «Μonde», ο Όσκαρ Λαφοντέν αντιπροσωπεύει θαυμάσια τον μύθο της αιώνιας επιστροφής. Από τότε που έγινε δήμαρχος στο Σάρεμπρουκ, στα 33 του χρόνια, δεν ονειρεύεται άλλη θέση από την πρώτη. Το 1998 όμως, δεν ήταν αυτός που χρίστηκε υποψήφιος καγκελάριος του SΡD, αλλά ο Σρέντερ.

Δεν συγχωρούν
Οι παλιοί σύντροφοί του στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα δεν συγχωρούν ποτέ στον Λαφοντέν ότι τους εγκατέλειψε εν μέσω πλήρους κρίσης. Ενδεχομένως αυτός να είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο ο Στάινμαγερ αρνείται να συζητήσει οποιοδήποτε ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με το Ντερ Λίνκε. Το πρόβλημα ωστόσο για τον ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών είναι ότι η δική του αριστερή στροφή έπεσε στο κενό. Ο Στάινμαγερ, γιος μαραγκού και λάτρης της τζαζ, δεν μπόρεσε να δώσει μια νέα πνοή στο κόμμα του και, αν και υιοθέτησε το ρητορικό στυλ του Σρέντερ, δεν κατάφερε να πείσει. «Κατά βάθος είναι βαρετός», είχε δηλώσει πρόσφατα ο Πίτερ Στακ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών. Και πολλοί τον συγκρίνουν με τη Μέρκελ: όπως και η καγκελάριος, έτσι και ο «αιώνιος νούμερο δύο» αποφεύγει τις συγκρούσεις προτιμώντας τον συμβιβασμό.


Δεν αναμένονται πολλές εκπλήξεις

ΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ δεν περιμένουν πολλές εκπλήξεις στις εκλογές της Κυριακής. Μια από αυτές πάντως θα μπορούσε να είναι η αμφισβήτηση του αποτελέσματος- για πρώτη φορά στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας. Αιτία είναι ο εκλογικός νόμος και το πριμ των 20 εδρών που προβλέπει για το πρώτο κόμμα. Όπως σημειώνει η «Wall Street Journal», τον περασμένο χρόνο το ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας είχε κρίνει αντισυνταγματικό το πριμ των 20 εδρών, δίνοντας παράλληλα στο Κοινοβούλιο περιθώριο έως το 2011 για να αλλάξει τον νόμο. Ήδη όμως, στα μικρότερα κόμματα ακούγονται φωνές που υποστηρίζουν ότι η επόμενη κυβέρνηση θα προκύψει κατά παράβαση του Συντάγματος.