[ Δρόμοι ]

Αυτοκτονικός…
… ιδεασμός; Κάτι τέτοιο. Τα ευρωπαϊκά κυβερνητικά κόμματα συναγωνίζονται ποιο θα κάνει τις μεγαλύτερες περικοπές, ποιο θα επιβάλει μεγαλύτερη λιτότητα. Εντυπωσιασμένος από μια πολιτικό που υποσχόταν στην προεκλογική εκστρατεία της λιτότητα στον λαό, ο Χέλμουτ Κολ είχε πει κάποτε: «Δεν κερδίζεις εκλογές επιδεικνύοντας εργαλεία βασανισμού».

Τέτοια εργαλεία…
… επιδεικνύουν σήμερα πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες. Στη Γαλλία ο Σαρκοζί καυχιέται που μέσα σε δυόμισι χρόνια περιόρισε κατά 100.000 τους δημοσίους υπαλλήλους. Στην Ισπανία, ο Θαπατέρο αναγγέλλει μείωση των δημόσιων δαπανών και αύξηση των φόρων το 2010. Και στη Βρετανία, τα τρία μεγάλα κόμματα έχουν επιδοθεί σε έναν διαγωνισμό λιτότητας. Σε αυτή την παράδοξη δημοπρασία, το ζητούμενο είναι ποιο κόμμα θα αφαιρέσει περισσότερες παροχές από τον λαό. Στο συνέδριο των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, ο ηγέτης τους Νικ Κλεγκ υπέβαλε τις προάλλες τη δική του προσφορά. Είχε προηγηθεί ο ηγέτης των Συντηρητικών Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος υποσχέθηκε μια νέα «εποχή λιτότητας». Αν και σε προεκλογική περίοδο, η κυβέρνηση των Εργατικών ήταν πιο συγκεκριμένη: ο Γκόρντον Μπράουν μίλησε για περιορισμό κατά 10% των δημοσίων δαπανών. Σαν να κυριεύτηκαν ξαφνικά από μια σπάνια κρίση ειλικρίνειας, το μόνο που βρίσκουν να προτείνουν στον λαό οι πολιτικοί των κομμάτων της εξουσίας είναι η λιτότητα σε διάφορες γεύσεις. Και για να φοβίσουν τους εργαζομένους, παρουσιάζουν μια κατάσταση τόσο ζοφερή, που θυμίζει εκείνο το σκετς των Μόντι Πάιθον, όπου τέσσερις βολεμένοι, που διηγούνται πόσο σκληρά δούλεψαν στη ζωή τους, συναγωνίζονται σε υπερβολές. «Κάθε πρωί σηκωνόμουν στις δέκα τη νύχτα», λέει ένας από αυτούς, «μισή ώρα προτού πέσω για ύπνο, έτρωγα ένα κομμάτι κρύο φαρμάκι, δούλευα στη φάμπρικα 29 ώρες την ημέρα, αφού πρώτα πλήρωνα το αφεντικό για να μ΄ αφήσει να δουλέψω. Κι όταν επιστρέφαμε σπίτι, ο πατέρας μάς δολοφονούσε κάθε νύχτα εν ψυχρώ κι ύστερα χόρευε πάνω στα μνήματά μας τραγουδώντας». Και του απαντάει ένας άλλος: «Άντε τώρα να τα πεις αυτά στους σημερινούς νέους. Δεν πρόκειται να σε πιστέψουν».

Η «ειλικρίνεια»…
… αυτών των πολιτικών, λέει ο Βρετανός δημοσιογράφος Ρομπ Λάιονς, αναιρείται από αυτό που μας παρουσιάζουν ως αναπόφευκτο: πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Στη Γερμανία που ψηφίζει την Κυριακή, η κατάσταση είναι αβέβαιη για τη Μέρκελ (στην οποία αναφερόταν ο Κολ) και τους άλλους πολιτικούς της λιτότητας. Οι αναλυτές μιλούν για το ενδεχόμενο σχηματισμού δύο μεγάλων κυβερνητικών συμμαχιών: ενός μαυροκόκκινου (από το κόκκινο χρώμα των Σοσιαλδημοκρατών και το μαύρο των Χριστιανοδημοκρατών) ή ενός τζαμαϊκανού (από τα χρώματα της σημαίας της Τζαμάικας: μαύρο των Χριστιανοδημοκρατών, κίτρινο των Ελεύθερων Δημοκρατών και πράσινο των Οικολόγων).

Σε μια πρόχειρη…
… άσκηση στην παλέτα μας, διαπιστώσαμε πως όπως κι αν αναμείξουμε τα χρώματα του ενός ή του άλλου συνασπισμού, το χρώμα που προκύπτει είναι το ίδιο: ένα αντιαισθητικό φαιό, όπως και η προπαγάνδα που ασκείται στους ψηφοφόρους για να επιλέξουν τα εργαλεία του βασανισμού τους.